Oryginalność poezji Gałczyńskiego



ORYGINALNOŚĆ POEZJI GAŁCZYŃSKIEGO K.I.G. to subtelny liryk, świetny satyryk i parodysta, mistrz poetyckiej miniatury, ostrej grotesti i drwiąco- lirycznego żartu, człowiek orginalny i zaskakujący w swych twórczych pomysłach. Jako jeden z najznakomitszych twórców polskich doby współczesnej zdobył sobie wielką popularność wśród szerokich rzesz czytelników. Char. dla utworów tego twórcy jest fantastyczno- parodystyczne ujęcie świata. Taki sposób obrazowania rozwijał i uprawiał on przez całe życie osiągając w nim szczyty finezji, dowcipu i unicestwiającej wszystko drwiny.Cały świat otaczający, z tysiącem groźnych konfliktów i problemów, wydaje się młodemu jeszcze (w okresie międzywojennym) poecie absurdalny i godny jedynie kpiny. Jak wielu innych twórców z lat międzywojennych, przeczuwa G. nadciągający upadek tego świata mieszczuchów i szarlatanów, ale gdy jedni wieszczą mu apokaliptyczną katastrofę on śmieje się z jego bezsensu. Poematy twórcy ''Zabawa ludowa'' (1934) i ''Bal u Salomona'' (1935) ukazują wybitność twórcy, zaskakują oryginalnością skojarzeń i siłą poetyckiej wizji. (Zwłaszcza drugi z nich miejscami ciemny i powikłany jak obraz we śnie, cały nasiąkły lękiem, cierpieniem i przeczuciem, że nadciąga klęska powszechna- II wojna światowa). Liczne wiersze G. napisane przed II wojną, zebrane w tomie ''Utwory poetyckie'' (1937), mówią o prostych uczuciach ludzkich, o miłości do żony Natalii, do córki Kiry, o radościach i smutkach codziennych, udziwnionych i uegzotycznionych poetyckim widzeniem. Wypełnia je ogromne umiłowanie życia, ludzi, natury, zespolone ze spontanicznym kultem dla sztuki, zwłaszcza muzyki. Poezja twórcz do niczego nie nawołuje, o nic nie kruszy kopii, po prostu jest by pięknie rejestrować uczucia i ulotne nastroje poety, jakby się chciała oddalić, uciec od nękających problemów współczesności, od tego ''upiornego nonsensu polskich dni'', mówiąc słowami G. Autor nie dbał o zgodność formy swoich wierszy, ani z założeniami poetyki klasycznej, ani z poetyką, jaką wprowadzali polscy poeci awangardowi. Nie starał się on ani o kunsztowne metafory, ani o zwartą i oszczędną konstrukscję swoich utworów, nnie unikał zwrotów i nastrojów ogranych i banalnych. Traktował sztukę jako rodzaj zabawy, uderzał w ton jak najbardziej popularny, pisał wiele wierszy ulotnych i okolicznościowych, a mimo to osiągał zarówno w nich, jak w swojej liryce własny wyraz pełen świeżości i budzący żywe wzruszenie. Łącząc jarmarczny chumor i groteskę z bujną fantazją i liryzmem, stworzył swój własny styl, jedyny i nepowtarzalny.

Oryginalność poezji Gałczyńskiego

Materiały

Grupa sytuacyjna a grupa programowa. Kierunki artystyczne i grupy literackie w latach 20 i 30 Grupy literackie : Jasne dziesięciolecie 1. Skamander - Warszawa od 1919/20 -skład (\"Wielka piątka\" ) : Julian Tuwim, Kazimierz Wierzyński, Jarosław Iwaszkiewicz, Jan Lechoń i Antoni Słonimski - najbardziej wpływowa grupa poetycka Polski niepodległej - nazwa Skamander (rzeka...

Wierzenia starożytnych Rzymian Charakter religii rzymskiej i porównanie jej z wierzeniami Greków. W pierwszym okresie bogowie rzymscy byli bezimienni, bezpostaciowi, a także izolowali się od ludzi. Rzymianie przejmowali wierzenia innych narodów lecz ograniczali ilość opowieści o swych bogach. Jest to dowodem małej wyobraźni Rzymian. Kult umarłych. lemuria - święto ma...

Ziemniaki i maniok - uprawa • ZIEMNIAKI: roślina pochodzenia amerykańskiego, ma niewielkie wymagania glebowe i klimatyczne, konieczne jest nawodnienie w okresie zawiązywania bulw, w KSR wykorzystywane jako roślina alimentacyjna, także jako pasza dla trzody chlewnej oraz surowiec przemysłowy do wyrobu spirytusu, drożdży, mączki ziemniaczanej i...

Znaczenie pojęć: dekadentyzm, modernizm Dekadentyzm - termin Teofila Gautiera - schyłkowość, uważano, iż kultura, cywilizacja i ludzka moralność dążą do upadku w świecie myśli kategoriami zysku i opłacalności. Postawa była mieszaniną pesymizmu, zwątpienia w celowość istnienia i negacji nauki, postępu. Dekadent manifestował zanik chęci życia, biernie zdawał się na los. Stawiał sztukę n...

Restrukturyzacja w zarządzaniu RESTRUKTURYZACJA – systemowa przebudowa, modernizacja i unowocześnienie, dostosowanie do współczesnego poziomu techniki i rozwoju myśli organizatorsko – menadżerskiej struktury organizacji. Rodzaje restrukturyzacji: • przedmiotowa – przemiany techniczno–organizacyjne wwewnątrz przedsiębiorstwa, • podmiotowa...

Analiza poziomu, struktury i rotacji zapasów ANALIZA POZIOMU, STRUKTURY I ROTACJI ZAPASÓW Zapasy zapewniają ciągłe działanie przedsiębiorstwa we wszystkich fazach gospodarki. Działanie i decyzje związane z pozyskaniem, utrzymaniem i wykorzystywaniem w przedsiębiorstwie określa się mianem gospodarki zapasami. Zapasy ocenia się w dwóch formach jako. 1. Bezwzględną wielkości zapasów wyr...

Renesansowa parenetyka W dobie renesansu literatura parenetyczna nadal pozostawała modna. Nowa optymistyczna epoka propagowała nowe wzorce osobowe, ideały godne naśladowania. Nie są to już średniowieczne posągi rycerza, władcy i świętego. Wzorce parenetyczne renesansu to: - Wzorowy ziemianin, przedstawiany głównie u Reja, choć także w \"Pieśni świętojańskiej o Sobó...

Zasada winy i kary w twórczości Mickiewicza \"Dziady\" części II i IV (wileńsko kowieńskie) Obserwujemy łączność świata żywych i umarłych poprzez uniwersalne prawdy; zasady winy i kary: \"Dziady \" część II to pogański obrządek wywoływania duchów: -duszyczki Józia i Rózi do spokoju brakuje im ziarnka goryczy, ponieważ w swoim życiu nie zaznały smutku, a zdaniem romantycznego poety p...