"Bogurodzica" - pieśń narodowo - religijna



„Bogurodzica" - najstarsza pieœñ polska, œwiadectwo jêzyka staropolskiego - „Bogurodzica" jest polsk¹ pieœni¹ narodowo-religijn¹, pierwsz¹ tego rodzaju w jêzyku polskim; jest anonimowa; przez d³ugi czas mia³a charakter hymnu narodowego, i taki¿ zachowa³a a¿ do XVI wieku; nieznany autor wykaza³ siê swoim talentem i umiejêtnoœci¹ poetyck¹ w najstarszej czêœci utworu, tzn. w pierwszych 2 zwrotkach, która uznawana jest za arcydzie³o œredniowiecznej poezji polskiej; - poza charakterem hymnu, jest to tak¿e modlitwa, co wynika ze znaczenia powtarzaj¹cych siê s³ów Kyrielejson, co jest odpowiednikiem polskiego „Panie, zmi³uj siê" oraz zwroty do Matki Boskiej; - zwrotki kolejne posiadaj¹ ró¿n¹ tematykê; pierwsza jest apostrof¹ do Matki Boskiej i polega na skierowaniu siê do niej przez wiele ró¿nych okreœleñ; w drugiej pojawiaj¹ siê proœby do osoby z pierwszej, o zwrócenie uwagi, natchnienie myœli, wys³uchanie modlitwy (co jest doœæ typowe we wstêpie do ka¿dego utworu, z tym, ¿e odwo³ania zwykle by³y do Boga); potem pojawiaj¹ siê bardziej konkretne proœby: o pobo¿ne ¿ycia, otrzymanie ³ask, ¿ycie wieczne; - ze wzglêdu na czas powstania, tzn. w czasie rodzenia siê pisanego jêzyka polskiego, jest to bardzo wa¿ny dokument historii jêzyka, g³ownie je¿eli chodzi o strukturê zdania oraz archaizmy: s³awiena, Gospodzin, zwolena, spuœci, przebyt; ciekawe i znamienne jest, ¿e nastêpne czêœci utworu s¹ m³odsze i mog¹ stanowiæ podstawê do wnioskowania o ewolucji s³ownictwa i struktur zdaniowych (choæ te, ze wzglêdy na poetycki charakter mog¹ byæ zak³ócone);

"Bogurodzica" - pieśń narodowo - religijna

Materiały

Ballada - gatunek literacki romantyzmu Gatunki literackie romantyzmu to: dramat romantyczny poemat dygresyjny powieść poetycka epopeja oda ballada Ballada. Nazwa pochodzi od słowa ballare (wł.) - tańczyć. Ballada pierwotnie oznaczała prowansalską ludową liryczną pieśń taneczną, wykonywaną zazwyczaj chóralnie. Według Juliusza Klei...

"Ferdydurke" jako powieść groteskowa FERDYDURKE” W. GĄBROWICZA Powieść ta zrywa z tradycją powieści realistycznej. Posiada niezwykłą fabułę, której zdarzenia są wprawdzie uporządkowane chronologicznie, ale same w sobie są nielogiczne i nieprawdopodobne. Zdarzenia przypominają bardziej sen niż jawę i Gombrowicz wyraźnie nawiązuje w kompozycji fabuły do techniki onirycznej ...

Dialog człowieka z Bogiem Człowiek w dialogu z Bogiem. W literaturze możemy znaleźć wiele przykładów dialogów z Bogiem. Podczas jednych Bóg odpowiadał, zaś podczas innych nie, zawsze jednak ludzie zwracali się do niego, gdy byli w jakieś konkretnej potrzebie. Stąd najprawdopodobniej wzięło się przysłowie „Jak trwoga to do Boga”. Na podstawie różnych tek...

Szczegółowe pojęcie zarządzania W literaturze przedmiotu można spotkać dużą dowolność w definiowaniu pojęcia zarządzani. Niektóre sposoby pojmowania tego terminu są na tyle zaskakujące i oryginalne, a przy tym trafne, że warto je zaprezentować, mimo że nie pretendują do ujęć naukowych. Przykładowo jeden z autorów twierdzi, że kierowanie jest sztuką pracowania poprzez inn...

Znaczenie przypowieści "O synu marnotrawnym" 6.2.1.3 „O synu marnotrawnym” Jest to opowieść o ojcu i jego dwóch synach. Młodszy syn postanowił opuścić rodzinny dom. Zabrał swoją część majątku i wyruszył w świat. Majątek roztrwonił jednak szybko na zabawy. Zaczął paść świnie dla bogatego człowieka. Cierpiał głód i nędzę. Kiedy skruszony syn wrócił do ojca ten się bardzo ucieszy...

Problemy amortyzacji przedsiębiorstwa PROBLEMY AMORTYZACJI. „Wyrażając w formie pieniężnej stopniowy ubytek wartości produkcyjnych środków trwałych, amortyzacja stanowi równocześnie instrument obciążenia równowartością tego ubytku kosztów produkcji oraz narzędzie gromadzenia zasobów finansowych niezbędnych do reprodukcji środków trwałych\" [L. Swatler, 1985, s.]. K...

Porównanie bohatera romantycznego a pozytywistycznego 85. Bohater romantyczny i bohater pozytywistyczny - próba porównania. Każda epoka tworzy własny model bohatera. W średniowieczu był to asceta, rycerz lub dobry władca, w odrodzeniu - humanista i reformator, dobry gospodarz i patriota, w baroku (epoce kontrastów) - szlachcic przywiązany do tradycji lub dworzanin, pseudoasceta rozmi...

Streszczenie "Mendla Gdańskiego" Marii Konopnickiej Mendel jest starym introligatorem, doskonałym fachowcem, cenionym przez klientów i sąsiadów. Jest dobry, mądry, uczciwy. W Warszawie, dokąd przybył z Gdańska, mieszka już od dwudziestu siedmiu lat. Czuje się tu jak w domu, ma się za pełnoprawnego warszawianina. Mendel wychowuje dziesięcioletniego wnuka, Kubusia - syna swej zmarłej córki. Chłopie...