Szczegółowa biografia Ignacego Krasickiego



Ignacy Krasicki - ( pseudonim X.B.W ) pierwsza gwiazda oświeceniowej literatury urodził się 3 lutego 1735 r. w Dubiecku. Wywodził się ze zubożałej rodziny magnackiej. Kasztelanic chełmski, przeznaczony do stanu duchownego ze względu na złą sytuację materialną rodziny, uczył się w kolegium jezuickim we Lwo-wie oraz w seminarium duchownym misjonarzy w Warszawie, gdzie ze-tknął się ze środowiskiem wczesno-oświeceniowym, a w rozległych lek-turach - z literaturą francuskiego klasycyzmu i myślą europejskiego oświecenia . Związany z rodzinami magnackimi z tzw. stronnictwa repu-blikantów, przeciwnego Familii Czartoryskich i wszelkim projektom reform , obdarzony dzięki protekcji krewnych wysłany dla uzupełnienia studiów do Rzymu, włączył się w re-publikancką grę polityczną. Zmienił orientację podczas bezkrólewia 1763 - 64, sekretarzując interrexowi, pry-masowi W. Łukabieńskiemu, a wkrótce po elekcji znalazł się w oto-czeniu króla i stał się jednym z naj-bliższych współpracowników Stani-sława Augusta w jego działalności kult. w pierwszym okresie rządów. Był m. in. właści-wym twórcą , współredaktorem i współautorem "Monitora", który był wzorowany na angielskim "Spektato-rze", finansowany przez króla stał się rządowym pismem propagującym reformy. Atakował ideologię sar-mancką, z którą wiązano wszelkie zło dawnej Polski ( obskurantyzm, niechęć do nowinek europejskich, polityczny anarchizm, fanatyzm reli-gijny, przesądy, pijaństwo, rozrzut-ność ). Magazyn ten służył edukacji społeczeństwa, propagując najnow-sze zdobycze wiedzy, filozofii i eko-nomii. Były zamieszczane w nim tek-sty popularyzujące wiedzę o teatrze i literaturze ( m.in. wprowadzające nowe formy literackie - eseje, felie-tony, reportaże ), a także pełnił funk-cję moralizatorską i dydaktyczną. W 1765 pełnił funkcję prezydenta - przewodniczącego deputatów du-chownych trybunału małopolskiego w Lublinie i Lwowie. Został konse-krowany 31 grudnia 1766 r. na bi-skupa warmińskiego, bywał odtąd w Warszawie sporadycznie ( m.in. 1775, 1780, 1782, 1789; uczestniczył w obiadach czwartkowych ), lecz stał się w niej postacią niezwykle popu-larną, co wytykali mu zresztą ówcze-śni satyrycy. W roku III rozbioru Polski (1795) poeta został arcybi-skupem gnieźnieńskim i przeniósł się do Skierniewic. Pod koniec życia Krasicki miał przyczynić się przez interwencję u króla pruskiego do za-łożenia Towarzystwa Przyjaciół Na-uki. Zmarły w Berlinie, pochowany został w kościele Św. Jadwigi. Dzię-ki staraniom J.U Niemcewicza zwło-ki sprowadzono w 1829 r. do kraju i złożono w gnieźnieńskiej katedrze. Moim zdaniem pomimo stanu du-chownego umiał cieszyć się życiem ( co przypominało renesansowe oso-bowości poetyckie ), wysokie do-chody z trudem wystarczały na wszystkie jego rozrywki; pasjonował się zbieraniem rzadkich książek, ogrodnictwem, dobrą kuchnią; ucho-dził za człowieka "złotego środka" - uśmiechniętego, sceptycznego starca o ogromnym potencjale intelektual-nym, gardzącego skrajnościami ; na jego życiu odcisnęły piętno horacjań-skie ideały. Twórczość Krasickiego odegrała istotną rolę w odrodzeniu literatury polskiej w dobie stanisławowskiej. Podstawowe cechy jego talentu to: trafność obserwacji, jasność i precy-zja języka, mistrzostwo w zamykaniu ważnych treści w krótkiej formie oraz w operowaniu dowcipem, iro-nią, kpiną, parodią, podbudowane nieprzeciętną inteligencją oraz kultu-rą umysłową i artystyczną, znakomi-cie przystawały do przyjętej przez poetę koncepcji literatury jako na-rzędzia społecznej edukacji. Do kanonu utworów Krasickiego o rzeczywiście nieprzemijającej warto-ści czy znaczeniu należy zaliczyć szczególnie bajki. Poeta ich tematy zapożyczył od wcześniejszych baj-kopisarzy, poczynając od Ezopa, ale starał się je ująć w oryginalną, sobie właściwą formę. Filozofia twórcy jest sucha i zwięzła - świat ukazany w bajkach to świat silnych, bezwzględ-nych i przegrywających, "głupich i słabych", którzy godzą się na taki obrót rzeczy, bez protestu przyjmu-jąc ustalony porządek świata. Bajki Krasickiego nabierają uniwersalnego charakteru, dotykają bowiem spraw ogólnoludzkich, aktualnych w każ-dym miejscu i o każdej porze, jest to jednak świat, który może ulec zmia-nie za pomocą odpowiednich poczy-nań dydaktycznych. Stworzył on własną odmianę bajki epigramatycz-nej, o, zależnie od tematu, dobranej wielkości tekstu, pisanej przeważnie 13-zgłoskowcem o zredukowanych elementach świata przedstawionego, inwersji, doborze tylko najwłaściw-szych słów, symetrycznym układzie tekstu (paralelizm). Krasicki wydał również dwa tomy satyr należących przede wszystkim do satyr obyczajowych, wykpiwają-cych ludzkie wady. Ich tematyka jest zgodna z oświeceniowym programem naprawy społeczeństwa nawiązując do publicystyki "Monitora". Autor po swej śmierci pozostawił bardzo ciekawe utwory: Myszeis, Mikołaja Doświadczyń-skiego przypadki, Monachmachia, dwie części Pana Podstolego, Bajki i przypowieści, Historia oraz Antymo-nachomachia, Wojna Chocimska i 3 z 7 komedii - Solenizant, Łgarz i Statysta, encyklopedia pt. Zbiór po-trzebniejszych wiadomości i wiele innych.

