Analiza "Sekretarze" Czesława Miłosza



Sekretarze (z tomu Hymn o Perle 1982) Rzadko w poezji Miłosza pojawia się podmiot zbiorowy. Zasadni¬cza mydl wiersza wynika właśnie ze swoistego poczucia wspólnoty, łączności losów i działań, którą to łączność – chociaż jest ona bardzo enigmatyczna – podmiot wiersza odczuwa niezwykle wyraziście. Warto zwrócić uwagę na tytuł – zapewne autor zdawał sobie sprawę, iż słowo „sekretarz” we współczesnej polszczyźnie funkcjonowało przez lata w znaczeniu zupełnie odmiennym od podstawowego. Uży¬cie więc tego terminu w odniesieniu do siebie samego – oraz podkreślenie właściwego sensu wyrazu stanowiącego tytuł; Sługa ja tył¬ku jestem... – można odczytać jako jeden z licznych przykładów oczyszczania języka z konotacji przypadkowych i przywracania słowom ich rzeczywistych znaczeń. W pewnym stopniu mamy tu do czynienia z powtórzeniem tezy za¬wartej w wierszu Ars poetica?: ...po ziemi chodzimy, / Niewiele rozu¬miejąc, i dalej : A jaka złoży się całość / Nie nam dochodzić, bo nikt z nas jej nie odczyta. Po raz kolejny poezja okazuje być rodzajem niemożliwego do odczytania kodu, poeta zaś jest – nie tłumaczem nawet, lecz jedynie „sekretarzem”, tym, który słyszy i zapisuje słowo. Tym razem jednak Miłosz nieco inaczej określa pozycję poety ¬jest on sługą rzeczy, a zatem języka – poeta podlega nie tylko temu, który dyktuje, ale i temu, co jest dyktowane! Artysta jest podporząd¬kowany tworzywu, jego rola została zatem jeszcze mocniej zreduko¬wana i tę podrzędność Miłosz wyraźnie akcentuje. Kolejna innowacja to zamiana „ ja” na „my”, wynikająca z utożsa¬mienia się podmiotu z pewną wyraźnie określoną grupą. Poeta nie jest indywidualnością, nie jest też – jak w kanonie romantycznym – repre¬zentantem jakiejkolwiek nacji, pokolenia czy idei. Współtworzy –wprawdzie doić elitarną i ograniczoną do niewielkiej liczby reprezen¬tantów („mnie i kilku innym”) grupę „zawodową”. Artysta zostaje więc zredukowany do roli fragmentu większej całości – elementu w boskiej machinie świata. Owo pomniejszenie złagodzone zostaje dzięki poczuciu wspólnoty. Wydaje się, że owa wspólność losów i poczynań stanowi dla poety źródło pocieszenia – lżej jest mu znosić los opętanego przez „dajmoniona”, a może łatwiej potrafi się pogo¬dzić z niemożnością zrozumienia sensu własnego życia i własnych dokonań. A może łatwiej uwierzyć, że w końcu „złoży się” jakaś „ca¬łość” i mozół pracy nie pójdzie na marne? Wiara w porządek boski świata, w którym każdy ma zadanie do spełnienia – pokora, ale i uspokojenie.

Analiza "Sekretarze" Czesława Miłosza

Materiały

Kontrakty na WGPW W Polsce kontrakty terminowe typu futures znajdują się w ofercie: dwóch giełd, tj. Warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych (WGPW) i Warszawskiej Giełdy Towarowej (WGT), a także pozagiełdowej Centralnej Tabeli Ofert (CeTO) oraz międzybankowego rynku walutowego (forex). Wydawałoby się, że tak szeroki wachlarz ofert daje przeciętnemu...

Mit o Orfeuszu i Eurydyce - interpretacja (Miłość) „Mit o Orfeuszu i Eurydyce” Mit o Orfeuszu i Eurydyce jest przepiękną historią o głębokiej, silniejszej niż śmierć, miłości małżeńskiej, która rzuca wyzwanie woli wszechmocnych bogów i wyrokom przeznaczenia. Orfeusz, król Tracji, syn boga rzecznego Ojagrosa i muzy poezji, Kaliope, był śpiewakiem i pięknie grał na kitar...

Problematyka "Quo Vadis" HENRYK SIENKIEWICZ QUO VADIS (problematyka) Tytuł pochodzi z legendy: pytanie Quo vadis Domine? (łac. Dokąd idziesz panie?) miał zadać św. Piotr napotkanemu Chrystusowi. On odpowiedział, że idzie zastąpić w męczeństwie. Za-wstydzony apostoł zawrócił do miasta, aby zostać ukrzyżowanym. Mamy tu postacie historyczne (Neron, Seneka, Tigellin...

Myśl satyryczna i fabuła "Monachomachii" Fabuła i myśl satyryczna P.I. Tekst rozpoczyna seria obrazowych sentencji: “Nie wszystko złoto, co się świeci”, “Zewnętrzna postać nie czyni natury” itp. Później następują: • inwokacja o pseudopatetycznej tonacji: “Wojnę śpiewam więc i głoszę,/ Wojne okrutną bez broni, bez miecza, (...) Wojnę mnichowską...&#...

Funkcje handlu wg Jerzego Dietla FUNKCJE HANDLU W UJĘCIU JERZEGO DIETLA: Jerzy Dietl wyróżnia jedną podst. funkcję handlu określaną jako funkcja dystrybucyjna. Jej istota wyraża się doprowadzeniu do zawarcia umowy kupna – sprzedaży i jej realizacji . Do funkcji pomocniczych Dietl zalicza funkcje: • tworzenie różnych użyteczności dla pośrednich i ostatnich na...

Poezja Asnyka w pozytywiźmie Asnyk: Poeta urodził się zbyt późno lub zbyt wcześnie, bo jego mentalność była raczej romantyczna. Liryki miłosne jakie pisał były podobne do poezji romantycznej, zarówno w sposobie pojmowania miłości jak i pod względem środków artystycznych. Poeta wyniósł miłość na piedestał i przedstawił dramat człowieka, któremu miłość przesłoniła świ...

Elementy naturalizmu w prozie młodopolskiej 1. Elementy naturalizmu w prozie młodopolskiej. naturalizm - twórca Emil Zola; sformułował on główne założenia kierunku naturalistycznego: - literatura powinna naśladować rzeczywistość w sposób ścisły i szczegółowy, odtwarzać zaobserwowane fakty, dążyć do foto- graficznej wierności; - nie ma tematów zakazanych dla literatury, pisarz powinien si...

Narodziny nowożytnej propagandy politycznej w dobie oświecenia Narodziny nowożytnej propagandy politycznej w dobie oświecenia. Wiek XVIII to fatalne stulecie, w którym rodzą się rozmaite instytucje dręczące nas po dziś dzień. Burzliwe przemiany polityczne uwarunkowały powstanie zjawisk propagandy - kształtuje się ona głównie we Francji i Anglii. Narzędziem masowego przekazu staje się czasopiśm...