Prawo do zabezpieczenia społecznego - wyjaśnienie



PRAWO DO ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO Deklaracja Uniwersalna (art.25), Pakt Ekonomiczny (art. 9), Karta Socjalna (art. 12). Deklaracja Uniwersalna formułuje prawo do ubezpieczenia na wypadek bezrobocia, choroby, niezdolności do pracy, wdowieństwa, starości lub utraty środków do życia w inny sposób niezależny od jednostki. Pakt Ekonomiczny stanowi jedynie, że każda osoba ma prawo do zabezpieczenia społecznego, łącznie z ubezpieczeniem społecznym. Państwa – strony Karty Socjalnej zobowiązują się: 1) stworzyć lub utrzymać system zabezpieczenia społecznego; 2) utrzymać go na zadowalającym poziomie; 3) dążyć do stopniowego podnoszenia poziomu zabezpieczenia społecznego; 4) podjąć kroki, aby w wyniku dwustronnych lub wielostronnych porozumień międzynarodowych albo innych środków, zagwarantować jednakowe traktowanie własnych obywateli i obywateli innych państw – stron w zakresie prawa do zabezpieczenia społecznego, niezależnie od jakiegokolwiek przemieszczania się tych osób na terytoriach państw – stron; 5) zagwarantować dalszy rozwój prawa do zabezpieczenia społecznego takimi środkami, jak akumulacja stawek ubezpieczeniowych za okres pełnego zatrudnienia, zgodnie z ustawodawstwem państw – stron. Podstawowym aktem prawnym jest konwencja nr 102 z 1952 r. w sprawie najniższej normy zabezpieczenia społecznego. Określa ona krąg podmiotów, które winny być objęte systemem zabezpieczenia społecznego oraz minimalne rodzaje i stawki świadczeń, które są ujęte w dziewięć grup. Przewiduje ona: • opiekę lekarską, • świadczenia na wypadek choroby, • świadczenia na wypadek bezrobocia, • świadczenia macierzyńskie, • świadczenia związane z opieką nad dziećmi, • świadczenia ze względu na starość • świadczenia w związku z wypadkami przy pracy, • inwalidztwa oraz śmierci żywiciela. Konwencja ustanawia również (normy minimum), jeśli chodzi o zakres zastosowania przewidzianej ochrony i daje możliwość wyboru pomiędzy różnymi formułami w ustalaniu wysokości tych świadczeń. Wysokość świadczeń minimalnych może być uzależniona od poziomu rozwoju ekonomicznego i społecznego kraju. Na postanowieniach wspomnianej konwencji wzorowany jest Europejski Kodeks Zabezpieczenia Społecznego, który opracowywany był w ścisłej współpracy z MOP. Z ratyfikacją Kodeksu wiąże się zobowiązanie do zagwarantowania co najmniej sześciu rodzaju świadczeń, a więc wymagania są tutaj wyższe aniżeli przewidziane w konwencji. Ponad to protokół uzupełniający prowadził dla państw, które wyrażą na to zgodę wyższy poziom norm i dalej idące zobowiązania. Dla wszystkich wymienionych dziewięciu form zabezpieczenia społecznego zawarte zostały w ramach MOP odrębne konwencje szczegółowe. Dotyczą one bądź poszczególnych rodzajów świadczeń, bądź też określonych kategorii pracowników. Problematyka zabezpieczenia społecznego jest obecnie, w stopniu chyba większym niż jakakolwiek inna, przedmiotem stałej uwagi Organizacji, co wyraża się w przyjmowaniu nowych konwencji i zaleceń lub też konwencji nowelizujących poprzednio uchwalone. Ich celem jest stałe podnoszenie poziomu zabezpieczenia społecznego.

Prawo do zabezpieczenia społecznego - wyjaśnienie

Materiały

Wskaźniki aktywności gospodarczej Wskaźniki aktywności gospodarczej Wskaźniki aktywności gospodarczej stanowią odzwierciedlenie relacji między osiągniętymi przychodami a stanem posiadanego majątku zarówno całkowitego, jak i trwałego. Służą one ocenie intensywności wykorzystania majątku, pośrednio zaś ocenie tendencji rozwojowych przedsiębiorstwa. Wskaźnik szybkości obrotu, mó...

Grupy i kierunki poetyckie XX-lecia Ad.5. \" S k a m a n d e r \" . Grupa skupiała się wokół pis-ma UW \"Pro arte et studio\". W 1919 roku poeci założyli kabaret li-teracki w kawiarni \"Pod Picadorem\". W 1920 roku pierwszy numer \"Skamandra\". Od 1924 roku organem skamandrytów są \"Wiadomości literackie\". Postawa artystyczna poetów \"Skamandra\" nie była jednolita, charaktery...

Sprawa chłopska od powstania kościuszkowego do początku XX wieku Po powstaniu kościuszkowskim i próbie uwłaszczenia chłopów, którą ogłaszał Uniwersał Połaniecki 7 V 1794 r. Nastąpiło wyciszenie sprawy chłopskiej, aż do 1807 r, gdy to Konstytucja Księstwa Warszawskiego mówiła o uwłaszczeniu chłopów. Jednak bez nadania ziemi. Dlatego król pod wpływem szlachty na mocy dekretu z dnia 21 XII 1807 r. potwierdził pr...

Bohater pozytywny w "Nad Niemnem" i "Lalce" - Pozytywizm Bohater pozytywny W dziełach literackich tego okresu widzimy biedę i brak perspektyw życiowych dzieci i młodzieży. Świat dorosłych bohaterów literackich to przykłady ludzi zagubionych ideowo, są to romantycy i pozytywiści jednocześnie. W wielkich powieściach pozytywizmu poznajemy osobowości i wzorce ludzkich postępowań. Wszystkie one podlegaj...

Streszczenie "Laury i Filona" Franciszka Karpińskiego Jest to przykład sielanki, czyli gatunku literackiego, który powstał jeszcze w epoce antyku. Za jej mistrzów uchodzili: grecki poeta Teokryt oraz twórca rzymski - Wergiliusz. Sielanka ma opisywać beztroskie, pełne radości życie pasterzy lub rolników, jej bohaterami są więc najczęściej prości wieśniacy. Laura i Filon jest najlepszą i najbardziej ...

Co to jest neoromantyzm? Neoromantyzm - podkreślał związek epoki z tradycją filozoficzną i literacką romantyzmu. Dwie orientacje Młodej Polski - \"uspołeczniona\" i \"wyzwolona\" odwoływały się odpowiednio do romantyzmu narodowego i uniwersalistycznego. Pierwsza kontynuowała tradycję polskiej irredenty (\"Rozdzióbią nas kruki, wrony...\"), druga kładła nacisk na problem...

Co to jest dramat obyczajowo - psychologiczny dramat obyczajowo-psychologiczny ukształtowanie się tego gatunku przygotowywały niektóre formy dramaturgii wieku XVIII, zwłaszcza dramatu mieszczańskiego. Zasadnicza cechą tego dramatu były dążenia realistyczne, dbałość, by rozwój akcji nie naruszał zasady prawdopodobieństwa życiowego. Dążności te miały wpływ na ukształtowanie języka, który poc...

Motyw ucznia i mistrza w literaturze Uczeń i mistrz Mianem mistrza określamy nie tylko nauczyciela o wyjątkowych zdolnoś¬ciach i wiedzy, ale i człowieka wy-chowującego kogoś, będącego dlań au¬torytetem, wzorem do naśladowania i przewodnikiem duchowym. Uczeń kształci się pod okiem mistrza, korzysta z jego doświadczenia, wiedzy o świecie, ludziach, kulturze, by potem jasno...