Szczegółowa biografia Ignacego Krasickiego

Materiały

Główni bohaterowie "Ludzi bezdomnych" “Ludzie bezdomni” Koncepcja intelektualna utworu może być zawarta w motcie (“Romantyczność”), w przedmowie od autorskiej (“Dziady”) lub tytule (“Ludzie bezdomni”). W niektórych utworach tytuł może być sugestią skierowaną do czytelnika dotyczącą przesłania intelektualnego utworu. Uogólnienie o ch...

Model miłości barokowej w utworach literackich Temat: Model miłości barokowej zawarty w różnych utworach poetyckich. Po średniowieczu i renesansie - epokach, które \"ujarzmiły\" miłość - w baroku dokonała się jej metamorfoza. Owe zmiany nastąpiły głównie w swobodzie traktowania tematyki miłosnej - otworzyły się drzwi prowadzące do gwałtowności, pożądania, rozkoszy. Miłość baroko...

Motyw ofiary jako człowieka poszkodowanego w literaturze Ofiara - człowiek poszkodowany_____ Ofiara - Człowiek poszkodowany, któ¬ry odczuł złe skutki czegoś, bezradny wobec czegoś, wobec czyjejś przemocy. Biblia (ST) -1) Abel jest ofiarą zazdro¬ści swojego brata. 2) Józef pada ofiarą niesłusznych oskarżeń żony Putyfara i zostaje uwięziony. 3) Żona Lota jest ofiarą własnej ciekawości albo m...

Motywy mitologiczne inspiracją dla twórców współczesnych -Jan Kochanowski \"Czego chcesz od nas Panie\" - motyw zaczerpnięty z Księgi Rodzaju. Bóg jest ukazany jako stwórca świata, architekt, Wielki Budowniczy. On zbudował niebo i sprawił, że wody zebrały się w brzegach. Przedstawiany także jako wielki artysta. Oblicze Boga jest dobrotliwe i pogodne. W podniosłym tonie mówi o nim Kochanowski jako o Pa...

Monety bite w Polsce za Mieszka I i trzech Bolesławów: Chrobrego, Śmiałego i Krzywoustego Ziemowit, Leszek dziad i Ziemomysł, ojciec Mieszka I nie bili jeszcze własnych monet, co pozwala przypuszczać, że państwo polskie w tamtych czasach, tj. w latach 850-950 nie miało na tyle rozwiniętej gospodarki aby mogło pozwolić sobie na dodatkowy wydatek, jakim była mennica. Pierwszym władcą zjednoczonych plemion polskich, który posiadał wła...

Wyobrażenie Kochanowskiego na świat i człowieka Jaki jest pogląd na świat J. Kochanowskiego na świat i człowieka. Po okresie ciemnego, mglistego średniowiecza, pełnego zabobonów i całkowitego podporządkowania życia kościołowi i srogiemu Bogu, ludzie pragnęli odmiany. Pragnęli wolności i piękna , świeżości i prostoty. Nic więc dziwnego iż sięgnęli aż do antyku. Przewrót taki miał miejsce w ...

Dwie płaszczyzny i forma w "Ferdydurke" “FERDYDURKE” W. GĄBROWICZA Powieść ta zrywa z tradycją powieści realistycznej. Posiada niezwykłą fabułę, której zdarzenia są wprawdzie uporządkowane chronologicznie, ale same w sobie są nielogiczne i nieprawdopodobne. Zdarzenia przypominają bardziej sen niż jawę i Gombrowicz wyraźnie nawiązuje w kompozycji fabuły do techniki oniry...

"Na świecie zbożny pobyt, po żywocie rajski przebyt" - jako dewiza literatury średniowiecza? Czy cytat z „Bogurodzicy”: „Na świecie zbożny pobyt, po żywocie rajski przebyt” – można uznać za dewizę literatury średniowiecza? Uważam, że ten cytat można zdecydowanie uznać za dewizę literatury średniowiecznej. Jej celem było przede wszystkim prowadzenie człowieka do Boga. Miała służyć zbudowaniu moralnemu, wyc...