Cechy romantyzmu



Podstawową cechą postawy romantyka jest bunt. Bunt romantyczny wyraża się w różnych dziedzinach życia. Będzie to np. bunt przeciwko zastanej rzeczywistości społ.- pol. (przeciw władzy, nierówności wobec prawa, niesprawiedliwości). Bunt przeciwko pewnym schematom myślenia, przeciw wyobrażeniom o świecie, sposobie wyrażania poglądów na temat rzeczywistości czyli przeciw oświeceniu (racjonalizmowi, sensualizmowi) a w kategorii estetycznej (klasycyzmowi). Uważali, że rozum jest niewystarczający do rozumienia świata. Cały świat opiera się na „Antynomiach”(sprzeczności, przeciwieństwach). Najczęstsze antynomie to materia i duch; zło i dobro; rozum i uczucie, krzywdziciele i pokrzywdzeni; zbiorowość i jednostka. Intuicjonizm – metoda poznawcza świata. Dla romantyków jedyna metoda poznawania świata. Sentymentalizm J.J. Rousseau może być podstawą romantyzmu. Po załamaniu się pewników (prawd oczywistych) nastąpił chaos. Romantycy zakładają, że świat jest chaosem. Mamy dwa światy: widzialny i niewidzialny. Świat który opiera się na antynomii ducha i materii. Bóg jest absolutem. Transcendentny – nieograniczony, wieczny, doskonały, znajdujący się poza zasięgiem ludzkich doświadczeń. Absolut – wartość wieczna i doskonała. Każdy człowiek jest bytem niepowtarzalnym, odmiennym. Egocentryzm – skrajny przejaw indywidualizmu. Człowiek patrzy na swoje doświadczenia. Nadrzędne są jego przeżycia. Świat to chaos, ogromna przestrzeń bez granic. Istnieje przekonanie, że istnieje coś poza nami. Nawrót do augustynizmu- człowiek jest mieszkańcem Ziemi. Jest pomiędzy Bogiem a szatanem. Demonologia- wiara w złe duchy. Człowiek jest często w centrum zainteresowania. O jego duszę toczy się walka. Istnieje przekonanie że człowiek kontaktuje się z duchami. Aktywizm – przekonanie że każdy człowiek jest stworzony do działania. Każdy rodzi się z pewną misją. Obowiązkiem człowieka jest spełnienie tej misji. W spełnieniu tej misji mogą przeszkadzać siły nadprzyrodzone. Za pomocą określonych słów możemy prowokować te duchy do pomocy. Animizm –wiara w to że wszystko co istnieje ma swój duchowy wymiar. Przyroda ma także swoją duszę. Według romantyków z duchami mogły porozumiewać się dzieci, ludzie prości (wieśniacy). człowiek obłąkany (obłąkanie nie jest wadą lecz przymiotem, ponieważ człowiek ma możliwość zobaczenia drugiego świata), poeta wieszcz (wieszcz potrafi przewidywać przyszłość). Są łącznikami pomiędzy światem niewidzialnym. Ludowość – szczególne zainteresowanie się ludem prostym. Polegało na interesowaniu się pieśniami ludowymi. Prosty lud wierzy w duchy. Jest przekonany że żadna zbrodnia nie jest bez kary. Eskapizm – objawiał się samotnością człowieka. Człowiek indywidualista jest z góry skazany na samotność. Postawa ta polega na ucieczce od świata. Można uciekać w samotność. Orientalizm – szczególna fascynacja odległymi kulturami zwłaszcza krajami dalekiego wschodu. Skrajny sposób ucieczki to samobójstwo. Przyroda jest traktowana jako łącznik między Bogiem a człowiekiem. „Co w przyrodzie, to w człowieku”. Wyjatkowe wartości dla czlowieka to miłość i przyjaźń. Prawdziwa przyjaźń miała polegać na związku dusz. Nic nie było w stanie zepsuć tej przyjaźni. Najczęściej jest to miłość nieszczęśliwa i niespełniona. Ludzie są sobie przeznaczeni przed urodzeniem. Z miłością kojarzy się koncepcja kobiety. Kobita to anioł. Kobieta demoniczna – kobieta która potrafi zniszczyć mężczyznę

