"Ajudah" Adama Mickiewicza



Ajudah Ajudah, góra-niedźwiedź, to ostatni element przyrody Krymu uwieczniony w słynnym cyklu sonetów A. Mickiewicza. Jej nazwa pojawia się w tytule ostatniego utworu tej grupy liryków. Ajudah tchnie spokojem i pogodą. Klasyczna budowa tego sonetu uwydatnia wrażenie harmonii, jaka panuje pomiędzy poetą i światem. Medytacja w obliczu skał i morza odbywała się w czasie teraźniejszym. A refleksyjna apostrofa, która mówi o „nieśmiertelnych pieśniach, nie posiada ściśle określonego czasu. Przed naszymi oczyma otwiera się nieskończona perspektywa paraboli.17 Ostatni sonet cyklu pozbawiony jest grozy i uwznioślającej hiperbolizacji. Spokój ducha podmiotu jest, jak można przypuszczać, wynikiem kojącego widoku rozpościerającego się ze szczytu góry. Poetycka wyobraźnia skłania do dopatrywania się w kształtach chmur bałwanów lub wojsk wielorybów. Ścierają się one, rozbijają na inne kształty tworząc nowe układy i podlegając ciągłym zmianom. Przedstawiony w dwu pierwszych strofach opis widoku z Ajudahu prowadzi do osobistej refleksji zawartej w tercynach. Podobny obraz ścierania się emocji i zmiennych nastrojów właściwy jest sercu poety. Targane namiętnościami i sprzecznymi emocjami zdolne jest do poetyckich uniesień i obudzenia twórczego geniuszu. Moment wyciszenia emocji jest zarazem chwilą „uronienia pieśni” – namiętności znajdują ujście w utworach, które później zapewniły autorowi sławę. Refleksję o wysiłku twórczym podmiot kieruje do anonimowego młodego poety, zwracając się doń w formie apostrofy (o poeto młody!). Sonet jest jakby wyjaśnieniem czy też usprawiedliwieniem emocji, które zdominowały cały cykl. Układ strof w Ajudahu powtarza znany już schemat: dwie kwartyny i dwie tercyny, przy czym odmienny jest tu układ rymów w dwu ostatnich zwrotkach: ccc, ddd. Każdy spośród utworów należących do omawianego cyklu sonetów wnosi pewne nowości zarówno w zakresie refleksji jak i poetyki. Obok przedstawionych tu tekstów w cyklu znajdują się inne interesujące utwory, które większy akcent kładą na element przeżywania widoku przyrody krymskiej jako odmiennej od rodzimej, litewskiej. Poczucie oderwania od ukochanych miejsc i bliskich osób daje o sobie znać w utworach: Grób Potockiej, Pielgrzym. Interesującą formę mają sonety ukazujące dwa sposoby widzenia rzeczywistości reprezentowane przez podmiot-Pielgrzyma i Mirzę-przewodnika, przedstawiciela miejscowej ludności, człowieka wysokiego urodzenia, np. Droga nad przepaścią w Czufut-Kale. Sonety krymskie imponują urodą poetyckiego wyrazu, pozwalają odbyć z poetą podróż do egzotycznych miejsc, zwiedzić orientalną architekturę, podziwiać dziewiczą naturę Krymu i okolic Akermanu i – co również istotne – pozwalają odczytać refleksje poety-pielgrzyma inspirowane podróżą na Krym. Odmienny charakter mają miłosne Sonety odeskie realizujące wzorzec upowszechniony przez Petrarkę. W niektórych utworach tego cyklu autor wprost nawiązuje do włoskiego mistrza poezji erotycznej, przywołując jego imię. W pewnym uproszczeniu można podzielić sonety Adama Mickiewicza na dwa rodzaje: utwory krajobrazowe i miłosne. Pierwsze należą do cyklu pt. Sonety krymskie, zaś drugi typ reprezentują wiersze napisane w Odessie.

