Rachunek a'vista - cechy

Podstawową cechą rachunków a’vista jest brak określenia terminu na jaki klient składa pieniądze. Oznacza to, że pieniądze są stawiane do dyspozycji klienta w każdej chwili i to bez żadnego uszczerbku na oprocentowaniu. Z drugiej strony środki na tych rachunkach są podstawowym źródłem „taniego pieniądza” dla banku. Rachunek bieżący jest prowadzony dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jednostek posiadających osobowość prawną lub zdolność do czynności prawnych. Posiadanie rachunku bieżącego jest wymogiem Ustawy o działalności gospodarczej z dnia 23 grudnia 1988 roku, która nakłada na podmioty gospodarcze obowiązek posiadania rachunku pod rygorem kary grzywny. Podmiot może mieć kilka rachunków bieżących w różnych bankach. W takim przypadku należy wskazać jeden z nich jako rachunek podstawowy i powiadomić bank prowadzący rachunek bankowy o posiadaniu rachunków w innych bankach. O otwarciu rachunku podmiot gospodarczy powiadamia Urząd Skarbowy i ZUS. Rachunek bankowy bieżący jest „umową” pomiędzy bankiem a klientem i jednocześnie dokumentem księgowym, który przedstawia operacje zachodzące pomiędzy klientem a bankiem w postaci zapisów: • na obciążenie rachunku (debet), jeżeli klient jest dłużnikiem ; • na uznanie rachunku (kredyt), jeżeli klient jest wierzycielem. Rachunek bankowy jest równocześnie mechanizmem regulowania należności poprzez rejestrację operacji. Operacja przeprowadzona przez rachunek wierzyciela uznana jest za uregulowaną. Rachunek bieżący służy do gromadzenia środków pieniężnych posiadacza rachunku i do przeprowadzenia rozliczeń pieniężnych. Obserwacja operacji i stanów na rachunku klienta jest jednym z elementów oceny jego stanu finansowego, płynności i procedury „poznaj swojego klienta”, będącej częścią programu przeciwdziałania praniu „brudnych’ pieniędzy w banku.