Cechy romantyzmu

Materiały

Jacek Soplica - cechy bohatera romantycznego Romantyzm Jacka Soplicy nieszczęśliwa miłość dręczyły go wyrzuty sumienia nie doczekał się rezultatów swoich działań przeciwstawienie się naturze był samotny jako człowiek uczucia doprowadziły do tego, że zabił, wybujały temperament unieszczęśliwił swoją żonę żył obok syna nie dając mu się poznać jako oj...

Antyk - filozofia klasyczna Filozofia klasyczna Wierzenia powyższe obowiązywały do czasów Talesa z Miletu, VII w. pne., zwanego ojcem filozofii, który stwierdził, iż świat nie wyłonił się z Chaosu- bytu abstrakcyjnego, lecz z wody. W swoich dociekaniach posługiwał się obserwacją przyrody i nauką, nie zaś dogmatycznymi wręcz wierzeniami (prawd mitycznych do tej pory nikt ni...

Zarządzanie wartością firmy - definicja Zarządzanie wartością firmy definiuje się jako zespół działań zorientowa¬nych na korzystną zmianę czynników podwyższających aktywa firmy oraz kreujących programy restrukturyzacji, zwiększające efektywność zużycia zasobów i spełnienie oczekiwań klientów, a tym samym uzyskanie wysokiej pozycji rynkowej dzięki osiągnięciu przewagi konkurencyjn...

"Krzyżacy" - czas i miejsce akcji Czas i miejsce akcji Powieść Krzyżacy ukazuje dzieje zmagań Polski i Litwy z ekspansywnym i wrogim Zakonem Szpitala Najświętszej Marii Panny. Akcja obejmuje więc czas, w którym Krzyżacy dali się mocno we znaki ludom, wśród których osiedli, i zamyka na kulminacyjnym fakcie – na bitwie pod Grunwaldem. Jest to okres dwunastu lat –...

Różne postawy człowieka wobec życia w"Koniec wieku XIX" i "Kowal" 86. Różne postawy człowieka wobec życia w wierszach poetów młodopolskich: \"Koniec wieku XIX\" i \"Kowal\". Oba te wiersze wyszły spod piór dwóch poetów okresu Młodej Polski. Postawa twórców wobec życia została ukształtowana przez czas, w którym żyli, doświadczenia życiowe, prądy umysłowe epoki oraz cechy indywidualne twórców. Epoka m...

Ukształtowanie pionowe i poziome Europy Ukształtowanie poziome Europa jest najbardziej rozczłonkowanym kontynentem. Półwyspy stanowią ok. 25% pow., wyspy 7,3%. Największe półwyspy to: Skandynawski, Bałkański, Apeniński, Iberyjski, Jutlandzki. Największe wyspy to: Wielka Brytania, Irlandia, Islandia, Spitsbergen, Nowa Ziemia, Kreta, Sycylia, Sardynia, Korsyka. Linia brzegowa jest bard...

Sąd o narodzie w utworach Mickiewicza, Słowackiego, Wyspiańskiego Sąd o narodzie w utworach Mickiewicza, Słowackiego, Wyspiańskiego. „Dziady” cz. III – A. Mickiewicz Adam Mickiewicz w „Dziadach części III” pokazuje różne postawy Polaków wobec siebie i wobec zaborcy. W scenie pt. „Salon Warszawski” – widzimy inteligencję polską, która żałuje, że po wyjeździe...

Kompozycja i realizm "Procesu" Kafki “PROCES” F. KAFKA Kompozycja powieści chronologiczna fabuła układ zdarzeń przejrzysty, skoncentrowany wokół głównego wątku procesu akcja zmierza ku katastrofie, którą jest śmierć bohatera jasny układ wydarzeń, pewna schematyczność bohaterów, pozorna logika świata przedstawionego, który ujawnia swą absurdalnoś...