Znaczenie międzynarodowego rynku kredytowego

W obrotach krajowych i zagranicznych występują różnego rodzaju transakcje kredytowe (zawierane między dłużnikami i wierzycielami), oraz kredyty o szerokiej gamie rodzajowej. Według celu, na jaki udziela się kredyt rozróżniamy kredyty obrotowe, inwestycyjne, hipoteczne, finansowe i handlowe. Ze względu na pochodzenie źródeł środków można wyodrębnić kredyty kupieckie, bankowe, państwowe i kredyty organizacji międzynarodowych. Natomiast według okresu kredyty dzieli się kredyty na krótkoterminowe (do 1 roku), średnioterminowe (od roku do 5 lat) i długoterminowe (powyżej 5 lat). Do instrumentów kredytu krótkoterminowego zalicza się weksle handlowe, weksle skarbowe, pożyczki międzybankowe. Zaś instrumentami kredytu długoterminowego są obligacje. Emitują je rządy, przedsiębiorstwa i banki, oraz zagraniczne rządy i firmy. Kredyty zaciągnięte w formie emisji obligacji mogą być przeznaczone na dowolne cele. Z reguły przeznacza się je na realizację określonych przedsięwzięć gospodarczych. Metodą pozyskiwania nowego kapitału jest emisja akcji. Akcja nie jest jednak instrumentem kredytowym. Stanowi część udziału w majątku przedsiębiorstwa emitującego akcje. Cechą akcji i obligacji jest ich zbywalność na wtórnym rynku papierów wartościowych. Międzynarodowy rynek kredytowy stanowi nie tylko ważne źródło finansowania przebiegu procesów gospodarczych i inwestycji w gospodarce rynkowej, ale jest również najważniejszym instrumentem transformacji oszczędności w inwestycje w skali narodowej, regionalnej i międzynarodowej. Międzynarodowy rynek kredytowy obejmuje narodowe rynki kredytowe. Na rynku kredytowym przedmiotem podaży i popytu jest specyficzny towar-kapitał pożyczkowy. Rynek kredytowy składa się z rynku pieniężnego i kapitałowego. Oba te rynki wzajemnie się zazębiają. Najważniejszym kryterium rozróżnienia rynku pieniężnego od kapitałowego jest kryterium ekonomicznego zastosowania kapitału pożyczkowego na obu rynkach. Na rynku pieniężnym przedmiotem popytu i podaży jest kapitał przeznaczony na cele obrotowe przedsiębiorstw. Rynek ten obejmuje procesy pieniężne obiegu. Przedmiotem transakcji są instrumenty krótkoterminowe. Natomiast na rynku kapitałowym mamy do czynienia z popytem i podażą na kapitał pieniężny przeznaczony na cele lokacyjne. Kapitał ten przeznaczony jest na zakup środków trwałych lub długoterminowych papierów wartościowych. Przedmiotem transakcji na tym rynku są instrumenty średnio- i długoterminowe (np. akcje czy obligacje). Zatem problematyka rynku kapitałowego to:  Stan akumulacji kapitału pieniężnego  Stopa akumulacji  Ruch kapitałów lokacyjnych wewnątrz poszczególnych gałęzi gospodarki  Długoterminowe lokaty kapitałowe za granicą  Międzynarodowe przepływy kapitałów długoterminowych Pomiędzy rynkiem pieniężnym a kapitałowym występuje ustawiczny przepływ środków pieniężnych. Decydującą rolę w tym przepływie odgrywają względy płynności, rentowności i bezpieczeństwa lokaty.