Postać Urszulki w trenach

Obraz Urszulki Postać Urszuli, pojawiająca się już w dedykacji, powraca wielokrotnie w kolejnych utworach cyklu. W ukazaniu portretu córki poeta stosuje dwie techniki: realistyczną i uwznioślającą. W wielu trenach Urszula pojawia się jako żywe, ruchliwe, małe dziecko. Podmiot liryczny bardzo szczegółowo przedstawia jej typowe, codzienne zachowanie, opisuje strój dziecka, jego gesty i ruchy. Tak barwny i drobiazgowy opis życia małej dziewczynki stanowi niewątpliwie nowatorstwo w poezji renesansowej. Tren VIII – daje pełną realistyczno - obyczajowych szczegółów charakterystykę Urszuli. Podkreślenie otwartości córki, jej umiejętność rozweselania rodziców, przywiązanie do matki i ojca. Tren XII – zawiera listę przypisywanych córce przez ojca cech charakteru, jej posłuszeństwo, przyzwoitość, roztropność, skromność, układność, wstydliwość, pobożność, pracowitość, talent. Te wyliczenia ubarwiają obyczajowe szczegóły, małe scenki z życia codziennego Urszulki. Hiperbolizacja rysów portretu dziecka służy uwiarygodnieniu potęgi bólu i rozpaczy, które ogarnęły ojca i doprowadziły do ogromnego kryzysu światopoglądowego. Niezwykłość bohaterki podkreśla wielkość poniesionej straty. W wielu miejscach cyklu poeta akcentuje nieprawdopodobne, jak na wiek córki, jej talenty poetyckie. Przypisując Urszuli zdolności twórcze, Kochanowski żałuje, że jej wielki talent nie zdążył się rozwinąć i nie została ona spadkobierczynią poety.