Obraz społeczeństwa Nipuanów



Obraz idealnego społeczeństwa Nipuanów W społeczeństwie nipuańskim brakowało kodeksu karnego, kłamstw, obłudy, chorób, przestępczości. Ludzie żyli w idealnej anarchii, harmonii, prowadzili zdrowy tryb życia, codziennie pracowali, pomagali sobie, brakowało u nich pieniądza. „(...) Nie masz u Nipuanów słów wyrażających kłamstwo, kradzież zdradę, podchlebstwo. Terminów prawnych nie znają. Choroby niw mają szczególnych nazwisk; Ale też ani też dworaków, ani jurystów [prawników - przyp. red], ani doktorów nie masz. (...) - Bracie bądź z nami, używaj darów przyrodzenia [natury - przyp. red.], ale pamiętaj, że istotne obowiązki towarzystwa [społeczeństwa - przyp. red.]: miłość i zgoda. Ułomawszy więc kawał chleba, rozdzielił go na dwie części, sam jedną włożył w usta, drugą oddał; (...) Xaoo (...) pan, czy nauczyciel rozdzielił zabawy [zajęcia - przyp. red.] dnia na dwie części: rano w pole miałem wychodzić do pracy, reszta czasu miała być obrócona na dozieranie domowego gospodarstwa. (...) - My nie znamy - mówił - tego, co wy nazywacie monarchią, arystokracją, demokracją, oligarchią etc. [itp. - przyp. red.] W zgromadzeniu naszym nie masz żadnej innej zwierzchności politycznej prócz naturalnej rodziców nad dziećmi. (...) Człowiek jednakowo z drugim człowiekiem rodzący się nie może, a przynajmniej nie powinien by sobie przywłaszczać zwierzchności na nim; wszyscy są równi.”

Obraz społeczeństwa Nipuanów

Materiały

Męczeństwo Jezusa Chrystusa Męczeństwo: • triumfalny wjazd do Jeruzalem: Jezus wjechał na ośle, a ludzie rzucali mu pod nogi gałązki palmowe. • wypędzenie przekupniów ze świątyni • Jezus poucza faryzeuszy i zapowiada zburzenie Jerozolimy. • Judasz zdradza Jezusa za 30 srebrników. • ostatnia wieczerza: Jezus i dwunastu uczniów spożyli wiec...

Wieś i jej mieszkańcy w nowelach pozytywistycznych W pozytywizmie, obok rozwijającej się twórczości powieściowej, dużą popularnością cieszyły się licznie pisane nowele. Te krótkie, pisane prostym językiem opowiadania miały za zadanie zaznajomić czytelnika z problemami dotyczącymi tych najbiedniejszych, prostych, niewykształconych ludzi - mieszkańców wsi. Oczywiście wieś nie była jedyną kwestią, ...

W kręgu miłości i nienawiści 35. „W kręgu miłości i nienawiści” - o bohaterach literackich, których rozumiem, podziwiam, oskarżam. Obiektem zainteresowania literatury od początków jej istnienia był człowiek - bohater literacki wraz ze swymi problemami, życiowymi dylematami i przeżywanymi konfliktami. Czytelnik zaś, śledząc losy literackich bohaterów ksz...

Zabytki piśmiennictwa polskiego NAJDAWNIEJSZE ZABYTKI PIŚMIENNICTWA POLSKIEGO 1. „Geograf bawarski” IX w. - spis nazw polskich plemion 2. „Dagome index” X w. - najdawniejszy polski dokument, Mieszko I oddaje państwo pod opiekę papieżowi, nazwy geograficzne 3. „Kronika Theimara” X-XI w. - nazwy plemion (Ślązanie), nazwy rzek (Od...

Klęska powstania styczniowego w poezji Asnyka Motyw klęski powstania styczniowego w liryce A. Asnyka. A. Asnyk urodził się wcześniej niż pozostali pozytywiści, więc był od nich starszy. Wobec tego silniej niż oni odczuwał związki i wpływy romantyzmu. Swój stosunek do powstania styczniowego porusza w wierszu Pijąc Falerno. Jest to tzw. liryka bólu istnienia. Chcąc zapomnieć o przeszłości i...

Opowiadanie w języku biblii Zapoczątkowanie wojny Czwartego roku panowania króla Ramzesa w Sarajewie , przybył do niego admirał wojska Feliksa M. , i tak do niego przemówił. „Witaj Panie , potężnego Sarajewa. Przybywam ze słowami pana mego , Feliksa M. Które mówią co następuje”: „WITAJ RAMZESIE. MÓJ NARÓD , KTÓRY WIDZI DOBROBYT TWEGO LUDU PRZYSŁAŁ D...

Motyw balu w literaturze Bal Bal - Jest to wielka, huczna zabawa taneczna. Może być: karnawałowy, pub¬liczny, składkowy, kostiumowy, mas-kowy. A. Zawada w „Dwudziestoleciu literackim\" pisze, że epoką, która szcze¬gólnie ukochała bale, było dwudziesto¬lecie międzywojenne. Były one w mo¬dzie, miały bardzo piękną oprawę i zwłaszcza w pierwszym d...

Krótka charakterystyka bohatera werterycznego utożsamiany z bierną rezygnacją, nostalgią, apatyczną ucieczką w świat wewnętrzny, aż do spokojnie zaplanowanych decyzji samobójczych; twórca: Goethe (Cierpienia młodego Wertera); bohater werterowski to ten, który nie umiał znaleźć sensu życia, ucieka od współczesności w świat marzeń i wspomnień