Teksty Kazimierza Przerwy-Tetmajera jako manifest pesymizmu



Uzasadnij, że poznane teksty Kazimierza Przerwy- Tetmajera są poetyckim manifestem pesymizmu. W epoce Młodej Polski dekadentyzm, zbudowany na podstawie filozofii Shopenhauer'a, zyskał miano naczelnego kierunku literackiego. Światopogląd ukazany w lirykach Kazimierza Przerwy- Tetmajera stał się dla nowego pokolenia pewną wskazówką ideową. Już pierwsza seria “Poezji" Tetmajera (1891) nasączona była poczuciem nicości człowieka i kryzysem wszelkich wartości. Jednakże tom drugi z 1894 r. uważano już za manifest niepokojów filozoficznych i “choroby wieku". Do typowych wierszy dla dekadenckiego liryka należy “Koniec wieku XIX". W wierszu, będącym dialogiem podmiotu lirycznego z człowiekiem schyłku wieku, poeta kolejno wymienia ideały, które niegdyś uważane były za kultowe. W ten sposób stara się znaleźć ten właściwy. Dochodzi jednak do wniosku, że każda idea jest utopijna, walka z silniejszym nie ma szans na powodzenie. I gdy wszystkie zostają zanegowany, potraktowane jako bezwartościowe, podmiot wskazuje drogę poddania, rezygnacji z wszystkiego. “Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza, człowiecze z końca wieku?... Głowę zwiesił niemy." Dekadenckie poglądy wyrażone są również w cyklu “Zamyślenia". Duszę poety wypełnia melancholia, smutek, tęsknota i zniechęcenie. Jego wszystkie poczynania gaszone są w zarodku. “Z skrzydły złamanemi Myśl ma, zamiast w powietrze przeżynać bezdennie, Włóczy się jak zbarczone żurawie po ziemi." I mimo że czasami coś się udaje, to jest to sukces krótkotrwały, nie warty włożonej pracy. Złamane skrzydła lecieć nie zdołają długo, Myśl spada i pierś rani o głazów krawędzie" Natomiast w wierszu rozpoczynającym się od słów “Nie wierzę w nic" Tetmajer przedstawia myśli osoby biernej, gardzącej wszelką pracą i zapałem. Można powiedzieć, iż przedstawia siebie samego - po niepowodzeniach życiowych wyrzekł się marzeń i nadziei. Wszystko w końcu zostaje zniszone, odchodzi w zapomnienie. Dlatego najlepiej odejść w stan nirwany, tak często polecany przez zawiedzioną życiem inteligencję (Artur Schopenhauer, Charles Baudelaire). W twórczości Tetmajera często możemy znaleźć nawiązania do stanu pół-życia, pół-śmierci zaczerpniętej z filozofii Dalekiego Wschodu - napisał on “Hymn do Nirwany", w którym wyraża chęć zerwanie kontaktu z rzeczywistością. Wiersz ten jest stylizowany na litanię. Wartość nirwany jest porównywana do Boga, czczona poprzez zapis wielką literą. Godnym uwagi wierszem jest również “Evviva l'arte". Tytuł sugeruje nam temat sztuki, jednakże jest to opis ówczesnego społeczeństwa, zapatrzonego w zdobywanie dóbr materialnych. Artysta nie jest przy tym doceniany, żyje w skrajnej nędzy. Aby starczało mu na chleb, musi więcej tworzyć, co nie sprzyja jakości powstającym dziełom. Z powyższych przykładów postawa Kazimierza Przerwy- Tetmajera jasno jawi się jako pesymistyczna - poeta wyraźnie doradza czytelnikom bierną postawę wobec otoczenia i ascetyczny pogląd na życie. Czy jednak jego ideały sprawdzają się w życiu? Wydaje mi się, że nie. Przyjmując poglądy poety, człowiek niczego nie zdziała i do nikąd nie dojdzie. Wystarczy zwrócić uwagę na to , jak Tetmajer spędził koniec swego życia. Zapomniany, w skrajnej nędzy... Wpadł w sidła własnej ideologii i sam był sobie winien klęski.

