Narracja w "Małej apokalipsie"



Narracja Konwicki, zgodnie z przyjętą przez siebie konwencją i modelem uprawianej prozy, jest nie tylko osobowym autorem Małej apokalipsy, narratorem w tej powieści i jej bohaterem, ale również wszechwład¬nym i arbitralnym kreatorem prezentowanego w niej świata, a osobo¬wość pisarza stanowi swoisty filtr, przez który przepuszczony został obraz realnej rzeczywistości, tzn. sytuacji w Polsce po drugiej wojnie światowej.10 Narrator wypowiada się w 1. osobie liczby pojedynczej, uczestniczy w rozmowach i zdarzeniach, prowadzi opowieść od swojego poranne go przebudzenia do momentu popełnienia samobójstwa. Po wejściu na platformę przed Pałacem Kultury jego wypowiedź (zwrot do odbiorców), dramatycznie się urywa. Kreuje on rzeczywistość we¬dług własnego pojmowania obowiązków wypływających z przynależ¬ności narodowej, historii, tradycji i zasad moralnych wpojonych mu w dzieciństwie, przypieczętowanych postawą aktywnego AK-owca w okresie młodości, a także według klucza ludzkich reakcji: lęku, po¬szukiwania sensu takiej śmierci, porównywania siebie do innych. Jest więc zarazem jednym z wielu – człowiekiem przeciętnym, ale także kimś wyjątkowym, kto zachował zdolność oceny sytuacji i gotów jest do wielkiej ofiary. Nawarstwiają się tu również elementy autobiogra¬ficzne: narrator-bohater jest pisarzem, czuje się związany z opozycją, wspomina czasy walki w oddziale AK, wyraża swoje poglądy o sztu¬ce podporządkowanej polityce (por. również rozdział Bohaterowie).

Narracja w "Małej apokalipsie"

Materiały

XX-lecie międzywojenne - opis epoki Można sobie wyobrazić radość przodków w momencie, gdy dowiedzieli się, że nareszcie mają własną ojczyznę. Dzień ogłoszenia niepodległości 11 listopada 1918 roku był datą czczoną niestety tylko do 1 września 1939 roku. Tego dnia hitlerowskie Niemcy mimo umów międzynarodowych napadły na Polskę i rozpoczęła się II wojna światowa. Okres ten w litera...

Muza w Pieśniach Jana Kochanowskiego Muza Pieśń ta nazywana jest często manifestem poetyckim autora, gdyż stanowi wyraz własnych poglądów oraz uzewnętrznienie niezależności na polu intelektualnym i artystycznym. „Homo sum, nihil humanum a me alienum esse puto” – człowiekiem jestem, żadna więc sprawa ludzka nie może mi być obca, to naczelne hasło epoki human...

Ontologia - definicja Ontologia – dział filozofii zajmujący się ogólną teorią bytu, charakterem i strukturą rzeczywistości (Czy istnieje jeden byt / rodzaj rzeczywistości czy jest ich więcej i jakie ma / mają właściwości?). W badaniach mogą zaistnieć takie zjawiska jak: - Nieodróżnianie tematyki ontologicznej od wiedzy empirycznej - Rezygnacja z rozważań ...

Eurorynki pieniężne i kapitałowe W Europie Zachodniej wykształciły się w latach sześćdziesiątych nowe rynki pieniężne i kapitałowe określane mianem eurorynków: jest to eurorynek pieniężny (rynek eurowalut , zwłaszcza eurodaolara), oraz eurorynek kapitałowy (głównie rynek euroobligacji). Przyczyną ich pojawienia się były:  Rozwój infrastruktury bankowej  Po...

Motywy mitologiczne we współczesnej poezji Temat: Motywy mitologiczne we współczesnej poezji (mit o Dedalu i Ikarze) Dwie odmienne postawy ludzi, jakie zauważamy w micie o Dedalu i Ikarze, istnieją również we współczesnym świecie. Są ludzie żyjący w obłokach, wiecznie rozmarzeni, żyjący chwilą. Takim człowiekiem był Ikar, jednak jego spontaniczność zakończyła się tragicznie. Z drugiej s...

Romantyczni kochankowie "Cierpienia młodego wertera" i "Giaura' Romantyczna miłość i romantyczni kochankowie w świetle \"Cierpień młodego Wertera\" i \"Giaura\". I. Plan: I. Wprowadzenie: 1. Bohater - kochanek. 2. Dwaj romantyczni kochankowie - Werter i Giaur. II. Rozwinięcie: 1. Pierwszy kontakt z nowym typem bohatera: a.) Kim oni są? b.) Co robią? c.) Dl...

Języki świata i grupy językowe CECHY SPOŁECZNE: PLEMIĘ, RÓD – GRUPA LUDZI ZWIĄZANA WIĘZAMI RODZINNYMI I O WSPÓLNEJ KULTURZE. SAMOORGANIZACJA SIĘ LUDZI. MAŁE GRUPY TWORZĄ WIĘKSZE (NARÓD). NARODY ORGANIZUJĄ SIĘ W PAŃSTWA. JĘZYKI ŚWIATA: ETNOLEKTY – JĘZYKI I DIALEKTY. 15.000 ETNOLEKTÓW ISTNIAŁO 10.000 LAT TEMU. JEDNE GRUPY PRZEJMOWAŁY INNE JĘZYKI. TERAZ JEST 6...

Analiza "W rzece Heraklita" Wisławy Szymborskiej W rzece Heraklita Tytuł wiersza (z t. Sól, 1962) przywołuje na myśl słynne stwierdze¬nie panta rhei – wszystko płynie. Przemijanie i zmienność są stałymi elementami rzeczywistości. Człowiek został przez naturę wprzęgnięty o ten odwieczny mechanizm. Jest przy tym jednym z wielu, jednostką uwikłaną w relacje z innymi, ale przecież...