Cechy romantyzmu



Podstawową cechą postawy romantyka jest bunt. Bunt romantyczny wyraża się w różnych dziedzinach życia. Będzie to np. bunt przeciwko zastanej rzeczywistości społ.- pol. (przeciw władzy, nierówności wobec prawa, niesprawiedliwości). Bunt przeciwko pewnym schematom myślenia, przeciw wyobrażeniom o świecie, sposobie wyrażania poglądów na temat rzeczywistości czyli przeciw oświeceniu (racjonalizmowi, sensualizmowi) a w kategorii estetycznej (klasycyzmowi). Uważali, że rozum jest niewystarczający do rozumienia świata. Cały świat opiera się na „Antynomiach”(sprzeczności, przeciwieństwach). Najczęstsze antynomie to materia i duch; zło i dobro; rozum i uczucie, krzywdziciele i pokrzywdzeni; zbiorowość i jednostka. Intuicjonizm – metoda poznawcza świata. Dla romantyków jedyna metoda poznawania świata. Sentymentalizm J.J. Rousseau może być podstawą romantyzmu. Po załamaniu się pewników (prawd oczywistych) nastąpił chaos. Romantycy zakładają, że świat jest chaosem. Mamy dwa światy: widzialny i niewidzialny. Świat który opiera się na antynomii ducha i materii. Bóg jest absolutem. Transcendentny – nieograniczony, wieczny, doskonały, znajdujący się poza zasięgiem ludzkich doświadczeń. Absolut – wartość wieczna i doskonała. Każdy człowiek jest bytem niepowtarzalnym, odmiennym. Egocentryzm – skrajny przejaw indywidualizmu. Człowiek patrzy na swoje doświadczenia. Nadrzędne są jego przeżycia. Świat to chaos, ogromna przestrzeń bez granic. Istnieje przekonanie, że istnieje coś poza nami. Nawrót do augustynizmu- człowiek jest mieszkańcem Ziemi. Jest pomiędzy Bogiem a szatanem. Demonologia- wiara w złe duchy. Człowiek jest często w centrum zainteresowania. O jego duszę toczy się walka. Istnieje przekonanie że człowiek kontaktuje się z duchami. Aktywizm – przekonanie że każdy człowiek jest stworzony do działania. Każdy rodzi się z pewną misją. Obowiązkiem człowieka jest spełnienie tej misji. W spełnieniu tej misji mogą przeszkadzać siły nadprzyrodzone. Za pomocą określonych słów możemy prowokować te duchy do pomocy. Animizm –wiara w to że wszystko co istnieje ma swój duchowy wymiar. Przyroda ma także swoją duszę. Według romantyków z duchami mogły porozumiewać się dzieci, ludzie prości (wieśniacy). człowiek obłąkany (obłąkanie nie jest wadą lecz przymiotem, ponieważ człowiek ma możliwość zobaczenia drugiego świata), poeta wieszcz (wieszcz potrafi przewidywać przyszłość). Są łącznikami pomiędzy światem niewidzialnym. Ludowość – szczególne zainteresowanie się ludem prostym. Polegało na interesowaniu się pieśniami ludowymi. Prosty lud wierzy w duchy. Jest przekonany że żadna zbrodnia nie jest bez kary. Eskapizm – objawiał się samotnością człowieka. Człowiek indywidualista jest z góry skazany na samotność. Postawa ta polega na ucieczce od świata. Można uciekać w samotność. Orientalizm – szczególna fascynacja odległymi kulturami zwłaszcza krajami dalekiego wschodu. Skrajny sposób ucieczki to samobójstwo. Przyroda jest traktowana jako łącznik między Bogiem a człowiekiem. „Co w przyrodzie, to w człowieku”. Wyjatkowe wartości dla czlowieka to miłość i przyjaźń. Prawdziwa przyjaźń miała polegać na związku dusz. Nic nie było w stanie zepsuć tej przyjaźni. Najczęściej jest to miłość nieszczęśliwa i niespełniona. Ludzie są sobie przeznaczeni przed urodzeniem. Z miłością kojarzy się koncepcja kobiety. Kobita to anioł. Kobieta demoniczna – kobieta która potrafi zniszczyć mężczyznę

