Komunikacja Zachowania uczestników w trakcie pracy zespołowej Zachowania zadaniowe pomagają zespołowi zrealizować zadanie, osiągnąć wyznaczony cel. Uczestnik pracy zespołowej przejawia je przez: Inicjowanie: przedstawia sugestie, proponuje cele, pomysły, nowe sposoby podejścia do problemu, definiuje zadania, proponuje procedury rozwiązywania problemu. „Przyjrzyjmy się tym materiałom” „Myślę, że zbyt wcześnie na przyjęcie tego rozwiązania, spróbujmy najpierw dobrze zdefiniować problem” Poszukiwanie informacji lub opinii: prosi o informacje i fakty adekwatne do problemu, wyrażanie swoich odczuć lub ocen, poszukuje propozycji i pomysłów. „W oparciu o Twoje doświadczenie, jak Twoim zdaniem powinniśmy sobie radzić z...” „Czy ktoś może mi powiedzieć jak sprawdziła się koncepcja ....” Dostarczanie informacji lub opinii: oferuje fakty i uogólnienia zebrane od autorytetów lub wynikające z osobistych doświadczeń, dostarcza sugestie i pomysły, przedstawia własne przekonania dotyczące kwestii właściwych dla działań grupy. „Zanim przejdziemy do następnego punktu, chciałbym przedstawić parametry budżetowe dla tego projektu” „Pomysł Marka wydaje mi się podobny do sugestii Anny. Myślę, że można je połączyć” Wyjaśnianie i opracowywanie: interpretuje pomysły lub sugestie, usuwa niejasności, definiuje pojęcia, wskazuje alternatywy. „To co proponujecie, to to, że my....” „Poczekaj, najpierw powinniśmy się upewnić, że wszyscy dobrze rozumiemy o co chodzi w propozycji Anny” Podsumowanie: grupuje powiązane ze sobą pomysły, przedstawia sugestie po dyskusji grupowej. „Konkludując, to nad czym dyskutowaliśmy....” „Tak więc zgodziliśmy się, że zrobimy ten projekt, skończymy go za dwa miesiące, a Janek jest odpowiedzialny za przypilnowanie tej sprawy” Osiąganie konsensusu: przedstawia grupie do akceptacji lub odrzucenia decyzje lub konkluzje, sprawdza czy grupa jest bliska podjęcia decyzji. „A więc czy wszyscy zgadzają się, że nasze opcje są następujące....” „Czy zgadzamy się w tej kwestii?” Zachowania związane z utrzymaniem grupy pomagają utrzymać dobre relacje interpersonalne w czasie pracy zespołowej i dobry klimat dla wykonywania zadania, umożliwiają maksymalne wykorzystanie zasobów ludzkich. Uczestnik pracy zespołowej przejawia je przez: Harmonizowanie: pośredniczy w łagodzeniu różnic występujących między członkami grupy, skłania członków grupy do analizy i zrozumienia występujących między nimi różnic. „Sądzę, że powinniśmy zbadać różnice pomiędzy propozycjami Anny i Janka” „Ponieważ ten projekt musimy szybko skończyć, rozważmy, czy możemy znaleźć sposób na uwzględnienie w nim najlepszych pomysłów zarówno Anny jak i Janka” Ułatwianie komunikacji: dąży do utrzymania otwartych kanałów komunikacyjnych, stymuluje innych do aktywnego uczestnictwa, sugeruje procedury umożliwiające wspólne zgłaszanie wniosków i uwag. „Jurku, Twoje uwagi są istotne, myślę, że teraz powinniśmy wysłuchać innych osób, które jeszcze nie zabierały głosu” Chciałbym zaproponować, aby wszyscy członkowie grupy zabrali kolejno głos, w ten sposób będziemy pewni, że każdy z nas będzie miał możliwość przedstawienia swoich uwag” Zachęcanie: chwali i akceptuje wkład pracy innych członków grupy, okazuje im przychylne zainteresowanie, stosuje w komunikacji werbalne i niewerbalne komunikaty wskazujące akceptację udziału innych w pracy zespołowej „Ewo, odniosłaś duży sukces w tej dziedzinie, co sądzisz - jak powinniśmy ....?” „Wspaniały pomysł, Ewo, dziękuję za komentarz.” Zawieranie kompromisów: zmienia swoje stanowisko poprzez dokonywanie ustępstw, przyznaje się do błędów, modyfikuje stanowisko gdy leży to w interesie solidarności grupowej i postępu pracy zespołowej. „Nie miałem racji w tej sprawie. Gotowy jestem zaakceptować twoją decyzję” „Jeśli chcemy przejść dalej, czy moglibyśmy się zgodzić na kompromis co do...” „Dobrze Jurku, spotkam się z głównym księgowym, jeśli ty spotkasz się z w tej sprawie z X” Obserwacja grupy i dokonywanie ocen: sprawdza czy zespół jest zadowolony z istniejących procedur, proponuje alternatywne sposoby działania, zgłasza uwagi dotyczące różnych aspektów pracy grupy, pomaga w ocenie stosowanych przez nią procedur. „Zanim przejdziemy do następnego