Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego



33. Porównaj dekalog bohaterów utworu Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i Tadeusza Borowskiego. „Inny świat” Gustawa Herlinga - Grudzińskiego i „Opowiadania” Tadeusza Borowskiego to utwory poświęcone tym samym spra¬wom, ale napisane zupełnie inaczej. Borowski i Grudziński piszą z perspektywy świadka wydarzeń, więźnia obozów. Grudziński pisze o obozach z pozycji świadka, ale mimo to jego sposób przed-stawiania świata bliższy jest Nałkowskiej niż Borowskiemu. Jego książka też ma stanowić dokument i dlatego autor również próbuje ująć problem obozu całościo¬wo. Grudziński stara się w miarę obiektywnie oddać rzeczywistość obozową, opi¬sać pracę i codzienne życie więźniów. Utwór stanowi próbę ukazania całego, wysoce zorganizowanego procesu fizycznego i psychicznego niszczenia człowieka przez system sowieckich obozów pracy. Zupełnie inaczej podchodzi do tematu Borowski. Nie zamierza stworzyć doku¬mentu zbrodni hitlerowskich, nie próbuje też obiektywnie opisać życia w obozie, zajmuje go bowiem nie tyle samo ukazanie rzeczywistości obozowej, co ukazanie zmian w psychice ludzkiej dokonujących się pod wpływem terroru, braku poczu¬cia bezpieczeństwa i życia w ciągłym strachu. Więzień obozu koncentracyjnego może przyjąć różne postawy, ale tylko dostosowanie się do warunków obozu, prze¬kształcenie własnego kodeksu etycznego, dostosowanie go do norm panujących w obozie daje szanse na przetrwanie. Ani postawa buntu, próby ucieczek, ani bier¬ność, rezygnacja nie dają takich szans. Opowiadania Borowskiego wolne są od patosu, brak w nich tonu elegijnego. W obozie, jaki przedstawia pisarz, toczy się codzienne życie, płaskie, szare, zdeter¬minowane walką o przetrwanie. Borowski nie pisze o współczuciu dla ofiar hitle¬rowców, nie pisze o solidarności więźniów, nie ukazuje wzniosłych cech charakte¬rów więzionych. Skupia się natomiast na płaskich dążeniach, niskich instynktach, jakie wydobywają z człowieka ekstremalne warunki. Pisze o kradzieżach jak o jednym ze sposobów na przetrwanie, pisze o śmierci, cierpieniu i bólu bez oznak współczucia. Także u Grudzińskiego etyka ulega degradacji. W obozowym świecie, w ekstre-malnych warunkach dewaluują się prawa moralne, znikają typowe ludzkie odru¬chy. Grudziński opowiada o tych, którzy zachowali swe człowieczeństwo, z nimi się utożsamia. Jeżeli opisuje egoistyczne zachowanie, to traktuje je jako konse¬kwencje nienormalnych warunków. Borowski swych bohaterów nie usprawiedli¬wia. Ich sposób życia traktuje jako ich własny wybór. Co prawda wybór jedynej drogi umożliwiającej przetrwanie, wybór sprowokowany sytuacją, niemniej jed¬nak wybór świadomy. Bohaterowie Borowskiego nauczyli się żyć w danej im rze¬czywistości. Zrewidowali swój kodeks moralny, odrzucili nieaktualną tu etykę chrze¬ścijańską. Czasem kradną, czasem zabijają — przeżyć można tylko czyimś kosztem. W opowiadaniu „U nas w Auschwitzu” syn prowadzi do komory gazowej własnego ojca, bo boi się narazić pilnującemu porządku Niemcowi, w opowiadaniu „Proszę państwa do gazu” matka ucieka przed swym dzieckiem, bo kobiety z dziećmi idą prosto do komór gazowych. Bezpośredniość opowiadań Borowskiego, brak komentarza a tylko przed¬stawianie wydarzeń, mocno oddziałuje na czytelnika. Pozbawił on swych bohaterów, więźniów obozu, nimbu męczeń¬stwa, przedstawił psychikę człowieka zlagrowanego, umiejącego dostosować się do obozowej rzeczywistości, podejmującego bezwzględną, zwierzęcą walkę o przetrwanie. Ze względu na specyficzne podejście obozowego tematu Borowski spotykał się z głosami oburzenia. Utożsamiano autora z noszącym jego imię bohaterem opowiadań i posądzano go o cynizm i popełnianie w obozie przestępstw. Takie zarzuty ominęły Grudzińskiego. Jego sposób pisania, choć też nie¬konwencjonalny, nie szokował.