Teksty Kazimierza Przerwy-Tetmajera jako manifest pesymizmu

Materiały

Funkcje socjalizacji Funkcje socjalizacji:  socjalizacja uczy pewnej dyscypliny (samodyscypliny), tzn. modeluje pewne sposoby pano-wania nad potrzebami, zaspokajania tych potrzeb w sposób przewidziany w danym społe-czeństwie, człowiek uczy się panowania nad odruchami, emocjami;  socjalizacja wpaja (kształtuje) pewne aspiracje, uczy jak należy dążyć...

Subiektywne postrzeganie świata w literaturze Utwory o charakterze autobiograficznym i pamiętnikarskim zajmują znaczące miejsce w literaturze od czasów najdawniejszych po współczesne. Wielu autorów gustowało w takich właśnie formach wypowiedzi, ponieważ wówczas mogli ukazać świat, który ich otaczał, i jego problemy przez pryzmat własnych, subiektywnych spostrzeżeń i odczuć. Już w czasach...

Gotyk, barok, klasycyzm Gotyk - styl ten powstał już w połowie XII wieku (kolebką była Francja), osiągając rozkwit w XIII wieku i trwający do końca epoki; styl ten wiążą badacze kultury średniowiecznej z duchem scholastycznym i mistycznym dojrzałego średniowiecza. Jego cechami są min.: lekkość i hieratyczność (monumentalizm, kultowość, patos) konstrukcji, ostre łuki, ...

Streszczenie Ustępu: Droga do Rosji - Dziady \"Droga do Rosji\" OBRAZ ROSJI JAKO KRAJU Rosja to wielka, pusta kraina, która sprawia złowrogie wrażenie, jest jak karta, którą można zapisać, używając ludzi jako liter, których użyje Bóg i wtedy nakreśli obraz kraju szczęśliwego (motyl), bądź Szatan, który stworzy państwo nieszczęśliwe, despotyczne (ćma). \"Oko nie spotka ni miasta, ni...

Wdrażanie polityki cen Przyjmując określoną koncepcję polityki cen należy także zadecydować, czy będzie ona oparta na cenach ustalanych na długi okres, czyli tzw. ceny zwyczajowe, czy też o ceny zmienne względem bieżących zmian kosztów i popytu. Następnie należy określić, czy dana polityka oparta będzie na koncepcji tzw. ceny jednolitej czy też cen elastycznych. Zasad...

Miasto i mieszkańcy w "Ojciec Goriot" i "Lalce" Miasto i jego mieszkańcy w “OG” i w “Lalce” Lalka ujmuje konsekwentnie miasto jako normalną przestrzeń życia człowieka. Prus nie ulega żadnym mitom miasta panującym w ówczesnym czasie. Wielkie miasto Prusa jest przede wszystkim terenem dynamicznego, intensywnego i bardzo różnorakiego życia: najrozmaitszej pracy fizyczne...

"Szewcy" dramatem o rewolucji \"Szewcy\" jako dramat o rewolucji. Są tu trzy kolejne rewolucje pokazane: Wszystko zaczyna się od tradycyjnego ustroju kapitalistycznego umieszczonego w realiach międzywojennej Polski; pokazanie są tu podziały społeczne, antagonizmy między nimi; widzimy narzekających na swoje życie i egzystencję szewców i uzależnienie od takich l...

Metamorfoza Kordiana KORDIAN: bohater jest uosobieniem typowych losów młodzieży romantycznej, zderzającej się z życiem w sposób hamletowski - walczy w nich pęd ku poznaniu życia we wszystkich przejawach z melancholią i egzystencjalną pustką. Bohater traci złudzenie i dojrzewa nie tylko jako jednostka odrzucając niewiarygodne uciechy (płatna miłość Wioletty), ale tak...