punktu, sądzę, że powinniśmy się upewnić czy kontynuowanie burzy mózgów jest tym sposobem, w jaki chcemy pracować?” „Wygląda na to, że jesteśmy zmęczeni. Co powiecie na przerwę” Redukowanie napięcia: odpowiednio wplata humor. „Co byście powiedzieli, gdybyśmy tak, zgłosili wniosek o szkolenie na Karaibach” Zachowania uczestników w trakcie pracy zespołowej Zachowania nieproduktywne nie sprzyjają efektywności pracy zespołowej, utrudniają udział wszystkich członków zespołu w pracy grupowej, uniemożliwiają wykorzystanie potencjału wiedzy, doświadczeń, poznanie opinii i ocen wszystkich uczestników. Najczęstsze postawy destrukcyjne i nieproduktywne to: Agresor - poniża poszczególnych członków grupy, zadaje sarkastyczne pytania „To jest głupie. Ta propozycja świadczy o całkowitej niekompetencji.” „Może ktoś zgłosi jeszcze bardziej absurdalny pomysł?” Osoba blokująca - przedstawia ultimatum o daleko idących konsekwencjach, atakuje wszystkie propozycje. „Nie zmienię zdania w tej kwestii, chyba, że zgodzicie się na przeznaczenie dodatkowych środków z budżetu na zgłoszony wcześniej mój projekt.” „Nie mamy możliwości technicznych, ani finansowych by wprowadzać takie innowacje, szkoda nawet czasu na zastanawianie się nad tym” Osoba skłonna do zwierzeń - Uzewnętrznia problemy osobiste, poszukuje współczucia ze strony grupy. „Nie mogę się skupić, tak mnie martwi choroba ojca” „Nie wyspałem się przez te dojazdy, wszędzie są korki, ludzie nie umieją jeździć, a w ogóle pogoda już taka nieprzyjemna, że rano nie mogę się zmobilizować do pracy...” Poszukujący uznania - demonstruje własne sukcesy „Jak uczestniczyłem w spotkaniu doradców prezydenta, to powiedziałem jasno co o tym myślę.” „Rozwiązywałem już nie takie problemy.” Osoba dominująca - przerywa innym, ignoruje wypowiedzi i zgłaszane pomysły innych uczestników, forsuje własne propozycje. Żartowniś - podnosi kwestie nie związane z meritum sprawy, rozprasza innych uczestników dowcipkując bez umiaru,. Znudzony - demonstruje brak zainteresowania lub znudzenie np. otwarcie czytając gazetę, gdy inni dyskutują.
Zachowania uczestników w pracy zespołowej
Komunikacja Zachowania uczestników w trakcie pracy zespołowej Zachowania zadaniowe pomagają zespołowi zrealizować zadanie, osiągnąć wyznaczony cel. Uczestnik pracy zespołowej przejawia je przez: Inicjowanie: przedstawia sugestie, proponuje cele, pomysły, nowe sposoby podejścia do problemu, definiuje zadania, proponuje procedury rozwiązywania problemu. „Przyjrzyjmy się tym materiałom” „Myślę, że zbyt wcześnie na przyjęcie tego rozwiązania, spróbujmy najpierw dobrze zdefiniować problem” Poszukiwanie informacji lub opinii: prosi o informacje i fakty adekwatne do problemu, wyrażanie swoich odczuć lub ocen, poszukuje propozycji i pomysłów. „W oparciu o Twoje doświadczenie, jak Twoim zdaniem powinniśmy sobie radzić z...” „Czy ktoś może mi powiedzieć jak sprawdziła się koncepcja ....” Dostarczanie informacji lub opinii: oferuje fakty i uogólnienia zebrane od autorytetów lub wynikające z osobistych doświadczeń, dostarcza sugestie i pomysły, przedstawia własne przekonania dotyczące kwestii właściwych dla działań grupy. „Zanim przejdziemy do następnego punktu, chciałbym przedstawić parametry budżetowe dla tego projektu” „Pomysł Marka wydaje mi się podobny do sugestii Anny. Myślę, że można je połączyć” Wyjaśnianie i opracowywanie: interpretuje pomysły lub sugestie, usuwa niejasności, definiuje pojęcia, wskazuje alternatywy. „To co proponujecie, to to, że my....” „Poczekaj, najpierw powinniśmy się upewnić, że wszyscy dobrze rozumiemy o co chodzi w propozycji Anny” Podsumowanie: grupuje powiązane ze sobą pomysły, przedstawia sugestie po dyskusji grupowej. „Konkludując, to nad czym dyskutowaliśmy....” „Tak więc zgodziliśmy się, że zrobimy ten projekt, skończymy go za dwa miesiące, a Janek jest odpowiedzialny za przypilnowanie tej sprawy” Osiąganie konsensusu: przedstawia grupie do akceptacji lub odrzucenia decyzje lub konkluzje, sprawdza czy grupa jest bliska podjęcia decyzji. „A więc czy wszyscy zgadzają się, że nasze opcje są następujące....” „Czy zgadzamy się w tej kwestii?” Zachowania związane z utrzymaniem grupy pomagają utrzymać dobre relacje