Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego



33. Porównaj dekalog bohaterów utworu Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i Tadeusza Borowskiego. „Inny świat” Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i „Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwory poświęcone tym samym spra¬wom, ale napisane zupełnie inaczej. Borowski i Grudziński piszą z perspektywy świadka wydarzeń, więźnia obozów. Grudziński pisze o obozach z pozycji świadka, ale mimo to jego sposób przed-stawiania świata bliższy jest Nałkowskiej niż Borowskiemu. Jego książka też ma stanowić dokument i dlatego autor również próbuje ująć problem obozu całościo¬wo. Grudziński stara się w miarę obiektywnie oddać rzeczywistość obozową, opi¬sać pracę i codzienne życie więźniów. Utwór stanowi próbę ukazania całego, wysoce zorganizowanego procesu fizycznego i psychicznego niszczenia człowieka przez system sowieckich obozów pracy. Zupełnie inaczej podchodzi do tematu Borowski. Nie zamierza stworzyć doku¬mentu zbrodni hitlerowskich, nie próbuje też obiektywnie opisać życia w obozie, zajmuje go bowiem nie tyle samo ukazanie rzeczywistości obozowej, co ukazanie zmian w psychice ludzkiej dokonujących się pod wpływem terroru, braku poczu¬cia bezpieczeństwa i życia w ciągłym strachu. Więzień obozu koncentracyjnego może przyjąć różne postawy, ale tylko dostosowanie się do warunków obozu, prze¬kształcenie własnego kodeksu etycznego, dostosowanie go do norm panujących w obozie daje szanse na przetrwanie. Ani postawa buntu, próby ucieczek, ani bier¬ność, rezygnacja nie dają takich szans. Opowiadania Borowskiego wolne są od patosu, brak w nich tonu elegijnego. W obozie, jaki przedstawia pisarz, toczy się codzienne życie, płaskie, szare, zdeter¬minowane walką o przetrwanie. Borowski nie pisze o współczuciu dla ofiar hitle¬rowców, nie pisze o solidarności więźniów, nie ukazuje wzniosłych cech charakte¬rów więzionych. Skupia się natomiast na płaskich dążeniach, niskich instynktach, jakie wydobywają z człowieka ekstremalne warunki. Pisze o kradzieżach jak o jednym ze sposobów na przetrwanie, pisze o śmierci, cierpieniu i bólu bez oznak współczucia. Także u Grudzińskiego etyka ulega degradacji. W obozowym świecie, w ekstre-malnych warunkach dewaluują się prawa moralne, znikają typowe ludzkie odru¬chy. Grudziński opowiada o tych, którzy zachowali swe człowieczeństwo, z nimi się utożsamia. Jeżeli opisuje egoistyczne zachowanie, to traktuje je jako konse¬kwencje nienormalnych warunków. Borowski swych bohaterów nie usprawiedli¬wia. Ich sposób życia traktuje jako ich własny wybór. Co prawda wybór jedynej drogi umożliwiającej przetrwanie, wybór sprowokowany sytuacją, niemniej jed¬nak wybór świadomy. Bohaterowie Borowskiego nauczyli się żyć w danej im rze¬czywistości. Zrewidowali swój kodeks moralny, odrzucili nieaktualną tu etykę chrze¬ścijańską. Czasem kradną, czasem zabijają — przeżyć można tylko czyimś kosztem. W opowiadaniu „U nas w Auschwitzu” syn prowadzi do komory gazowej własnego ojca, bo boi się narazić pilnującemu porządku Niemcowi, w opowiadaniu „Proszę państwa do gazu” matka ucieka przed swym dzieckiem, bo kobiety z dziećmi idą prosto do komór gazowych. Bezpośredniość opowiadań Borowskiego, brak komentarza a tylko przed¬stawianie wydarzeń, mocno oddziałuje na czytelnika. Pozbawił on swych bohaterów, więźniów obozu, nimbu męczeń¬stwa, przedstawił psychikę człowieka zlagrowanego, umiejącego dostosować się do obozowej rzeczywistości, podejmującego bezwzględną, zwierzęcą walkę o przetrwanie. Ze względu na specyficzne podejście obozowego tematu Borowski spotykał się z głosami oburzenia. Utożsamiano autora z noszącym jego imię bohaterem opowiadań i posądzano go o cynizm i popełnianie w obozie przestępstw. Takie zarzuty ominęły Grudzińskiego. Jego sposób pisania, choć też nie¬konwencjonalny, nie szokował.

Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego

Materiały

Jacek Soplica – bohater czy zdrajca Głównym bohaterem utworu A. Mickiewicza pt: \"Pan Tadeusz\" jest Jacek Soplica. Bohater to przedstawiciel średniozamożnej, drobnej szlachty, ulubieniec okolicznego społeczeństwa i jednocześnie przywódca tzw. szlachty zaściankowej. Jacek to młody, urodziwy i przystojny mężczyzna, budzący zainteresowanie kobiet. Cechą charakterystyczną dodającą ...

Szczegółowy opis Pana Tadeusza \" Pan Tadeusz\" powstał w Paryżu w latach 1832 - 34, wydany został w roku 1834. Był to czas gwałtownych sporów, jakie dzieliły polską emigrację polistopadową. Mickiewicz przyglądał się tym niesnaskom z zaniepokojeniem, wzajemne kłótnie osłabiały bowiem emigrację, nie przynosząc nic dobrego. \"Pan Tadeusz\" miał stać się dla poety ucieczką od pa...

Indywidualista - istota społeczna. Bohater literacki szuka tożsamości Człowiek jest istotą społeczną czy też indywidualistą? Bohaterowie literaccy na przestrzeni epok prezentują różne postawy. Jedni szukają miejsca dla siebie w społeczeństwie, w środowisku. Uznanie otoczenia staje się dla nich miarą własnej wartości, potwierdzeniem sensu własnych dokonań. Nie chcą czuć się wyobcowani, niezrozumiani czy też wyśmian...

Konstanty Ildefons Gałczyński jako poeta "świętej powszedności" Powszedniość w ujęciu Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego nie była jednoznaczna z anonimowością. Już w \"Serwus, madonna\" wyrzekł się poeta podporządkowania stereotypom, konwencjom i lansowanym przez krytyków kierunkom poetyki. Wybrał swój wariant \"świętego spokoju\" poprzez zastosowanie w wierszu groteski i ironicznego podejścia do uznawan...

Motyw zjawy w literaturze Zjawy - upiory - wampiry Zjawy - Istoty nierealne, przeważnie z zaświatów, stanowią niekiedy element świata rzeczywistego; mogą nimi być: rusałki, gnomy, trolle, elfy, koboldy. Funkcja takich postaci to: wymierzanie sprawiedliwości, wzbudzanie strachu w bohaterach, wytłumaczenie irracjo-nalności świata pozaliterackiego; upiory - duchy, widma l...

Zarządzane przez konflikty Zarządzane przez konflikty Konflikt - sytuacja społeczna w której zachodzi sprzeczność interesów, poglądów, lub postaw, jednostek lub grup społecznych współistniejących i współdziałających w określony miejscu i czasie. Dynamika konfliktów: A) Prywatny pojedynczy przedmiot sporu. B) Naruszenie równowagi stosunków. C) Ujawnienie się innych s...

Streszczenie "Laury i Filona" Franciszka Karpińskiego Jest to przykład sielanki, czyli gatunku literackiego, który powstał jeszcze w epoce antyku. Za jej mistrzów uchodzili: grecki poeta Teokryt oraz twórca rzymski - Wergiliusz. Sielanka ma opisywać beztroskie, pełne radości życie pasterzy lub rolników, jej bohaterami są więc najczęściej prości wieśniacy. Laura i Filon jest najlepszą i najbardziej ...

Bohater tragiczny w literaturze antycznej, romantycznej i współczesnej Bohater tragiczny jest to zwykle jednostka nieprzeciętna, o silnym charakterze i bogatej psychice, którą los stawia przed koniecznością wyboru. Musi ona wybrać jedną z dwóch możliwości, wiedząc, że każda z nich jest dla niej nie pomyślna, każda niesie klęskę problemy życiowe lub moralne, czasami wyrzuty sumienia a nawet śmierć. Bohater tragiczny...