Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego



33. Porównaj dekalog bohaterów utworu Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i Tadeusza Borowskiego. „Inny świat” Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i „Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwory poświęcone tym samym spra¬wom, ale napisane zupełnie inaczej. Borowski i Grudziński piszą z perspektywy świadka wydarzeń, więźnia obozów. Grudziński pisze o obozach z pozycji świadka, ale mimo to jego sposób przed-stawiania świata bliższy jest Nałkowskiej niż Borowskiemu. Jego książka też ma stanowić dokument i dlatego autor również próbuje ująć problem obozu całościo¬wo. Grudziński stara się w miarę obiektywnie oddać rzeczywistość obozową, opi¬sać pracę i codzienne życie więźniów. Utwór stanowi próbę ukazania całego, wysoce zorganizowanego procesu fizycznego i psychicznego niszczenia człowieka przez system sowieckich obozów pracy. Zupełnie inaczej podchodzi do tematu Borowski. Nie zamierza stworzyć doku¬mentu zbrodni hitlerowskich, nie próbuje też obiektywnie opisać życia w obozie, zajmuje go bowiem nie tyle samo ukazanie rzeczywistości obozowej, co ukazanie zmian w psychice ludzkiej dokonujących się pod wpływem terroru, braku poczu¬cia bezpieczeństwa i życia w ciągłym strachu. Więzień obozu koncentracyjnego może przyjąć różne postawy, ale tylko dostosowanie się do warunków obozu, prze¬kształcenie własnego kodeksu etycznego, dostosowanie go do norm panujących w obozie daje szanse na przetrwanie. Ani postawa buntu, próby ucieczek, ani bier¬ność, rezygnacja nie dają takich szans. Opowiadania Borowskiego wolne są od patosu, brak w nich tonu elegijnego. W obozie, jaki przedstawia pisarz, toczy się codzienne życie, płaskie, szare, zdeter¬minowane walką o przetrwanie. Borowski nie pisze o współczuciu dla ofiar hitle¬rowców, nie pisze o solidarności więźniów, nie ukazuje wzniosłych cech charakte¬rów więzionych. Skupia się natomiast na płaskich dążeniach, niskich instynktach, jakie wydobywają z człowieka ekstremalne warunki. Pisze o kradzieżach jak o jednym ze sposobów na przetrwanie, pisze o śmierci, cierpieniu i bólu bez oznak współczucia. Także u Grudzińskiego etyka ulega degradacji. W obozowym świecie, w ekstre-malnych warunkach dewaluują się prawa moralne, znikają typowe ludzkie odru¬chy. Grudziński opowiada o tych, którzy zachowali swe człowieczeństwo, z nimi się utożsamia. Jeżeli opisuje egoistyczne zachowanie, to traktuje je jako konse¬kwencje nienormalnych warunków. Borowski swych bohaterów nie usprawiedli¬wia. Ich sposób życia traktuje jako ich własny wybór. Co prawda wybór jedynej drogi umożliwiającej przetrwanie, wybór sprowokowany sytuacją, niemniej jed¬nak wybór świadomy. Bohaterowie Borowskiego nauczyli się żyć w danej im rze¬czywistości. Zrewidowali swój kodeks moralny, odrzucili nieaktualną tu etykę chrze¬ścijańską. Czasem kradną, czasem zabijają — przeżyć można tylko czyimś kosztem. W opowiadaniu „U nas w Auschwitzu” syn prowadzi do komory gazowej własnego ojca, bo boi się narazić pilnującemu porządku Niemcowi, w opowiadaniu „Proszę państwa do gazu” matka ucieka przed swym dzieckiem, bo kobiety z dziećmi idą prosto do komór gazowych. Bezpośredniość opowiadań Borowskiego, brak komentarza a tylko przed¬stawianie wydarzeń, mocno oddziałuje na czytelnika. Pozbawił on swych bohaterów, więźniów obozu, nimbu męczeń¬stwa, przedstawił psychikę człowieka zlagrowanego, umiejącego dostosować się do obozowej rzeczywistości, podejmującego bezwzględną, zwierzęcą walkę o przetrwanie. Ze względu na specyficzne podejście obozowego tematu Borowski spotykał się z głosami oburzenia. Utożsamiano autora z noszącym jego imię bohaterem opowiadań i posądzano go o cynizm i popełnianie w obozie przestępstw. Takie zarzuty ominęły Grudzińskiego. Jego sposób pisania, choć też nie¬konwencjonalny, nie szokował.

Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego

Materiały

"Onufer" - krótki opis utworu “Onufer” (1)Utwór rozpoczyna relacja z dziwacznej sceny w kancelarii więziennej. Jeden z wezwanych do naczelnika więźniów, recydywista Osmólec, usprawiedliwia wszczętą bójkę prowokującym zachowaniem współwięźnia, Onufrego Sęka. Potężny, ale dziwnie przerażony parobek, którego naczelnik skazuje go na dobę pobytu w ciemnicy, błaga o d...

"Ludzkie przygody, ludzkie noś" - treny Jana Kochanowskiego Odrodzenie. \"Ludzkie przygody, ludzkie noś\" - Treny jako świadectwo przygód człowieka myślącego epoki renesansu. Treny są ostatnim z wielkich dzieł Jana Kochanowskiego. Powstały później niż fraszki, pieśni, psałterz. Dość powszechna jest opinia, że to najwybitniejsze dzieło w dorobku poety, ukoronowanie twórczości. Uważa się także,...

Problematyka "Panny z wilka" Iwaszkiewicza 1. “PANNY Z WILKA” J. IWASZKIEWICZA - problematyka 1. autobiograficzna u podstaw fabuły legły wspomnienia młodzieńczego pobytu Iwaszkiewicza we dworze w Byszewach, gdzie jako gimnazjalista udzielał korepetycji. Zapamiętane obrazy, osoby, sytuacje wykorzystał pisząc opowiadanie 1. psychologiczna leży w centrum zainteresowania p...

Najważniejsze wiadomości o analizie czynnikowej Koncepcja analizy czynnikowej powstała i rozwinęła się w psychologii anglosaskiej. Po raz pierwszy została opisana w roku 1904 w artykule C.Spearmana. Jednak podstawy teoretyczne, jak i możliwości praktycznych rozwiązań podał dopiero w latach trzydziestych L.L.Thurstone. Najważniejsze wiadomości o analizie czynnikowej można ująć w następują...

Banki: rodzaje, funkcje BANKI: Bank: jest instytucją służącą centralizacji tych, co wypożyczają pieniądze i tych, co je pożyczają. Instytucja publiczno-prawna. Funkcje banków: - tworzenie pieniądza przez bank emisyjny jako ostatecznego środka zapłaty - tworzenie przez banki operacyjne jako środka płatniczego - zaspokajanie za pomocą kredytu zapotrzebowania na pieni...

Związki frazeologiczne mitów - opis Związki frazeologiczne: węzeł gordyjski - zagmatwany problem Kasandra - zwiastunka katastrofy koń trojański - podtępny, niebezpieczny \"dar\" koszulka Dejaniry - coś, co sprawia wielkie męczrnie, synonim cierpienia, od którego nie ma ucieczki męki Tantala - straszne męki nić Ariadny - sposób na wyjście z trudnej sytuacji p...

Satyra, bajka, poemat heroikomiczny Ignacego Krasickiego Krasicki, choć uprawiał niemal wszystkie gatunki literackie, to najchwalebniej zapisał się utworami satyrycznymi, które objawiły pełnię jego talentu. Satyra, bajka, poemat heroikomiczny to gatunki literackie, których dydaktyzm polega na wskazywaniu przywar, piętnowaniu i wyszydzaniu złych nawyków. Charakter tych gatunków wyklucza ukazywanie...

Psalmodia Kochanowskiego \"Psalmodia Polska\" W. Kochowskiego, mesjanizm barokowy, \"przedmurze chrześcijaństwa\". Psalmodia to ostatnie literackie dzieło Kochowskiego jest pisane psalmowymi wersetami, Psalmodia powstała w roku 1693 lub 1695 nie wiadomo do końca. Psalmodia pisana jest swobodnym językiem, jej główne tematy to: • rozważania poezji metafizyc...