interpersonalne w czasie pracy zespołowej i dobry klimat dla wykonywania zadania, umożliwiają maksymalne wykorzystanie zasobów ludzkich. Uczestnik pracy zespołowej przejawia je przez: Harmonizowanie: pośredniczy w łagodzeniu różnic występujących między członkami grupy, skłania członków grupy do analizy i zrozumienia występujących między nimi różnic. „Sądzę, że powinniśmy zbadać różnice pomiędzy propozycjami Anny i Janka” „Ponieważ ten projekt musimy szybko skończyć, rozważmy, czy możemy znaleźć sposób na uwzględnienie w nim najlepszych pomysłów zarówno Anny jak i Janka” Ułatwianie komunikacji: dąży do utrzymania otwartych kanałów komunikacyjnych, stymuluje innych do aktywnego uczestnictwa, sugeruje procedury umożliwiające wspólne zgłaszanie wniosków i uwag. „Jurku, Twoje uwagi są istotne, myślę, że teraz powinniśmy wysłuchać innych osób, które jeszcze nie zabierały głosu” Chciałbym zaproponować, aby wszyscy członkowie grupy zabrali kolejno głos, w ten sposób będziemy pewni, że każdy z nas będzie miał możliwość przedstawienia swoich uwag” Zachęcanie: chwali i akceptuje wkład pracy innych członków grupy, okazuje im przychylne zainteresowanie, stosuje w komunikacji werbalne i niewerbalne komunikaty wskazujące akceptację udziału innych w pracy zespołowej „Ewo, odniosłaś duży sukces w tej dziedzinie, co sądzisz - jak powinniśmy ....?” „Wspaniały pomysł, Ewo, dziękuję za komentarz.” Zawieranie kompromisów: zmienia swoje stanowisko poprzez dokonywanie ustępstw, przyznaje się do błędów, modyfikuje stanowisko gdy leży to w interesie solidarności grupowej i postępu pracy zespołowej. „Nie miałem racji w tej sprawie. Gotowy jestem zaakceptować twoją decyzję” „Jeśli chcemy przejść dalej, czy moglibyśmy się zgodzić na kompromis co do...” „Dobrze Jurku, spotkam się z głównym księgowym, jeśli ty spotkasz się z w tej sprawie z X” Obserwacja grupy i dokonywanie ocen: sprawdza czy zespół jest zadowolony z istniejących procedur, proponuje alternatywne sposoby działania, zgłasza uwagi dotyczące różnych aspektów pracy grupy, pomaga w ocenie stosowanych przez nią procedur. „Zanim przejdziemy do następnego punktu, sądzę, że powinniśmy się upewnić czy kontynuowanie burzy mózgów jest tym sposobem, w jaki chcemy pracować?” „Wygląda na to, że jesteśmy zmęczeni. Co powiecie na przerwę” Redukowanie napięcia: odpowiednio wplata humor. „Co byście powiedzieli, gdybyśmy tak, zgłosili wniosek o szkolenie na Karaibach” Zachowania uczestników w trakcie pracy zespołowej Zachowania nieproduktywne nie sprzyjają efektywności pracy zespołowej, utrudniają udział wszystkich członków zespołu w pracy grupowej, uniemożliwiają wykorzystanie potencjału wiedzy, doświadczeń, poznanie opinii i ocen wszystkich uczestników. Najczęstsze postawy destrukcyjne i nieproduktywne to: Agresor - poniża poszczególnych członków grupy, zadaje sarkastyczne pytania „To jest głupie. Ta propozycja świadczy o całkowitej niekompetencji.” „Może ktoś zgłosi jeszcze bardziej absurdalny pomysł?” Osoba blokująca - przedstawia ultimatum o daleko idących konsekwencjach, atakuje wszystkie propozycje. „Nie zmienię zdania w tej kwestii, chyba, że zgodzicie się na przeznaczenie dodatkowych środków z budżetu na zgłoszony wcześniej mój projekt.” „Nie mamy możliwości technicznych, ani finansowych by wprowadzać takie innowacje, szkoda nawet czasu na zastanawianie się nad tym” Osoba skłonna do zwierzeń - Uzewnętrznia problemy osobiste, poszukuje współczucia ze strony grupy. „Nie mogę się skupić, tak mnie martwi choroba ojca” „Nie wyspałem się przez te dojazdy, wszędzie są korki, ludzie nie umieją jeździć, a w ogóle pogoda już taka nieprzyjemna, że rano nie mogę się zmobilizować do pracy...” Poszukujący uznania - demonstruje własne sukcesy „Jak uczestniczyłem w spotkaniu doradców prezydenta, to powiedziałem jasno co o tym myślę.” „Rozwiązywałem już nie takie problemy.” Osoba dominująca - przerywa innym, ignoruje wypowiedzi i zgłaszane pomysły innych uczestników, forsuje własne propozycje. Żartowniś - podnosi kwestie nie związane z meritum sprawy, rozprasza innych uczestników dowcipkując bez umiaru,. Znudzony - demonstruje brak zainteresowania lub znudzenie np. otwarcie czytając gazetę, gdy inni dyskutują.
