"Bitwa pod grunwaldem" - opowiadania Borowskiego



TEMAT: Europa po wojnie - „Bitwa pod Grunwaldem”. W opowiadaniach okupacyjnych i obozowych Borowski zadawał pytanie dlaczego w lagrze człowiek okazał się istotą tak słabą moralnie. W „Bitwie pod Grunwaldem” pytał jacy okażą się ludzie, gdy znikną obozy. Odpowiedź jest bardzo surowa - na europejskim pobojowisku nic się nie zmieniło, zmianie uległa tylko sceneria. Dipisi znajdują się w esesmańskich koszarach, gdzie stworzono obóz, pilnują więźniów obcy żołnierze. Nie dymi wprawdzie krematorium, ale więźniowie nie mają pełnej swobody, są zniewoleni: „Tam był świat, do którego puszczano za dobry marsz, lojalność, niezłomność”. Bytowanie w obozie dipisowskim nie odbiega od nawyków obozu koncentracyjnego: „Siedzisz zamknięty jak za Niemca, przepustki ci na świat nie dadzą, bo nie umisz lizać, przez dziurę w murze nie ujdziesz, bo ustrzelą”. Jak dawniej trzeba umieć zorganizować jedzenie, pitrasić coś w rondlach, choć jest to zabronione, nagminne są kradzieże. Więźniowie są głodni skoro gulasz przydzielony z okazji uroczystości to dla nich wielka radość. Kiedy wychodzi na jaw, że kucharz wynosi jedzenie, pada stwierdzenie, że należało mu za to po cichu łeb ukręcić nie robiąc hałasu. W obozach koncentracyjnych rządził ludźmi strach i ten strach w nim pozostał. Nikt nie chce wyjść poza mury, więźniowie boją się wszystkiego. Kiedy im każą równo maszerują, starannie przygotowują się do mszy grunwaldzkiej. W ludziach pozostała też obojętność na cierpienie i śmierć. Kiedy ginie Nina pada stwierdzenie: „My tu w Europie jesteśmy do tego przyzwyczajeni, przez 6 lat strzelali do nas Niemcy, teraz wy, co za różnica”. Obojętnie przyjęta jest śmierć dziewczyny. Profesor żałuje, bo liczył, że może spędzi z nią noc. Zbyt łatwo się zabija i nadal bezkarnie. Nie przeminął antysemityzm. Świadczą o tym losy Żydówki. Ukrywana przez Polaka przeżyła okupację, teraz ucieka przed miłością, bo narzeczony okazał się antysemitą. U progu wolności ginie z ręki wyzwolicieli. Hitler przegrał militarnie, ale zwyciężył moralnie. Świadczy o tym lekceważenie życia i zasad humanitarnych. Jeszcze nie ostygły ofiary, a już rozgorzała walka o władzę. Tadeusz jako reprezentant pomordowanych i więzionych napomina, że zbyt szybko i łatwo chce się o wszystkim zapomnieć. Należało by analizować, wyciągnąć wnioski. Na świętowanie zwycięstwa jest za wcześnie. Demonstruje się puste gesty w rodzaju spalenia esesmańskiej kukły, a jednocześnie w niemieckim kościółku ambomeczka, ołtarzyk, a pod ścianą klepsydry - sami esesmani, a ile kwiatów. Z drugiej strony nie ma nikogo, kto by zadbał o więźniów, nikt nie przyniesie kwiatów, który kiedyś „zdechnie”. W uroczystości grunwaldzkiej biorą udział nie ci, którzy walczyli i ginęli, ale tacy, którzy podczas wojny wygodnie się urządzili. Tadeusz dziwi się, że po okresie ludobójstwa właśnie oni bez wstydu chcą odzyskać dawne pozycje. Jest tam arcybiskup, który podczas wojny był gdzieś w świecie i zupełnie nie wie co to brukiew, pluskwy i flegmony. On na pewno jest teraz syty, im nadal chce się jeść. Uczestników uroczystości widzi Tadeusz w sposób groteskowy. Prezes to „masywny byczy łeb strzyżony krótko”, śpiewaczka „rozlewa się na brązowym pluszu fotela”, plotkuje się o niej, że miało ją cały Dachau, komendant obozu obojętnie żuje gumę, narrator potępia robienie karier na przemilczanych tragediach. Do głosu dochodzą te same figury, co przed wojną, nie chcą analizy totalitaryzmu, śpieszą do stanowisk i interesów. Wśród Polaków na nowo ożywają wrogie opcje polityczne, wojna nie stała się doświadczeniem prowadzącym do zgody, myśli się tylko o ideowych porachunkach (Stefan i Chorąży).

