Zarządzanie naukowe wg Fredericka Taylora



Zarządzanie naukowe (1900-1920) Koncepcję zarządzania naukowego opracował Frederick Taylor, który ustalił cztery zasady: 1. Wyodrębnić podstawowe elementy każdej pracy – podzielić ją na proste jednostki. Określić potrzebne ruchy przy posługiwaniu się narzędziami, czas, narzędzia i standardy pracy. Stworzyć optymalne warunki do jej wykonywania. 2. Wybrać pracowników z właściwymi umiejętnościami i zdolnościami i przeszkolić ich, by byli przygotowani do pracy na danym stanowisku. 3. Współpracować z robotnikami, by każde stanowisko było właściwie wykorzystane. 4. Podzielić pracę wg zasady: menedżer myśli i planuje, pracownicy wykonują. Dzięki doborowi, przeszkoleniu i nadzorowi ludzie pracowali wydajniej, obniżyły się koszty produkcji. Zysk jaki przyświecał tej metodzie to zysk poprzez maksymalne wykorzystanie pracownika –maszyny biologicznej. Wykorzystanie energii ludzkiej jest możliwe przy zastosowaniu właściwego systemu bodźców. Szkoła naukowego kierownictwa zakładała możliwość ograniczenia motywacji ludzkiej do motywacji ekonomicznej. Przyjmowano, że jedynym przedmiotem zainteresowania pracownika jest płaca. Rozwinęły się badania praktyczne dotyczące warunków środowiska pracy, wpływu oświetlenia, temperatury, kolorystyki, muzyki, hałasu, pożywienia.

Zarządzanie naukowe wg Fredericka Taylora

Materiały

Streszczenie "Kwiaty zła" Charles Baudelaire Padlina Jest to jeden z najważniejszych i najbardziej znanych wierszy Charlesa Baudelaire\'a. Padlina nie jest artystyczną deklaracją realistycznego czy też naturalistycznego sposobu obrazowania świata. Wiersz nie może być też traktowany jako wyznacznik całej twórczości Baudelaire\'a. Początek utworu to idylliczne wspomnienie letniej przec...

Arianie i Antytrynitarze Bracia polscy (arianie, antytrynitarze) Najbardziej radykalne i postępowe polskie skrzydło reformacji, zapisali w dziejach naszego kraju chlubną kartę. Ojczyzna odpłaciła im czarną niewdzięcznością i krzywdą wygnania (na mocy uchwały sejmowej z 1658 r. nakazującej zmianę wyznania bądź uchodźstwo z kraju). Bracia Polscy ukonstytuowali się w la...

Świat przedstawiony w "Ludziach bezdomnych" Świat przedstawiony powieści Akcja rozgrywa się w wielu miejscach: Paryżu, Szwajcarii, Wiedniu, Warszawie, Cisach oraz Zagłębiu. Poprzez wspomnienia Joasi Podborskiej przenosimy się do Kielc, Głogowa, Kraw-czyska i Mękarzyc (“Zwierzenia”). Poprzez list Wacława do siostry - aż na Syberię. Bohaterem zbiorowym są mieszkańcy dzielnic n...

Różnorodność Stanisława Wyspiańskiego Artysta żył w latach 1869-1907, a jego postać związana była z Krakowem. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych i na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był kierownikiem graficznym krakowskiego \"Życia\". Oprócz malarstwa interesowały go inne dziedziny plastyki: grafika, sztuka witrażowa, polichromia oraz scenografia i kostiumologia teatralna. Wyspiański był...

Co to jest dramat poetycki? dramat poetycki jest najbardziej zróżnicowanym wewnętrznie zjawiskiem dramaturgii współczesnej. Forma wiersza nie jest w nim warunkiem koniecznym., natomiast cechą wspólną jest traktowanie świata przedstawionego jako metafory i stylizacyjny charakter utworów (częste odwołania np. do tragedii, misterium, moralitetu czy dramatu romantycznego a w ...

Literatura walcząca o niepodległość Polski Literatura walcząca o niepodległość Polski. Burzliwe dzieje naszej ojczyzny sprawiły, że walka o niepodległość stała się trwałym, powracającym tematem literatury. W czasach zagrożenia i katastrof narodowych odżywa nurt poezji tyrtejskiej, zagrzewającej do boju, porywającej do czynu. Najpełniejszą realizację tych motywów przyniósł romantyzm. Epo...

Biblia i mity w starożytności Biblia dzieli się na Stary Testament - zbiór 46 ksiąg judaizmu, który powstawał od XIII w. p.n.e. oraz na Nowy Testament - 27 ksiąg chrześcijaństwa - od 51 do 96r. n.e. Dzieło cechuje trójjęzyczność - język hebrajski, aramejski i grecki. Pismo święte jest źródłem filozofii (Dekalogu), wzorów osobowych, wątków i motywów, symboliki, frazeologii ...

Miasto w literaturze romantycznej Miasto - centrum cywilizacji i niszczący moloch. W literaturze romantycznej miasto na ogół nie cieszyło się dobrą sławą. Większości pisarzy romantycznych o znanych nazwiskach przychodziło żyć w miastach, ale nie polubili metropolii. Różne odmiany sceptycyzmu romantyków wobec wielkiego miasta występowały nie tylko w literaturze polskiej, ale ...