Materiały
Aleksander Świętochowski - publicystyka w pozytywiźmie
Aleksander Świętochowski
- „My i Wy” – porównanie obozów „młodych” i „starych”; uważa, że trzeba myśleć o przyszłości, ale nie zapominać o dokonaniach przeszłych pokoleń
- „Praca u Podstaw” – pisze o skutkach uwłaszczenia chłopów; nawołuje oświeconych szlachciców do pracy nad ociemn...
Narodziny świata w "Mitologii"
Narodziny świata
Kosmogoniczny mit stara się wyjaśnić pochodzenie świata i pierwszych bogów. Według przekazu wyłonił się on z Chaosu, dziwnej bezkształtnej mieszaniny substancji i żywiołów lub też z wielkiej otchłani wypełnionej istotą boską. Właśnie z niej powstała para pierwszych bogów: Uranos – Niebo i Gaja – Ziemia, którzy ...
Charakterystyka banku - bilans
Celem sprawozdań finansowych jest dostarczenie informacji o pozycji finansowej przedsiębiorstwa, jego dokonaniach i zmianach w pozycji finansowej, która jest użyteczna dla szerokiego grona odbiorców w podejmowaniu decyzji ekonomicznych.
Sprawozdania finansowe pomocne są m.in. w:
• Podejmowaniu decyzji związanych z zarządzaniem,
•...
Typy stylizacji
Typy stylizacji:
Pastisz
to stylizacja zmierzająca do całkowitego upodobnienie do wzoru: konkretnego dzieła, autora czy szkoły literackiej. Polega na celowym wyostrzeniu wybranych cech dzięki czemu pierwowzór ukazuje się w postaci ostentacyjnej.
Np. J. Słowacki napisał pastisze “Pana Tadeusza”, “Konrada Wallenroda”, ...
Motyw tyrtejski - spis utworów
Motywy tyrtejskie w polskiej literaturze romantycznej (zestawienie)
• Józef Wybicki - Pieśń Legionów Polskich w Włoszech
• Casimir Delavigne, Karol Sienkiewicz – Warszawianka
• Adam Mickiewicz - Dziady (szczególnie część III)
• Adam Mickiewicz - Konrad Wallenrod
• Adam Mickiewicz - Do matki Polki
...
Leasing - definicja, rodzaje,
Leasing jest to forma najmu, dzierżawy, wypożyczenia pozwalająca na użytkowanie określonych dóbr bez konieczności ich nabycia.
Leasing finansuje działalność, jest alternatywnym środkiem kredytowym.
Rodzaje leasingu:
• Leasing bezpośredni, kiedy leasingodawca jest producentem danego urządzenia
• Leasing pośredni, kiedy jest ...
Różnorodność tematyczna utworów Czesława Miłosza
. Czesław Miłosz - Proteusz poezji polskiej.
Różnorodność tematyczna i formalna utworów poetyckich Czesława Miłosza pozwala nazwać autora Proteuszem. Tak nazywał się stary pasterz trzody fok Posejdona. Miał zdolność widzenia przyszłości, ale był odludkiem i trzeba było nie byle jakiej siły i sprytu, aby schwytać Proteusza. Potrafił zmieniać s...
Wiersze programowe Asnyka
Przedstaw wiersze programowe A. Asnyka.
Egzystowanie na skraju dwóch epok dawało Asnykowi wielką swobodę tworzenia, gdyż właściwie nie miał dużej konkurencji (poza Konopnicką); stąd też mamy tak wielką różnorodność tematyczną poezji Asnyka; Zacznijmy od tego, co najbardziej przybliża Asnyka do pozytywizmu; wiersz \"Do młodych\" możemy przyrówna...
