Miłość Rodiona i Soni w "Zbrodni i karze"



Rodion i Sohia – wątek miłosny Obok postaci Raskolnikowa na plan pierwszy wysuwa się Sonia, córka Marmieładowa, osoba o niezwykłej formacji duchowej, pełna po¬kory i zdolna do największego poświęcenia na rzecz bliźniego. Rodion poznaje jej sytuację i postawę z relacji pijanego Marmieładowa. Dowia¬duje się o wielkiej nędzy w domu, z powodu której Sonia zdecydowała się sprzedawać swoje ciało. Nie chodzi jej o ulżenie własnej doli, ale o pomoc rodzinie ojca – schorowanej żonie Katarzynie oraz przyrod¬niemu rodzeństwu. Hańbiący zawód jeszcze bardziej utwierdza dziew¬czynę w pokorze, poczuciu własnej niskiej wartości oraz w wierze w bo¬skie miłosierdzie i łaskawość dla tak wielkich grzeszników jak ona sama. Chrześcijańska postawa Soni zaskakuje Rodiona, gdy poznaje ją bliżej (okoliczności śmierci i pogrzebu Marmieładowa), dostrzega wielką wyrozumiałość dla innych ludzi, ufność i życzliwość. Nie krytykuje ona ojca-pijaka, stara się usprawiedliwić i zrozumieć jego słabość, wybacza gwałtowność macosze, martwi się losem ciągle głodnych dzieci. W jej sposobie pojmowania świata i Boga każdy ma szansę uzyskać przeba¬czenie, jeśli tylko uzna swą winę i podejmie pokutę – cierpienie. Wielkość duchowa Soni zupełnie rozmija się z jej skromną postacią. Wygląda jak chuda i blada dziewczynka o jasnym spojrzeniu błękitnych oczu. Sonia szybko staje się dla Rodiona kimś bliskim i fascynującym. Porywa go jej moralne piękno, szlachetność postawy mimo tak ha¬niebnego sposobu zarabiania. Z jej powodu Rodion dąży do zerwa¬nia zaręczyn Duni z Łużynem – nie chce przyjąć takiej ofiary, jaką podjęła Sonia na rzecz rodziny ojca. U jej stóp składa pokłon całemu cierpieniu ludzkiemu (295) i właśnie jej pierwszej wyznaje swoją winę. Dzięki sugestii tej pokrzywdzonej przez los niewinnej dziewczyny zbrodniarz dojrzewa do przyznania się i podjęcia kary. Zofia Siemionowna jawi mu się jako anioł zbrukany przez wa¬runki życia. Jest potwierdzeniem krzywdy społecznej osaczającej ubo¬gich i popychającej do czynów niegodnych człowieka. Właśnie ona czyta mu fragment Ewangelii o wskrzeszeniu Łazarza, budzi w nim poczucie, że on także może liczyć na odrodzenie, ofiarowuje mu krzyżyk – znak ofiary Chrystusa poniesionej dla ocalenia grzeszni¬ków, wreszcie podejmuje trud towarzyszenia mu na wygnaniu zno¬sząc szorstkie traktowanie i cierpiąc z powodu jego pychy a potem radując się z nawrócenia i czekając z nim na koniec kary. Nie od razu ów związek dwóch serc czytelnik odbiera jako mi¬łość. Na początku daje się zauważyć współczucie Rodiona dla Soni, dostrzeganie w jej losie konsekwencji moralnego i materialnego upadku społeczeństwa, chęć pomocy (pieniądze pozostawione dla rodziny Marmieładowa). Jej pokora wywołuje w nim nowy bunt, bluźniercze wątpliwości dotyczące istnienia Boga, a równocześnie Rodion uzna¬je w niej partnerkę do rozmów o sensie życia i o Bogu. Sonia docenia jego ofiarność, chęć pomocy rodzinie zmarłego ojca, życzliwość dla poniżonego przez nałóg alkoholika. Widzi w nim szla¬chetnego młodego człowieka, zdolnego do wielkich, moralnie pięknych czynów. Nie podejrzewa, że jest to zabójca. Na wyznanie zbrodni reaguje troską o Rodiona: – Cóżeś, cóżeś sobie wyrządził! – rzekli mu z rozpa¬czą, porwała się z klęczek, rzuciła mu się na szyję, objęła i mocno, mocno ścisnęła ramionami. [...] – Nie, na całym świecie nie ma dziś nikogo nieszczęśliwszego niż ty! – krzyknęła zapamiętale, nie słysząc jego słów, i nagle załkała spazmatycznie (377). Wtedy obiecała mu wierność i towa¬rzyszenie w katordze. Nie odepchnęła go, a przecież jedną z ofiar zbrod¬ni była bliska jej sercu Lizawieta – uosobienie dobroci i pokory. Miłość Soni staje się źródłem ocalenia duchowego Rodiona. Ona wskazuje mu drogę pokuty i cierpienia, pomaga pokonać pychę i na nowo przywraca wiarę. Jej nauczanie wspomagane przykładem wła¬snego życia pozwala mu w końcu znaleźć odpowiedzi na owe „prze¬klęte pytania”, stale dręczące i trudne. Wątek miłosny przebiega tu jakby nietypowo. To, co charakterystyczne dla dwojga zakochanych – wyznania miłości i wspólne plany – pojawia się dopiero w Epilo¬gu. Czytelnik jednak nie ma wątpliwości, że Sonia z miłości do tego nieszczęśliwego człowieka wyrusza za nim na Syberię, że z jego powodu przyjmuje pieniądze od Swidrygajłowa. Naturalną koleją rzeczy jest więc ostateczne zdjęcie zasłony z oczu Rodiona, obawa o zdrowie Soni, tęsknota za nią, marzenie o skończeniu kary, by za¬cząć nowe życie, jak mawiał autor „życie żywe”, odległe od rozumo¬wych spekulacji, oparte na wierze w Boga i poszanowaniu prawa natu¬ralnego. Okazuje się, że Raskolnikow nie jest człowiekiem złym – starał się pomagać potrzebującym, choć sam był biedny, ocalił dzieci wyno¬sząc je z płonącego domu. Sonia wierzy w jego dobroć siłą rodzącego się uczucia i dzięki temu pomaga mu wydobyć się z dna niewiary.