Porównanie dekalogu bohaterów utworu Grudzińskiego i Borowskiego

Materiały

Zarządzanie - pojęcie Zarządzanie jest twórczym procesem, obejmującym formułowanie wizji rozwoju i funkcjonowania firmy oraz jej urzeczywistnianie przez odpowiednie oddziaływanie na otoczenie i zatrudnionych w przedsiębiorstwie ludzi.

Twórczość Horacego - stoicyzm i epikureizm Horacy był najsławniejszym poetą rzymskim, świadomym swej poetyckiej wielkości (\"non omnis moriar\" - nie wszystek umrę). Był autorem znakomitych wierszy, pieśni (które później nazwano odami), satyr i listów poetyckich. Głosił mądre zasady człowieka znającego ludzki los, człowieka, który wie, że bogactwo rzadko przynosi szczęście i że życie w z...

Kierowanie wg Mintzberga Role kierownicze wg H. Mintzberga. Różne aspekty pracy kierownika powodują, że kierownicy na wszystkich szczeblach odgrywają wiele ról, które H. Mintzberg definiuje jako „zorganizowane zbiory zachowań”.  Role międzyludzkie; Reprezentacyjna, Przywódca, Łącznik  Role informacyjne; Monitor, Upowszechniający, Rzeczni...

Mity pasją? Mity to pasja wielu ludzi, także i moja. Czemu my, ludzie współcześni interesujemy się tymi utworami? Uważam, że najważniejszym tego powodem jest to, że mity są jak baśnie. Przenoszą nas w inny świat, czytając je, odcinamy się od rzeczywistości. Przeżywamy losy bohaterów, raz się śmiejemy, podziwiamy, a innym razem płaczemy, niektórzy bohaterow...

Folklor w "Chłopach" Folklor w utworze Folklor to twórczość danego środowiska charakteryzująca kulturę. Obejmuje on muzykę, plastykę, podania i baśnie, pieśni itp. Folklor ludowy to folklor ludzi wsi. Wesele Odbywały się na zimę i jesień - brak prac gospodarskich. Najpierw przysyłano zaufanego do panny by wiedzieć czy zalotnik jest mile widziany. Potem przy...

Reformy Stanisława Staszica Stanisław Staszic: zasłynął jako organizator życia kulturalnego, społecznego oraz działacz na polu oświaty i przemysłu. W traktacie Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego dokonuje wnikliwej krytyki politycznej i społecznej sytuacji Polski. Występuje szczególnie ostro przeciwko magnatom, których obarcza winą za upadek państwa. Omawia słabości Rzeczypo...

Filozofia reengineering REENGINEERING = ZARZĄDZANIE PRZEDSIĘBIORSTWEM. To filozofia i strategia działania innowacyjnego. To koncepcja projektowo - menadżerska radykalnej restrukturyzacji techniczno – organizacyjnej zakładająca projektowanie procesów możliwie jak najbardziej całościowych, przy wykorzystaniu technik informacyjnych oraz współczesnych urządzeń autom...

Okresy twórczości Juliana Tuwima Julian Tuwim Najbardziej reprezentatywny poeta grupy „Skamander\". Stworzył nowy kanon poetyckiego piękna, opartego na dynamice, ekspresji, sile wyrazu. Odświeżył język liryki i tematykę. Stworzył nowy typ bohatera. Niezrównany mistrz języka polskiego o wielkich pasjach społecznych, przenikliwości widzenia otaczającego świata. Postawa poe...