"Bitwa pod grunwaldem" - opowiadania Borowskiego

Materiały

Konwencja literacka Konwencja literacka Konwencja literacka to jeden ze składników tradycji: zespół norm określających właściwości (tematyczne, kompozycyjne, stylistyczne) utworów danego typu, zaświadczony odpowiednio bogata praktyka pisarską i odpowiadający gustom jakiejś grupy czy warstwy publiczności literackiej.

Sytuacja polityczna Polski w XVII wieku Sytuacja polityczna Polski w XVII wieku i kierunki polityki zagranicznej. W wieku XVII Rzeczpospolita szlachecka zdobyła się na najbardziej błyskotliwe czyny orężne i jednocześnie przeżyła najgłębszą z klęsk przed rozbiorami – najazd szwedzki – zaznaczony ogromnymi zniszczeniami i wyludnieniem kraju. W okresie tym rozpoczynają się ...

Naprawa Rzeczypospolitej w staropolskim piśmiennictwie i literaturze 23. Motyw naprawy Rzeczypospolitej w staropolskim piśmiennictwie politycznym i literaturze. Twórczością staropolską nazywamy utwory napisane w epokach polskiego renesansu, baroku jak i oświecenia. Jest to odpowiednio XVI, XVII i XVIII wiek. Polska, w XVI wieku, była \"spichlerzem Europy\", co ś...

Przedstawiciele współczesności TWÓRCY EPOKI ALBERT CAMUS (1913-1960) Prozaik, dramaturg, filozof i egzystencjalista. Wychował się i wykształcił w Algierze (studiował filozofię). W 1935 r. założył grupę teatralną, był reżyserem i aktorem. Ze względu na radykalne poglądy musiał opuścić Algierię w 1940 r. Okupację przebywał we Francji, gdzie działał w Ruchu Oporu....

"Carpe Diem" w odniesieniu do "Rozmów z katem' Horacjańskie rozumienie \"Carpe Diem\" w odniesieniu do \"Rozmów z katem\" Kazimierza Moczarskiego. Lektura \"Rozmów z katem\" Kazimierza Moczarskiego jest ciekawym doświadczeniem. Rzadko bowiem ma się do czynienia z dokumentem powstałym w tak specyficznych okolicznościach i z bohaterem o takiej historii. Kazimierz Moczarski - żołnierz AK, ...

Teorie handlu i funkcje PODSTAWOWE TEORIE HANDLU: 1. Usługowa podkreśla że istotą w dział. handlowej jest wytwarzanie usług, które polegają na stworzeniu klientom odpowiednich udogodnień przy sprzedaży. W teorii wyróżnia się 4 podst. kategorie wytwarzania usług: a. usługi związane (nie dają się oddzielić od zakupu towarów) b. usługi wolne (często płatne, niezale...

Zasługi i twórczość Konarskiego 4. Wymień zasługi i dorobek twórczy S. Konarskiego. Stanisław Konarski (1700-1773) pochodził z ubogiej rodziny szlacheckiej. Po ukończeniu szkoły wstąpił do zakonu pijarów. Był nauczycielem w kolegium pijarskim w Warszawie. Dwa lata studiował w Rzymie, a następnie wyjechał do Paryża, gdzie dokładnie poznał stan i nowoczesność szkolnictwa francu...

Model Freda Fiedlera Model Freda Fiedlera. Założeniem modelu jest to, że kierownikom trudno zmienić swe style kierowania, a próby dostosowania stylu kierownika do danej sytuacji są bezużyteczne. Instrumentem pomiaru modelu jest stopień oceny danego kierownika przez jego najmniej lubianego współpracownika (NLW). Jeżeli współczynnik NLW jest wysoki kierownik jest zor...