"Rękawiczka" Schillera - romantyczne cechy w utworze



Dokonując analizy ballady Schillera "Rękawiczka", zwróć uwagę na romantyczne cechy utworu Balladę "Rękawiczka" napisał Friedrich Schiller. Jest on przedstawicielem romantyzmu niemieckiego i drugim, obok Johanna Wolfganga Goethego, poetą, który kształtował w tamtym okresie świadomość polskich romantyków. Powiastka "Rękawiczka" to utwór epicko - literacki, także udramatyzowany (nieliczne dialogi). Występuje tu typowa dla ballady sceneria romantyczna, czyli groźna natura. Nastrój grozy narasta poprzez kolejne przedstawianie dzikich zwierząt, zwanych przez podmiot liryczny potworami. Zwierzęta uwalniane są po uprzednim skinięciu palcem króla. Groźna natura ukazywana jest poprzez cytaty opisujące zwierzęta, np.: "ziewy rozdarł straszliwe", "chciwy połowu (...) spoziera z dala i kłami błyska", "łakoma boju para", "dzicz z krwawymi pazurami". Dzikie i groźne zwierzęta: lew, tygrys i dwa lamparty, walczą ze sobą, by zabawić publiczność, która znudzona jest szarą codziennością. Taka forma imprezy publicznej była popularna w średniowieczu. Na igrzysko zgromadzili się: rycerze, książęta, panowie z Rady Królewskiej, księżniczka Marta oraz gospodarz i organizator zawodów - król. Igrzysko i publiczność zgromadzona na tych zawodach to elementy historyczne tego utworu. Elementy te składają się na średniowieczny koloryt tej ballady. Bohaterami nadrzędnymi tej powiastki są: rycerz Emrod i księżniczka Marta, natomiast bohaterami podrzędnymi: rycerze, książęta, król, a także zwierzęta, znajdujące się w centrum uwagi wszystkich bohaterów. Marta jest piękną księżniczką, której nie brak adoratorów. Jest ona tak podła, że rzuca swoją rękawiczkę między rozwścieczone walką ze sobą zwierzęta: tygrysa i lamparty. Chciała tym wyeksponować najodważniejszego rycerza, którego by pokochała i poślubiła. Rzucając rękawiczkę mówi: "Kto mię tam kocha (...) niechaj mi teraz rękawiczkę poda". Na jej wyzwanie wyrywa się tylko Emrod, który odważnie i śmiało wchodzi między zwierzęta i bierze rękawiczkę. Później rzuca rękawiczkę w twarz księżniczki i odchodzi nie pojawiwszy się więcej. Jest on bohaterem fantastycznym, ponieważ nie zdarzyłoby się nigdy tak, że normalny człowiek wchodzi między rozwścieczone i bardzo głodne zwierzęta wychodząc z tego bez szwanku. W dodatku nie wziąwszy za to zasłużonej nagrody. Gdym to ja był na jego miejscu, to na pewno nie wszedłbym między te zwierzęta, a gdyby nawet i to mi się udało, to nie robiłbym tego na próżno. Wziąłbym za to należną mi nagrodę tj. rękę pięknej księżniczki. Emrod wykpił tym czynem księżniczkę i pokazał, że można poświęcić się dla kogoś, narażając własne życie, i nie wziąć za to nagrody. To jest właśnie przesłanie poetyckie tego utworu zawarte w słowach Emroda: "Pani ! Twych wdzięków nie trzeba mi wcale". Utwór niemieckiego romantyka "Rękawiczka" składa się z 7 strof o różnych ilościach wersów. Występują tu 3 typy rymów: parzyste (aabb), nieparzyste (abab) i okalające (abba). Ballada Schillera zawiera dość mało środków stylistycznych. W większości są to epitety, np.: ogromne lwisko, szybkie skoki, zwycięska chwała, i powtórzenia, np.: król skinął, już. Podmiot liryczny używa także personifikacji: "lwisko z wolna się toczy, podnosi czoło, obraca oczy". Ballada "Rękawiczka" Friedricha Schillera jest małym buntem przeciwko feudalizmowi. Schiller walczy o swobodę jednostki, o uniezależnienie od pana feudalnego. Cały utwór jest przygotowaniem do sceny końcowej, czyli wypowiedzi Emroda. Koniec ballady jest bardzo zaskakujący: Emrod nie bierze zasłużonej nagrody. Powiastka "Rękawiczka" jest dla mnie trudnym do odbioru utworem ze względu na sens sceny końcowej. Ballada ta stanowi wyraz nienawiści do możnych tego świata.

