Cechy romantyzmu



Podstawową cechą postawy romantyka jest bunt. Bunt romantyczny wyraża się w różnych dziedzinach życia. Będzie to np. bunt przeciwko zastanej rzeczywistości społ.- pol. (przeciw władzy, nierówności wobec prawa, niesprawiedliwości). Bunt przeciwko pewnym schematom myślenia, przeciw wyobrażeniom o świecie, sposobie wyrażania poglądów na temat rzeczywistości czyli przeciw oświeceniu (racjonalizmowi, sensualizmowi) a w kategorii estetycznej (klasycyzmowi). Uważali, że rozum jest niewystarczający do rozumienia świata. Cały świat opiera się na „Antynomiach”(sprzeczności, przeciwieństwach). Najczęstsze antynomie to materia i duch; zło i dobro; rozum i uczucie, krzywdziciele i pokrzywdzeni; zbiorowość i jednostka. Intuicjonizm – metoda poznawcza świata. Dla romantyków jedyna metoda poznawania świata. Sentymentalizm J.J. Rousseau może być podstawą romantyzmu. Po załamaniu się pewników (prawd oczywistych) nastąpił chaos. Romantycy zakładają, że świat jest chaosem. Mamy dwa światy: widzialny i niewidzialny. Świat który opiera się na antynomii ducha i materii. Bóg jest absolutem. Transcendentny – nieograniczony, wieczny, doskonały, znajdujący się poza zasięgiem ludzkich doświadczeń. Absolut – wartość wieczna i doskonała. Każdy człowiek jest bytem niepowtarzalnym, odmiennym. Egocentryzm – skrajny przejaw indywidualizmu. Człowiek patrzy na swoje doświadczenia. Nadrzędne są jego przeżycia. Świat to chaos, ogromna przestrzeń bez granic. Istnieje przekonanie, że istnieje coś poza nami. Nawrót do augustynizmu- człowiek jest mieszkańcem Ziemi. Jest pomiędzy Bogiem a szatanem. Demonologia- wiara w złe duchy. Człowiek jest często w centrum zainteresowania. O jego duszę toczy się walka. Istnieje przekonanie że człowiek kontaktuje się z duchami. Aktywizm – przekonanie że każdy człowiek jest stworzony do działania. Każdy rodzi się z pewną misją. Obowiązkiem człowieka jest spełnienie tej misji. W spełnieniu tej misji mogą przeszkadzać siły nadprzyrodzone. Za pomocą określonych słów możemy prowokować te duchy do pomocy. Animizm –wiara w to że wszystko co istnieje ma swój duchowy wymiar. Przyroda ma także swoją duszę. Według romantyków z duchami mogły porozumiewać się dzieci, ludzie prości (wieśniacy). człowiek obłąkany (obłąkanie nie jest wadą lecz przymiotem, ponieważ człowiek ma możliwość zobaczenia drugiego świata), poeta wieszcz (wieszcz potrafi przewidywać przyszłość). Są łącznikami pomiędzy światem niewidzialnym. Ludowość – szczególne zainteresowanie się ludem prostym. Polegało na interesowaniu się pieśniami ludowymi. Prosty lud wierzy w duchy. Jest przekonany że żadna zbrodnia nie jest bez kary. Eskapizm – objawiał się samotnością człowieka. Człowiek indywidualista jest z góry skazany na samotność. Postawa ta polega na ucieczce od świata. Można uciekać w samotność. Orientalizm – szczególna fascynacja odległymi kulturami zwłaszcza krajami dalekiego wschodu. Skrajny sposób ucieczki to samobójstwo. Przyroda jest traktowana jako łącznik między Bogiem a człowiekiem. „Co w przyrodzie, to w człowieku”. Wyjatkowe wartości dla czlowieka to miłość i przyjaźń. Prawdziwa przyjaźń miała polegać na związku dusz. Nic nie było w stanie zepsuć tej przyjaźni. Najczęściej jest to miłość nieszczęśliwa i niespełniona. Ludzie są sobie przeznaczeni przed urodzeniem. Z miłością kojarzy się koncepcja kobiety. Kobita to anioł. Kobieta demoniczna – kobieta która potrafi zniszczyć mężczyznę