"Ajudah" Adama Mickiewicza

Materiały

Koncepcja człowieka w "Ferdydurke" Koncepcja człowieka Główny bohater Ferdydurke nosi popularne imię Józio. Jest przeciętnym człowiekiem urodzonym w szlacheckiej rodzinie. Ma okazję zetknąć się ze szkołą i nauczycielami, ze środowiskiem mieszczańskim i chłopskim. Jest pokazany jako pisarz, uczeń, zakochany chłopak, obserwator zachowań otaczających go osób. Józio jest więc b...

20 lat pontyfikatu Jana Pawła II Temat: Pontyfikat Jana Pawła II – scharakteryzuj 20 lat papieskiego posługiwania. 18 V 1920 - urodził się Karol Wojtyła w Wadowicach 1938 – ukończył szkołę średnią z odznaczeniem i rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim 1 IX 1939 – wybuch II wojny światowej; Karol przerywa studia 1940-1941 –...

Rozmyślania F.S. Jezierskiego o stanie państwa F. S. Jezierski był człowiekiem Kuźnicy Kołłątajowskiej i uważany był za najdzielniejszego spośród całej dwunastki. Żył 1740-91. Nazywano go \"wulkanem gromów kuźnicy\". Jednym z największych jego dzieł jest \"Katechizm o tajemnicach rządu polskiego...\". Autor sugeruje iż Polska to dziwny kraj niby jest królestwem, ale nikt nie słucha się króla...

"Serce ma swoje racje, których rozum nie ma" „Serce ma swoje racje, których rozum nie ma.” Udowodnij, że dewiza B. Pascala była bliska wielu bohaterom literackim. Dewiza Pascala była bliska wielu bohaterom literackim, żyjącym w różnych okresach historycznych, a szczególnie tym, którzy żyli w epokach stawiających sobie za cel właśnie kult uczucia, serca. Taką epoką z pewności...

Śmierć w średniowieczu "Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią" 1. Stosunek średniowiecza do śmierci. a) Kościół celowo skłaniał ludzi do myślenia o śmierci, co potwierdza popularne wówczas powiedzenie \"Memento mori\". Śmierć należała do tzw. spraw ostatecznych obok sądu ostatecznego, piekła i nieba. Kościół różnicował śmierć człowieka grzesznego i cnotliwego. Pierwsza miała być przykra, druga stanow...

Wady świata w utworach Krasickiego Ignacy Krasicki wyśmiewa wady świata w \"Bajkach\" i \"Satyrach\". Bajka \"Kruk i lis\" za-wiera alegorię próżności i głupoty (kruk) oraz przebiegłości (lis). Autor śmieje się że \"Bywa często zwiedzionym, kto lubi być chwalonym\". \"Dewotka\" pokazuje fałszywą pobożność: \"dama\" odmawiając modlitwę biła swoją służącą. Pewnemu gospodarzowi skra...

Mit o Apollinie i dziewięciu Muzach - interpretacja - mit o Apollinie i dziewięciu Muzach - Apollo to bóg słońca, światła, piękna i dobroci. Zsyłał poetom natchnienie, przewodził twórczości. Muzy, w otoczeniu których przebywał to: Kaliope (poezji epicznej), Klio (historii), Euterpe (liryki i muzyki), Talia (komedii), Melpomena (tragedii), Terpsychora (liryki miłosnej, tańca), Polichymnia (hymnu, ...

Teoria czystej Formy Witkacego Witkacy obserwujać rozwój cywilizacji i nowe jej odkrycia stwierdził, że szybki postęp wywrze negatywny wpływ na człowieka. Szybko rozwijająca się cywilizacja doprowadzi do tego, że społeczeństwo za nadrzędne przyjmie wartości materialne, a odrzuci sferę ducha. Epoka kolektywizacji, uniformizacji i jednakowości doprowadzi do zniszczenia kultury....