Cechy romantyzmu



Podstawową cechą postawy romantyka jest bunt. Bunt romantyczny wyraża się w różnych dziedzinach życia. Będzie to np. bunt przeciwko zastanej rzeczywistości społ.- pol. (przeciw władzy, nierówności wobec prawa, niesprawiedliwości). Bunt przeciwko pewnym schematom myślenia, przeciw wyobrażeniom o świecie, sposobie wyrażania poglądów na temat rzeczywistości czyli przeciw oświeceniu (racjonalizmowi, sensualizmowi) a w kategorii estetycznej (klasycyzmowi). Uważali, że rozum jest niewystarczający do rozumienia świata. Cały świat opiera się na „Antynomiach”(sprzeczności, przeciwieństwach). Najczęstsze antynomie to materia i duch; zło i dobro; rozum i uczucie, krzywdziciele i pokrzywdzeni; zbiorowość i jednostka. Intuicjonizm – metoda poznawcza świata. Dla romantyków jedyna metoda poznawania świata. Sentymentalizm J.J. Rousseau może być podstawą romantyzmu. Po załamaniu się pewników (prawd oczywistych) nastąpił chaos. Romantycy zakładają, że świat jest chaosem. Mamy dwa światy: widzialny i niewidzialny. Świat który opiera się na antynomii ducha i materii. Bóg jest absolutem. Transcendentny – nieograniczony, wieczny, doskonały, znajdujący się poza zasięgiem ludzkich doświadczeń. Absolut – wartość wieczna i doskonała. Każdy człowiek jest bytem niepowtarzalnym, odmiennym. Egocentryzm – skrajny przejaw indywidualizmu. Człowiek patrzy na swoje doświadczenia. Nadrzędne są jego przeżycia. Świat to chaos, ogromna przestrzeń bez granic. Istnieje przekonanie, że istnieje coś poza nami. Nawrót do augustynizmu- człowiek jest mieszkańcem Ziemi. Jest pomiędzy Bogiem a szatanem. Demonologia- wiara w złe duchy. Człowiek jest często w centrum zainteresowania. O jego duszę toczy się walka. Istnieje przekonanie że człowiek kontaktuje się z duchami. Aktywizm – przekonanie że każdy człowiek jest stworzony do działania. Każdy rodzi się z pewną misją. Obowiązkiem człowieka jest spełnienie tej misji. W spełnieniu tej misji mogą przeszkadzać siły nadprzyrodzone. Za pomocą określonych słów możemy prowokować te duchy do pomocy. Animizm –wiara w to że wszystko co istnieje ma swój duchowy wymiar. Przyroda ma także swoją duszę. Według romantyków z duchami mogły porozumiewać się dzieci, ludzie prości (wieśniacy). człowiek obłąkany (obłąkanie nie jest wadą lecz przymiotem, ponieważ człowiek ma możliwość zobaczenia drugiego świata), poeta wieszcz (wieszcz potrafi przewidywać przyszłość). Są łącznikami pomiędzy światem niewidzialnym. Ludowość – szczególne zainteresowanie się ludem prostym. Polegało na interesowaniu się pieśniami ludowymi. Prosty lud wierzy w duchy. Jest przekonany że żadna zbrodnia nie jest bez kary. Eskapizm – objawiał się samotnością człowieka. Człowiek indywidualista jest z góry skazany na samotność. Postawa ta polega na ucieczce od świata. Można uciekać w samotność. Orientalizm – szczególna fascynacja odległymi kulturami zwłaszcza krajami dalekiego wschodu. Skrajny sposób ucieczki to samobójstwo. Przyroda jest traktowana jako łącznik między Bogiem a człowiekiem. „Co w przyrodzie, to w człowieku”. Wyjatkowe wartości dla czlowieka to miłość i przyjaźń. Prawdziwa przyjaźń miała polegać na związku dusz. Nic nie było w stanie zepsuć tej przyjaźni. Najczęściej jest to miłość nieszczęśliwa i niespełniona. Ludzie są sobie przeznaczeni przed urodzeniem. Z miłością kojarzy się koncepcja kobiety. Kobita to anioł. Kobieta demoniczna – kobieta która potrafi zniszczyć mężczyznę