Cechy romantyzmu

Materiały

Menadżer - pojęcie, zadania Menedżerami są wszyscy pracownicy, którzy objęli funkcję przełożonych, począwszy od mistrza, a kończąc na prezesie zarządu. Menedżerowie łączą i koordynują różne rodzaje zasobów poprzez wykonywanie czterech podstawowych funkcji lub działań kierowniczych: -planowanie i podejmowanie decyzji; -organizowanie; -przewodzenie lub kierowanie ludźmi...

Preromantyzm - wyjaśnienie pojęcia i cechy Periodyzacja. Początek jest trudny do określenia. Tendencje można dostrzec już w oświeceniu. Za początek przyjmuje się datę 1789 r., a koniec 1848 (Wiosna Ludów). Rewolucja we Francji 1789 r. objęła sprawy społeczne, religijne, gospodarcze, polityczne. Burzyła w znacznej mierze oświeceniowy obraz świata. Podważała racjonalność ludzkiego działani...

Problem powinności obywatela wobec państwa JAK LITERATURA XVI, XVII, XVIII, WIEKU UJMOWAŁA PROBLEM POWINNOŚCI OBYWATELA WOBEC PAŃSTWA? JAK DOSTRZEGASZ PROBLEM WŁASNEJ POWINNOŚCI WOBEC PAŃSTWA? Literatura XVI, XVII i XVIII wieku przedstawiała różnorodne postawy obywatela wobec państwa. Ówcześni twórcy przeważnie ganili opieszałość ludzi w związku z powinnościami, jakie oni mogliby przyj...

Socjologia - nauka o zbiorowościach społecznych Wg J. Szczepańskiego przedmiotem socjologii 53 zjawiska i procesy tworzenia się różnych form życia zbiorowego ludzi, struktury tych zbiorowości, zjawiska i procesy zachodzące w tych zbiorowościach wynikające ze wzajemnego oddziaływania ludzi na siebie, siły skupiające i rozbijające te zbiorowości, zmiany i przekształcenia w nich zachodzące. ...

Poezja Horacego - inspiracje Horacy to poeta rzymski, żyjący w latach 65 - 8 r.p.n.e. Pisywał ody, pieśni, był także autorem \"Listu do Pizonów\", w którym wykładał zasady sztuki poetyckiej. Na jego poezję wpływ miały dwie doktryny filozoficzne: stoicyzm i epikureizm. Poeta połączył te dwa systemy w sposób EKLEKTYCZNY(wybiórczy), głosząc w swych utworach zasadę złotego śr...

Nietzscheanizm w wierszu "Kowal" 1. Nietzscheanizm. \"Kowal\". Wiersz symboliczny. Kowal to człowiek, kowadło-życie, serce-charakter. Kowal otrzymuje do dyspozycji \"bezkształtną masę kruszców drogocennych\", czyli nasze predyspozycje, talenty. Trzeba z nich uformować osobowość, a więc rzucić kruszce na \"twarde, stalowe kowadło\" czyli zmierzyć się z przeciwnościami losu. Ty...

Faust tematem dla Goethego Faust jako temat fascynował Goethego przez całe życie. Utworem tym nawiązał do tradycji niemieckiej i autentycznej postaci Georga Fausta ur. ok. 1480, który oskarżony o czary musiał uchodzić z Wirtembergii. Już w 1587 ukazała się pierwsza książka o Fauście, będąca przestrogą przed zuchwałym przekraczaniem niebezpiecznych granic poznania i wchodz...

Bilans płatniczy - definicja, podział Bilans płatniczy - to sporządzane za określony okres zestawienie wykazujące sytuację płatniczą kraju z tytułu kontaktów zagranicznych. Bilans płatniczy jest pojęciem bardzo szerokim i dzieli się na: I. Bilans obrotów bieżących – zestawienie płatności danego kraju wynikające z międzynarodowego obrotu towarami i usługami, dochodów z kap...