Cechy romantyzmu

Materiały

Uniwersalizm trenów Kochanowskiego \"Treny\" wydane po raz pierwszy w 1580 roku nie miały tytułów poza trenem XIX, który nosi tytuł \"Sen\". Przyczyną napisania \"Trenów\" była śmierć najmłodszej córki Kochanowskiego, Urszulki, dziecka bardzo uzdolnionego, niejednokrotnie nazywanego przez ojca słowiańską Safoną. Jej śmierć przyszła nagle, niespodziewanie w 1579 roku. \"Treny\" pr...

Refleksje filozoficzne w twórczości Naborowskiego Refleksja filozoficzna w liryce D. Naborowskiego w związku z tendencjami kultury duchowej epoki. W twórczości Daniela Naborowskiego jest przejawem sprzeczności, jakie zauważał człowiek w filozofii epoki baroku. Z jednej strony poczucie śmiertelności ludzkiego ciała, z drugiej nieśmiertelności duszy. Przemijalność życia - duchowy głód wieczności...

Geneza i powstanie "Innego świata" Geneza i pierwsze publikacje utworu Inny Świat to utwór, którego źródeł należy szukać w autobiografii au¬tora. Przeżycia i obserwacje obozowe nie mogły pozostać bez wpływu na sposób myślenia i odczuwania byłego więźnia. Literackie ujęcie tych doświadczeń mogło być zarazem formą „oczyszczenia”, próbą analizy niecodziennego zjawi...

Co to jest impresjonizm? Impresjonizm - (wrażenie) pojawił się w wystąpieniach Piotra Chmielowskiego, Lucjana Rydla i Artura Langego. Oznacza wrażenie; indywidualny, przelotny stan uczuć. Celem dzieła literackiego, plastycznego czy muzycznego było jego utrwalenie. Świat przedstawiony jest subiektywny, emocjonalnie nasycony, zmysłowy. Istniała niechęć do ideowego określa...

Założenia Henryka Bergsona Henryk Bergson Stworzył fiolozofię zwaną intuicjonizmem lub bergsonizmem. odrzucenie intelektu świata nie można poznać, tylko przeczuć poprzez intuicję odrzucenie racjonalizmu i empiryzmu na rzecz intuicji Koncepcja Elane Vitale, siła wewnętrzna każdego, która nim kieruje i zmusza do aktywności i działania, siła ta spraw...

Ballada "Romantyczność" A.Mickiewicza - Romantyzm \"Zdaje mi się, że widzę...gdzie ? Przed oczyma duszy mej.\" Cytat powyższy jest mottem ballady \"Romantyczność\", a są to słowa Wiliama Shakespeare\'a (Szekspira). Akcja dzieła rozgrywa się na wiejskim placu, na którym widzimy kilku bohaterów. Główna postać „Romantyczności” to dziewczyna o imieniu Karusia. Widzimy ją płaczącą ...

Giaur - opis postaci \" .ty byłaś, ty jesteś najbardziej umiłowanym szaleństwem mego serca. \" Powieść poetycka \"Giaur\" lorda Bajrona jest to opowieść o samotnym, tajemniczym młodzieńcu, który znalazł się w Grecji opanowanej przez Turków. Nikt nie zna jego imienia ani przeszłości. \"Giaur\" oznacza po prostu innowiercę i nazwany tak został z punktu widzenia...

Sponsoring, sponsor, sponsorowanie - wyjaśnienie pojęć Sponsoring to bezpośrednie lub pośrednie finansowanie lub współfinansowanie, wyrażane w pieniądzu, rzeczach lub usługach, dokonywane przez określony podmiot (sponsora) na rzecz wybranej osoby fizycznej, organizacji, instytucji lub innej struktury prawnej (sponsorowanego) w celu wykonania przez nią zobowiązań wykazanych w umowie sponsoringowej, ...