Romantyzm ogólnie

CECHY ROMANTYZMU: -miłość pokazywano jako nieszczęśliwą i niemożliwą, -natura wpływała na uczucia człowieka, -bardzo mocne zainteresowanie kulturą ludową, -literatura romantyczna ma być narodowa z gruntu, -dawała wolność piszącemu. UTWORY: ,,Król Olszyn''- Goethe ,,Oda do młodości'' - A.Mickiewicz; zachęca do wspulnego działania i zmian kraju, zjednoczyć się, zwycięstwo młodości. ,,Romantyczność'' - j.w.;kierować się w życiu uczuciem, a nie rozumem, dzięki uczuciom znajdujemy prawdę. ,,Dziady'' cz.II - j.w; ściera się świat metafizyczny i teraźnie- jszy, jest tekstem romantycznym z formą antyczną, dusze od- wiedzają ziemię i uczą ludzi prawd życiowych. ,,Dziady'' cz.IV; ukazuje miłość jako chrobę, która zabija. ,,Dziady'' cz.III; pokazane są różnice przebiegające w naro- dach, kara spotyka tylko złych, elementy monolitetu - bohater pokazany w dwóch światach (ziemia i niebo), aby pokazać konsekwencje wyboru człowieka. ,,Konrad Wallenrod'' - j.w.; ,,Sonety Krymskie'' - j.w.; ,,Księgi Narodu Polskiego'' - j.w.; myśl mesjonistyczna doko- ńczona z Dziadów, dlatego PL bo zawsze broniła czrześcijańst wa i jest krajem równym i demokratycznym. ,,Księgi Pielgrzymstwa Polskiego'' - j.w.; opisani polscy emi- granci głoszą dobrą nowinę, która ma się dokonać. ,,Pan Tadeusz" - j.w.; pisany głónie ku pokrzepieniu serc, opi- suje ostatki kultury sarmackiej i ostatnich polaków. ,,Kordian" - J.Słowacki; ukazanie bohatera romantycznego, słabego i nie zdolnego do dużych spraw. ,,Grób Agamemnona" - Słowacki; odwołuje się do antyku, aby pokazać, że czasy herosów minęły i można je tylko wspomionać, dzięki trzeźwej ocenie sytuacji daje PL szansę na zwycięstwo, pisze go ku sumieniu Polaków. ,,Beniowski" - Słowacki; opisuje swoją zdolność żonglowania słowami, mówi że poezja winna służyć narodowi i pobudzać go do walki, a nie usypiać jak poezja Mickiewicza. "Śluby panieńskie" - A.Fredro; Gustaw parodiuje bohatera z "Dziadów"; autor zaprzeczał twierdzeniu, że prawdziwa miłość nie istnieje; panny to ofiary ksiąg zbójeckich; autor nie traktował literatury poważnie-panny tak i przegrały, Gucio przyjął ją jako maskę i wygrał był skuteczny = literaturę romantyczną można czytać, ale nie można brać jej na poważnie; to komedia miłości. "Nie - Boska komedia" - Zygmunt Krasiński; poezja jest prawdą i pięknem prowadzącym do zbawienia, ale także może się od nas odwrócić i będzie tragedia; poeta rozumie więcej, zna przeszłość i przyszłość; rewolucja przeciw arystokracji jest z 2 części-bunt społeczeństwa i odbudowa państwa, są równi i równiejsi; rewo- lucja jest apokalipsą. "Bema pamięci żałobny ropsod" - j.w.; rabsod dla opiewania bohaterów; opisuje na wzór średniowiecznego pogańskiego po- grzebu; służy to temu, aby-przyrównać Bema do mitycznych hero- sów; autor stwierdza, że bohaterowie nie umierają i dalej są wzorem i prowadzą lud. "Coś ty Atenom zrobił Sokratesie ..." - Norwid; I część-przedstawia postacie, które po śmierci zostały uznane; II część-podsumowanie I, nie ważne gdzie nas pochowają, bo docenieni będziemy dopiero przez nowe pokolenie; III część-każdy wielki człowiek będzie do- ceniony, bo jest ulepiony z innej gliny. --------------------------------------------------------------------------------- BOHATERZY: Konrad Wallenrod - postać tragiczna bo żyje z maską i ma cięż- kie wybory, zdrajca dla krzyżaków i złamał kodeks rycerza, bohater bo zwyciężył wroga i walczył za ojczyznę, szaleniec bo chce sam zniszczyć krzyżaków, polityk bo wybiera najlepsze de- cyzje (mniejsze zło). Gustaw / Konrad - herosem ani geniuszem nie był, ponieważ był pyszałkiem. Uważa że tworzy świat, ma nad nim władzę, stoi na równi z Bogiem, jest męczennikiem, jednak tak nie jest. Kordian - chce się zabić z powodu nieszczęśliwej miłości, przy- czyniła się do tego literatura Mickiewicza; chce zabić cara bo chce uwolnić Polskę i świat od szaleńca; nie zabija cara gdyż jako romantyk jest za słaby psychicznie; winą za to wszystko Słowacki obwini Mickiewicza i jego twórczość. Gustaw / Gucio - jest fircykiem, ale rozsądnym; dostrzegając opór ze strony Anieli, potrafi sprawić żeby go pokochała; sam ulega temu uczuciu. Mąż / Hrabia Henryk - ciągle jest stawiany przed wyborami dobra i zła, ale wybiera zło i jest przez to skazany na potępienie; uważa się za poetę, widzi siebie na szczycie i jest egoistą. Olcio - jest niewidomy; rozumie więcej, bo patrzy duszą; ma dos- tęp do świata zmarłych; jest wykreowany na prawdziwego poetę.