Miłość Rodiona i Soni w "Zbrodni i karze"

Materiały

"Pisarz stwarza wizję życia, czytelnik może ją przyjąć i odrzucić" Bartosz Wogórka Konspekt na temat: „Pisarz stwarza wizję życia, czytelnik może ją przyjąć i odrzucić” Jerzy Andrzejewski Omów te utwory literackie, wobec których nie pozostałeś obojętny. I Wstęp Czytając książkę wkraczamy w świat stworzony przez autora. Często wyimaginowany – idealny obraz, w którym utożsamiamy si...

Krótkie streszczenie bajek Krasickiego Streszczenie • “Wstęp do bajek”: utwór rozpoczyna wyliczenie ludzi, którzy, wbrew swej naturze i po-zycji, nie ulegali pokusom, np. młody, “który życie wstrzemięźliwue pędził czy “minister rze-telny”, który “o sobie nie myślał”. Utwór kończy żartobliwa pointa utwierdzająca czytelnika w przekonani...

Charakterystyka i ocena poglądów Szymona Gajowca Charakterystyka i ocena poglądów Gajowca i koncepcji “szklanych domów\". Szymon Gajowiec - przedstawiciel rządu - fikcyjna postać - ukochany Jadwigi, matki Cezarego. Zapowiada on demokrację, reformę rolną, policję i wprowadzenie złotego. Jego mistrzami ducowymi są: Stanisław Krzemiński (“Niegdyś członek Rządu Narodowego w 63. Histor...

Gatunki typowe dla baroku Gatunki charakterystyczne dla epoki Baroku sonet - utwór poetycki składający się z 14 wersów podzielonych na dwie strofy czterowierszowe oraz dwie trójwierszowe (tercyny), o ścisłym rozkładzie rymów, przy czym 8 pierwszych wersów zawiera na ogół część opisową lub narracyjną, natomiast 6 końcowych stanowi część refleksyjno-uogólniającą. S...

Słowa Stachury "Chodzę tu, chodzę tam, z tłumem ludzi zawsze sam" uczyń mottem rozważań o bohaterach literackich, którzy doświadczyli samotności w tłumie Życie jest dla człowieka rzeczą nieodgadnioną. Wiele filozoficznych tez, ideologii konstruowanych było w związku z pytaniami: czym jest życie?, jaki jest cel istnienia?, po co zostaliśmy stworzeni? Niestety, nigdy nie uda nam się znaleźć jedynej prawdziwej odpowiedzi. Nie można przecież wystawić recepty na szczęście i dobrobyt w życiu. Stanisław...

"Byc człowiekiem - to być odpowiedzialnym". Ustosunkuj się do podanej tezy Aby w sposób krytyczny móc ustosunkować się do tezy: „Być człowiekiem – to być odpowiedzialnym”, należy najpierw odpowiedzieć sobie na pytanie, cóż owo człowieczeństwo oznacza. Znaczenie słowa „człowiek” rozpatrywać można w dwóch płaszczyznach: biologicznej i filozoficzno–teologicznej. Z biologicznego punktu w...

Etapy badań marketingowych BADANIA ROZPOZNAWCZE To kategoria badań marketingowych, których celem jest wstępne rozpoznanie problemu, z reguły na podstawie łatwo dostępnych informacji, pochodzących ze źródeł wtórnych np. rozpoznanie szans rynkowych nowego produktu, badania tendencji sprzedaży, rozwój konkurencji itp. BADANIA OPISOWE Mają na celu zidentyfikowanie pewnych...

Przedstawiciele romantyzmu o roli poezji i poecie Poeta: Nie jest rzemieślnikiem, ale artystą, który tworzy pod wpływem chwili, natchnienia i emocji. Jest to człowiek wyjątkowy i nie każdy może nim być. Jego warsztatem literackim są jego własne uczucia, nie ma ukształtowanych i wypracowanych środków. Chodzi mi o to, aby język giętki Powiedział wszystko, co pomyśli głowa, A czasem był jak pio...