Ulepszenie treści sonetów Szarzyńskiego

...Nowatorstwo treści i formy sonetów M.S. Szarzyńskiego... Wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem - Sonet ten jest wyrazem obaw poety o wynik bezustannej walki, jaką każdy człowiek musi toczyć z szatanem. Szatana wspierają moce piekielne, ziemskie dobra materialne i pokusy doczesne, które kuszą człowieka i odciągają go od Boga. Do grzechu skłania także ludzkie ciało powodowane ziemskimi żądzami i potrzebami (,,zbiegłe lubości"). W swojej walce z siłami ciemności człowiek jest osamotniony, a stawką tej wojny jest przecież zbawienie. Samotność podmiotu lirycznego łagodzi jedynie obecność Boga, na pomoc którego każdy człowiek powinien liczyć, bowiem tylko z pomocą boską można pokonać szatana, świat i odepchnąć pokusy własnego ciała. O nietrwałej miłości rzeczy świata tego - jest to w znacznej mierze uzupełnienie i rozwinięcie niektórych założeń wiersza poprzedniego. Znowu pojawia się przeciwstawienie świata materialnego i duchowych wartości do których osiągnięcia ludzkie powinny dążyć. To co materialne, jest według poety złudne, zgubne, a przede wszystkim nietrwałe i przemijające. Nie przemija jedynie to, co duchowe, a najwznioślejszą wartością duchową jest miłość do Boga, który jest wielki i doskonały, człowiek zaś mały i pełen grzechu. Doczesność odciąga człowieka od Stwórcy , utrudnia mu drogę do życia wiecznego i do zbawienia. Poeta zawieszony pomiędzy między niespełnieniem a pragnieniem.(I nie miłować ciężko i miłować) Widać tu wyraźnie nawiązanie zarówno do Biblii (Księga Koheleta), jak i do poglądów filozoficznych św. Tomasza z Akwinu.