Roland - wzór średniowiecznego rycerza



Roland – wzór średniowiecznego rycerza chrześcijańskiego. Hrabia Roland jest uznawany za wzór rycerza chrześcijańskiego. Świadczą o tym jego cechy – jak rycerz walczył i umierał, kochał, służył swej ojczyźnie, wreszcie oddał za nią życie, wiernie służył cesarzowi, a mając do wyboru hańbę lub śmierć – wybrał tę drugą. Ale nie był poddanym jedynie Karola Wielkiego. Równie gorliwie służył Bogu, w Jego imię szerzył chrześcijaństwo – mieczem i siłą. To, co umiał najlepiej, robił dla Boga i ojczyzny. Roland był znany w całej Francji, gdzie lud go wielbił i w krajach pogańskich, gdzie bano się go wielce. Jego czyny, męstwo i odwaga były sławne w całej ówczesnej Europie i nie tylko. Poganie mogli mu dorównać tylko mając wojsko wielokrotnie silniejsze od jego, a gdy udało się im go zabić, sami przy tym zginęli. Tuż przed swą ostatnią bitwą Roland ukazuje swój honor i odwagę. Mimo, iż zdaje sobie sprawę, że ma małe szanse na zwycięstwo, nie ucieka i nie wzywa na pomoc cesarza. Nakłaniany do tego przez Oliwiera odpowiada: „Nie daj Bóg, aby przeze mnie hańbiono mój ród i aby słodka Francja miała iść w pogardę. Raczej będę walił moim Durendalem co sił...”. Na widok bitwy raduje się, „staje się pyszniejszy od lwa lub leoparda”. Mówi, że jest gotów ścierpieć wszystko w imię króla i Boga. W walce ukazuje swe wielkie rycerskie umiejętności. Swym mieczem – Durendalem – zabija ogromną ilość pogan. Zadziwia siłą ciosów, rozcina głowy, pancerze, wielokrotnie przerąbuje przeciwników na pół. Nie cofa się przed nikim. Jest też świetnym wodzem. Za nim tysiące Francuzów z bojowymi okrzykami podąża nawet na pewną śmierć. Krzyczy: „Bijcie panowie (...) walczcie o waszą śmierć i o wasze życie, iżby słodka Francja nie doznała przez nas hańby! ” i cała armia rzuca się do walki. Niesieni widokiem męstwa Rolanda walczą całym sercem. A on ich wspiera i dodaje otuchy. W końcu zostaje sam, ze śmiertelną raną, na pobojowisku. Tu daje poznać drugą stronę swej natury. Płacząc, znosi poległych Francuzów do arcybiskupa, aby udzielił im błogosławieństwa. W końcu, gdy i Turpin umiera, odmawia nad nim skargę i poleca go Bogu: „(..)polecam cię oto wspaniałemu Panu niebios (...) oby twoja dusza mogła nie cierpieć żadnego braku! Oby bramy raju były jej otwarte!”. Wreszcie sam pada. Czując, że śmierć się zbliża, próbuje złamać swój miecz, aby nie dostał się w ręce pogan. Chce, aby cesarz Karol powiedział, że umarł jako zwycięzca. Wchodzi więc na górę i obraca głowę w stronę zabitych wrogów. Wyciąga ku niebu rękawicę i modli się o odpuszczenie grzechów. Bije się w piersi i błaga o przebaczenie. W końcu umiera. Myślę, że pomimo iż uznanie Rolanda wzorem chrześcijanina może wywołać na pierwszy rzut oka uzasadniony sprzeciw – wszakże zabijanie jest zabronione w dekalogu – to należy uwzględnić fakt, że postępował on zgodnie z zasadami przyjętymi w tych czasach przez Kościół. Natomiast co do jego rycerskości nie można mieć żadnych zarzutów – czyny hrabiego mówią same za siebie.

Roland - wzór średniowiecznego rycerza

Materiały

Scjentyzm, ewolucjonizm, utylitaryzm - wyjaśnienie pojęć 1. Wyznaczniki światoglądu europejskiego (scjentyzm, ewolucjonizm, utylitaryzm). Pozytywizm wywodził się z nurtu filozoficznego oświecenia, który przeciwstawiał się metafizyce, a więc wwszelkim teoriom idealistycznym, nienaukowym, trudno przyswajalnym przez umysł ludzki, a budował wiedzę o świecie na badaniu faktów dostępnych rozumowi i sprawdz...

Dokładna analiza "Wojny chocimskiej" Potockiego „Wojna chocimska” - napisana w 1670, wydana w 1857 - poemat oparty na diariuszu (dzienniku) Jakuba Sobieskiego (ojca Jana III Sobieskiego), który brał udział w bitwie pod Chocimiem w 1621 r. - wierność wydarzeniom historycznym - rozbudowany o plastyczne i realistyczne opisy walki, charakterystyki postaci, dygresje, w których odnos...

Motyw bohatera czytającego w literaturze Czytanie literatury (bohater czytający) Czytanie literatury (bohater czytają¬cy) - O tym motywie można mówić wówczas, gdy w jakimś utworze bohater (bohaterowie) przywołuje (przywołują) fragmenty jakiegoś innego dzieła lub czyta (czytają) inny utwór, przy czym zarówno przytoczenie, jak też lektura mają dla bohatera (bohaterów) albo dla wym...

Czas, czynniki kształtujące epokę, przedstawiciele - Oświecenie Odrodzenie pojawiło się we Włoszech w XIV wieku i trwało do początku XVI wieku. W innych krajach Europy, w tym w Polsce, II poł XV wieku i cały XVI do lat 30-tych XVII wieku. Głównymi przyczynami rozwoju Renesansu we Włoszech były: osłabienie cesarstwa i papiestwa oraz bogacenie się mieszczaństwa wskutek rozwoju rzemiosła, przemysłu i handlu. Bo...

Wymiar obrony NATO Działania w sytuacjach kryzysowych- wymiar obronny NATO Konsultacje pomiędzy członkami NATO nabierają szczególnego znaczenia w czasie napięć i kryzysów. W takich okolicznościach szybkie podejmowanie decyzji opartych na zasadzie konsensusu w odniesieniu do środków politycznych i wojskowych zależy od natychmiastowych i ciągłych konsultacji pom...

Funkcje handlu wg Jerzego Dietla FUNKCJE HANDLU W UJĘCIU JERZEGO DIETLA: Jerzy Dietl wyróżnia jedną podst. funkcję handlu określaną jako funkcja dystrybucyjna. Jej istota wyraża się doprowadzeniu do zawarcia umowy kupna – sprzedaży i jej realizacji . Do funkcji pomocniczych Dietl zalicza funkcje: • tworzenie różnych użyteczności dla pośrednich i ostatnich na...

Znaczenie przypowieści "O siewcy" „O siewcy” Człowiek wyszedł na pole by zasiać ziarna. Jedno upadło na drogę i zostało wydziobane przez ptaki, drugie upadło na skałkę i zostało wypalone przez słońce, trzecie zostało zagłuszone przez ciernie, ale te które padły na glebę wydały plony: 30-krotny, 60-krotny, 100-krotny. Ziarnem jest słowo boże, a glebą wszyscy ludzie, ...

Literatura rzymska: Owidiusz Owidiusz Żył w latach 40 p.n.e. Twórca elegii miłosnych pt. \"Amones\", pisał fikcyjne listy bohaterek \"Heroideks\", jest autorem wierszowanych podręczników \"Ars Amandi\"(sztuka kochania), \"Remedia amons\" (lekarstwo na miłość).