Streszczenie wierszy Bolesława Leśmiana



Zmory wiosenne Jest to wiersz, który aż kipi radością życia, tętni gorącym, rozgrzanym oddechem wiosny. Utwór pisany jest dystychem, strofą dwuwersową, każda zwrotka zawiera po dwa - trzy zdania wykrzyknikowe lub rozkazujące. Sprawia to, że całość jest niezwykle dynamiczna, zarówno od strony formy, jak i treści: "Biegnie dziewczyna lasem. Zieleni się jej czas... Oto jej włos rozwiany, a oto - szum i las!" W wierszu bezustannie przeplata się marzenie senne z jawą, nierealność z rzeczywistością. Jest maj, cały las aż faluje od gorąca, "Grzmi wiosna! Tętnią żary! Krwawią się gardła róż!". Jest to również pora budzenia się uczuć, powietrze pełne jest zapowiedzi miłości, kochania, rozkoszy... Las Tematem wiersza są rozważania podmiotu lirycznego nad ostatnimi chwilami w życiu człowieka. Podmiot liryczny docieka, co każdy z nas może myśleć, czuć w momencie śmierci. Podstaw filozoficznych tego utworu należy szukać w intuicjonizmie Bergsona. Henryk Bergson, francuski filozof pochodzenia żydowskiego, laureat Nagrody Nobla, głosił kult intuicji jako narzędzia pozwalającego poznać rzeczywistość. Wielką rolę w jego poglądach filozoficznych odgrywała przyroda i związany z nią kult natury oraz witalizm. Silny związek z przyrodą i wynikającym z niej witalizmem, z pędem życiowym ("elan vital") widać w wielu wierszach Leśmiana w tym również w omawianym Lesie. Leśmian usiłuje dociec, o czym może myśleć człowiek, który umiera: "Pomyśl: gdy będziesz konał - czym się w tej godzinie Twoja pamięć obarczy, nim szczeźnie a minie Wszystką ziemię ostatnim całująca tchem?" Poeta nawiązuje do przekonania, że w chwili śmierci człowiek przypomina sobie najważniejsze wydarzenia z całego życia, że przeżywa wszystko jeszcze raz w ułamkach sekund. Podmiot liryczny zastanawia się, jakie to mogą być obrazy, czyli, innymi słowy, co w życiu ludzkim mogło okazać się najważniejsze, najcenniejsze? Zwracając się do odbiorcy wiersza podmiot liryczny stawia kilka hipotez. Najistotniejszą chwilą życia, wspominaną w godzinie śmierci, może być "dzień młodości - najdalszy od ciebie", czyli moment najodleglejszy od chwili śmierci, stojący jakby na drugim jej biegunie mogą to być "czyjeś twarze", ludzie, których się kiedyś w życiu spotkało na swej drodze "mimolotem", może to być tylko jedna, konkretna twarz człowieka, który znaczył dla nas szczególnie dużo, który w jakiś sposób zaważył na naszym życiu. Możliwe jest również, że: "w popłochu tajemnych ze zgonem zapasów Zmącisz pamięć i zawrzesz na sto rdzawych zasów, I (...) nie przypomnisz nic..." czyli że człowiek w przedśmiertelnej panice może być zbyt przytłoczony świadomością nadchodzącej śmierci, aby móc myśleć o czymkolwiek. Kończąca tę listę wyliczeń ostatnia hipoteza przynosi trzecią konkluzję: "Lub ci może zielonym narzuci się złotem Las, widziany przygodnie - niegdyś - mimolotem, Co go wywiał z pamięci nieprzytomny czas?... " Las urasta w tym kontekście do rangi symbolu spraw ostatecznych, najważniejszych dla całej ludzkiej egzystencji. Las jest wieczny, trwa "od zawsze". Człowiek, który jest częścią przyrody, jest również częścią lasu. W chwili śmierci powróci do swoich korzeni, do swoich źródeł, do miejsca, skąd wyszedł. Życie ludzkie jest krótkie, człowiek przeminie, ale jego duch pozostanie na zawsze w wiecznym lesie - naturze, wszechświecie.