"Rękawiczka" Schillera - romantyczne cechy w utworze

Materiały

Akcja e epice? Akcja - typ fabuły w której przeważają działania i przeciwdziałania bohaterów, zmierzających do uzyskania określonych celów. Charakteryzuje ją dynamika przebiegu zdarzeniowego, rozwijającego się poprzez: konflikty perypetie intrygi w kierunku finału dobitnie zaznaczonego w kompozycji utworu, często niespodziewanego i zaskakującego. Główn...

Dlaczego powinniśmy wystrzegać sie obłudy ? Temat: Dlaczego powinniśmy wystrzegać się obłudy? (opr. m.in wg “Świętoszka” Moliera). Dlaczego powinniśmy wystrzegać się obłudy? Rozważania w oparciu nie tylko o “Świętoszka” Moliera. W dzisiejszym świecie przepełnionym złem spotyka się ludzi zakłamanych, obojętnych na ludzką wrażliwość i czułość. Słysz...

Żydzi w literaturze polskiej Temat Żydowski w literaturze polskiej. A. Mickiewicz - „Pan Tadeusz” Jankiel; Z. Krasiński - „Nieboska komedia” przechrzty władza; B. Prus - „Lalka” Szlaungbaum (ojciec i syn), Szuman: agresywność gospodarcza, antysemityzm, niemożność asymilacji; M. Konopnicka - „Mendel Gdański” próba asymi...

Streszczenie "Mistrza i Małgorzaty" Michała Bułchakowa CZĘŚĆ I 1. Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi (Moskwa) O zachodzie słońca na Patriarszych Prudach pojawia się dwóch obywateli - Michał Aleksandrowicz Berlioz i Iwan Nikołajewicz Ponyrion. W wielkim upale daje się wyczuć dziwną atmosferę i strach. Berlioz widzi postać wiszącą w powietrzu. Stwierdza, że to tylko halucynacje. Kontynuuje zat...

Kim był bohater XIX wieku ? Każda epoka tworzy bohaterów na miarę swoich czasów. Antyk stworzył Achillesa, średniowiecze Rolanda. Kim był bohater XIX wieku? Myślę, że prawdziwe jest stwierdzenie zawarte w temacie, iż każda epoka tworzy bohaterów na miarę swoich czasów. W ciągu wieków dokonała się ewolucja tego bohatera literackiego, innych cech był on nosicielem w wieka...

Chłopi w literaturze różnych epok \"Chłop potęgą jest i basta\". Kreacje bohaterów chłopskich w literaturze różnych epok. Chłopi to w Polsce wyjątkowy stan. Współczesnym rodakom utrwalił się obraz chłopów, którzy popierając Leppera blokują drogi, domagając się zaprzestania eksportu żywności i surowców z Europy. Czy dziś \"chłop potęgą jest\"? Otóż nie, sprawy polskich chło...

Podejście do tradycji i kultury w wierszu "Do krytyków" Stosunek do tradycji i kultury w wierszu “Do krytyków\" Owy wiersz wyraża charakterystyczny dla młodych skamandrytów zachwyt nad codziennością. Autor opisuje z ironiczną przekorą ulicę, jazdę tramwajem, miasto radosne i powszednie. Jedyne co jest przyjemne dla podmiotu to jazda tramwajem, drwi on ponadto z krytyków. Poeta rezygnuje z doty...

"Powrót posła" poglądy staroświeckie i reformatorskie , Powrót Posła” Jan Ursyn Niemcewicz napisał w burzliwym okresie 1790 roku. Utwór ten jest pierwszą komedią polityczną w Polsce, opartą na ukazaniu konfliktu miedzy sarmackimi konserwatystami a zwolennikami patriotycznego obozu reform. Komedia ta jest prezentacją dwóch zasadniczo różniących się koncepcji Polski. Jedna z nich to koncepcja o...