Cechy romantyzmu

Materiały

Poezja metafizyczna w polskim baroku Sebastian Grabowiecki (ok. 1543 - 1607) wywodził się z tego nurtu poezji metafizycznej, co Sęp, przyćmiony został jednak w późniejszych wiekach jego sławą. Podobnie jak Sęp, Grabowiecki jest poetą intelektualnym, trudnym. Pozostało po nim trochę listów, jedna broszura antyreformacyjna, pełna erudycji, rzeczowa w tonie i jeden tom poetycki \"Setn...

Co to jest dulszczyzna? dulszczyzna to postawa charakteryzująca się: sposobem zachowania (na pokaz), myślenia (sądy jej są zawsze słuszne), sknerstwem, rezolutnością, władczą postawą, posiadaniem własnej, wypaczonej moralności; nieczułością; skąpstwem; surowością; trzymaniem innych pod pantoflem;

Bohaterowie "Cyda" Bohaterowie: Roderyk ; Diego - ojciec Roderyka ; Gomes - ojciec Chimery; Chimera - kochanka Roderyka ; Sankty - kochający Chimerę; Królewna Bohaterowie przeżywają trudne dylematy - Roderyk musi wybierać między obowiązkiem wobec ojca, honorem a uczuciem. Chimena także miota się między miłością do zabójcy ojca, a powinnościami córki. Nawet K...

Miłość sentymentalna a romantyczna Z motywem miłości romantycznej możemy się spotkać w niemal wszystkich utworach literackich tej epoki. Wynika to z faktu, że typowy bohater romantyczny to nieszczęśliwy kochanek, a jego zawiedzione uczucie staje się motorem do dalszych - twórczych działań. W życiu codziennym także możemy zetknąć się z pojęciem romantyczna miłość - wielka, uwznioś...

Apolinaire i Majakowski jako reprezentanci poezji europejskiej APOLINAIRE I MAJAKOWSKI- reprezentanci poezji europejskiej Apolinaire- największa indywidualność francuskiej poezji okresu XX-lecia, polak z pochodzenia, reprezentant poezji awangardowej; w swoich utworach demonstrował wrogość wobec tego co zastał; chciał odświerzyć poezję w zakresie budowy i języka;brał udział w I wojnie światoowej, ranny w ...

Dekadentyzm, impresjonizm, symbolizm w utworach Młodej Polski „Dekadentyzm, impresjonizm, symbolizm w utworach Młodej Polski.” Dekadentyzm to pewien stan emocjonalny, który narodził się z obserwacji przeobrażeń we współczesnym świecie, traktowanych jako konieczny rezultat realizowania idei i haseł wyrastających z przesłanek pozytywistycznych. U schyłku XIX wieku postawa dekadencka uznana zo...

Cechy komedii na utworach Moliera i Fredry TEMAT : Cechy komedii na przykładzie „Świętoszka” Moliera lub wybranych utworów Aleksandra Fredry. W dobie romantyzmu komedia Fredrowska stanowiła przeciwwagę dla poważnych, wzniosłych dramatów narodowych. Pod względem formalnym nawiązywała do tradycji oświeceniowej, do klasycystycznej komedii flirtu miłosnego. Kunszt k...

Wokulski - portret wewnętrzny Stanisław Wokulski – próba portretu wewnętrznego Stanisław Wokulski, mimo że powszechnie uważa się go za twardego człowieka czynu, w istocie jest jednostką wewnętrznie rozdartą. Wokulski do samego końca powieści nie wie, co ze sobą począć i jak ułożyć swoje życie. Ten finansowy geniusz nie potrafił się do końca samookreślić. Można wrę...