Streszczenie wierszy Bolesława Leśmiana

Materiały

Rok Mickiewiczowski - opis Dlaczego biezacy rok jest rokiem Mickiewiczowskim. Bieżący rok nazywamy jest \"Rokie Mickiewiczowskim\", ponieważ obchodzimy dwusetną rocznicę urodzin wybitnego poety polskiego romantyzmu. A. Mickiewicz urodził się 24 XII 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka. Po ukonczeniu szkół dominikańskich w Nowogródku wstąpił w 1815 r. na Uniwersytet w Wilnie...

Motyw tańca w literaturze Taniec Taniec - Rytmiczne ruchy ciała wyko¬nywane w takt muzyki, może być po¬traktowany jako rozrywka towarzyska, popis artystyczny lub jako forma ob¬rzędowa. W literaturze pojawia się od czasów Biblii aż po współczesność, przy czym zazwyczaj ma on charakter sym¬boliczny. Taniec śmierci (danse macab-re) - patrz: śmierć. Bib...

Krótka recenzja "Tanga" SŁAWOMIR MROŻEK „Tango” -dramat idei; dekoracje przedstawiają świat pomylenia, przypadkowości, niechlujstwa; od czasu śmierci dziadka stoi katafalk, kołyska 25 letniego Artura; brak zasad w stosunkach międzyludzkich powoduje zaniknięcie wykroczeń Artur przypomina Konrada z III cz. „Dziadów” - chce wład...

Wpływ twórczości Kochanowskiego na rozwój literatury polskiej Wpływ twórczości Kochanowskiego na rozwój literatury polskiej Z uwagi na niewielkie rozmiary tego opracowania nie możemy poświęcić więcej miejsca informacjom o wpływie, jaki twórczość Kochanowskiego wywarła na jego następców. W zasadzie jednak nie ma przesady w twierdzeniu, iż cała polska literatura, a zwłaszcza liryka, wyrasta ze spuścizn...

"Szewcy" dramatem groteski i absurdu TEMAT: „Szewcy” - dramat absurdu i groteski. Absurd (łac. niedorzeczny) - wyrażenie sprzeczne, nonsensowne. Coś z całą oczywistością nieprawdziwe, nieprawdopodobne, pozbawione sensu. Teatr absurdu - operuje groteską i parodią, punktem wyjścia jest zwykle niemal realistycznie zarysowana sytuacja potworniejąca w toku akcji, traktow...

Życie Jezusa Chrystusa Życie, działalność, męczeństwo Jezusa Chrystusa Jezus narodził się między 8 a 4r. p.n.e., prawdopodobnie w Betlejem Z tekstów synoptycznych moglibyśmy wnosić, że działalność publiczna Jezusa trwała nie dłużej niż rok (jednak są pewne wątpliwości). Wpierw mieszkał w Nazareciem, w Galilei, z Maryją i Józefem. następnie przemierzał Palestynę gł...

Szekspir, Corneill, Molier - postacie głównych bohaterów i cechy poszczegółnych światów Zanim zdecyduję się na konkretną odpowiedz, najpierw postaram się przybliżyć postacie głównych bohaterów oraz charakterystyczne cechy poszczególnych światów. Otóż, rozpocznę od \"Makbeta\" William\'a Shakespear\'a . Jan Kot streścił ten dramat w następujący sposób: \"(...) zdławienie buntu postawiło Makbeta w pobliżu tronu. Może zostać królem...

Cechy epopei na podstawie "Iliady" i "Odyseji" - epos jest praktycznie pierwszym gatunkiem, jaki się pojawia w Grecji w starożytności powstały dwa wielkie eposy Homera, zwane również epopejami: \"Iliada\" i powiązana z nią \"Odyseja\"; pierwsza opisuje historię wojny Trojańskiej, do niedawna uważanej za całkiem mityczną sprawę, a teraz już, po odkryciach Schliemana, patrzy się na to nieco in...