"Laura i Filon" - krytyka sentymentalizmu

"Laura i Filon" Marii Jasnorzewskiej - Pawlikowskiej jako polemika z sentymentalnym wzorcem wrażliwości : Na podstawie sielanki F.Karpińskiego "Laura i Filon" Jasnorzewska - Pawlikowska krytykuje model sentymentalnego przestawiania pojęć takich jak miłość, tęsknota, czy zazdrość. Wykorzystując ramy kompozycyjne Karpińskiego, opierając się na głównych elementach sielankowych i sentymentalnych (jawor, koszyk z wikliny, maliny) poetka tak dobierała skojarzenia i środki stylistyczne, że cały melancholijny nastrój "rozsypał się w proch. "Koszyk miły pleciony był z cienkiej wikliny, maliny w nim różowe śmiały się po cichu..." Pisarka starała się udowodnić tym samym fałsz i powierzchowność sentymentalnej wrażliwości, która nie ujawnia prawdziwych uczuć i przeżyć. Według Jasnorzewskiej historia Laury i Filona wygląda jak ze starego kiczowatego francuskiego romansu, który nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. "Laura miała łzy w oczach i przepaskę modrą, wśród książkowej, pożółkłej i francuskiej woni leżała, chudą rękę oparłszy o biodro" W wierszu poetki wszystko jest żywe i ma swój wymiar ("jawor szumiący, ponury i siny" , "koszyk miły pleciony był z cienkiej wikliny"). Według Jasnorzewskiej romans z oświecenia był tak sztuczny, suchy i "płaski ( jak kwiat w książce)", że nie był w stanie nawet zainteresować, a co dopiero oczarować.