Grupy poetyckie XX-lecia międzywojennego



- Skamandryci byli grupą "programowo bezprogramową". Wielką piątkę tej grupy stanowili: Julian Tuwim, Jan Lechoń, Jarosław Iwaszkiewicz, Antoni Słonimski, Kazimierz Wierzyński). Poezja dnia codziennego; postawa radosnego zachwytu nad życiem jako wartością biologiczną i światem - w jego zwykłym codziennym uroku. Jan Lechoń w strofach "Herostratesa" z tomu "Karmazynowy poemat" poeta wypowiada znamienne słowa, skierowane przeciwko romantycznym mitom Polski: "A wiosną niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę". Antoni Słonimski natomiast w poemacie "Czarna Wiosna" ogłasza "zrzucenie" z ramion "Płaszcza Konrada". W wierszach Jana Tuwima zwrot ku codzienności kojarzy się z doznaniami biologicznego szczęścia, radości z samego istnienia: Życie?... Rozprężę szeroko ramiona Nabiorę w płuca porannego wiewu, W ziemię się skłonię błękitnemu niebu I krzyknę, radośnie krzyknę: - Jakie to szczęście, że krew jest czerwona! z tomu "Czychanie na Boga". - Awangarda Krakowska jej program formułowany przez Tadeusza Peipera wynikał z obserwacji współczesnych artyście zjawisk cywilizacyjno-społecznych. Wobec niespotykanego dotąd w dziejach rozwoju technicznego, wobec postępu myśli ludzkiej opanowującej naturę i formowania się dużych skupisk ludzkich (problem kultury masowej) sztuka ma do spełnienia szczególną misję: przygotować świadomość człowieka i ukształtować jego intelektualno-moralną zdolność do właściwego korzystania ze zdobyczy postępu cywilizacyjnego, pomóc w odnalezieniu miejsca w nowym, wszechstronnie rozwiniętym świecie miasta, maszyny i masy. Program "3M" optymistyczny, źródłem tworzenia nie natchnienie, lecz praca, wiersz to dzieło artysty rzemieślnika, najczęściej używanym narzędziem metafora: Na świadectwach, wzbici w radość odlecieli uczniowie, drży powietrze po ich śmigłym zniku ("Lipiec", Julian Przyboś z tomu "Równanie Serca" metafory: koniec roku szkolnego, perspektywa wakacyjnej swobody, ikaryjskie poczucie wolności, emocje szczęścia i zabawy). Inni przedstawiciele awangardy :Tytus Czyżewski, Bruno Jasieński, Anatol Stern. - Futuryści skrajni antytradycjonaliści. Postawę nihilistycznego buntu przeciwko tradycji łączyła się często z kultem prymitywu, fascynacją ludowym i ludycznym prymitywizmem. Kult prymitywu prowadził futurystów ku wizji świata , jako miejsca spontanicznej, anarchicznej zabawy. Kultura wyrafinowana została zastąpiona masowymi formami buntowniczego żartu i wesołości. Słowo wyzwolone miało ujawnić walory brzmieniowe ukazywać jak to zostało stwierdzone w manifeście "Gga", "swą wagę, dźwięk, barwę, swój rysunek"; destrukcji często podlegał sens znaczenie słowa: zawiośniało - lato pędzi przez jesienność białośnieża - KINEMATOGRAF KINEMATOGRAF KINEMATOGRAF słowikując szeptolesia falorycznie caruzieją GRAMOPATHEFON GRAMOPATHEFON GRAMOPATHEFON Wiersze futurystyczne imitowały także formy zapisu telegraficznego, wiadomości radiowych, czy ulicznej piosenki. W teoriach futurystów polskich pojawiały się również elementy pozytywnego programu społeczno-kulturowego i estetycznego. Futuryści zmierzali do pogodzenia zdobyczy cywilizacyjnych, technicznych z tradycją udyczno-prymitywistyczną, marzyła się im harmonia między indywidualnymi potrzebami człowieka a prawami zbiorowości, masy ludzkiej. Futuryści to Jerzy Jasieński (prekursor), Bruno Jasieński, Stanisław Młodożeniec, Anatol Stern i Aleksander Wat.

Grupy poetyckie XX-lecia międzywojennego

Materiały

Streszczenie "Giaura" George Byron Utwór poprzedza Przemowa tłumacza. Po niej następuje Przemowa autora, w której poeta streszcza zwięźle treść opisywanej przez siebie historii i umiejscawia akcję w konkretnych czasach: \"kiedy Wyspy Jońskie ulegały panowaniu Rzeczypospolitej Weneckiej\", czyli przed rokiem 1797. W powiązaniu z obrazem grobu Temistoklesa, greckiego zwycięzcy P...

Opowiadania biblijne Zapoczątkowanie wojny Czwartego roku panowania króla Ramzesa w Sarajewie , przybył do niego admirał wojska Feliksa M. , i tak do niego przemówił. „Witaj Panie , potężnego Sarajewa. Przybywam ze słowami pana mego , Feliksa M. Które mówią co następuje”: „WITAJ RAMZESIE. MÓJ NARÓD , KTÓRY WIDZI DOBROBYT TWEGO LUDU PRZYSŁAŁ D...

Zalety i wady zarządzania przez cele Zalety zarządzania przez cele: 1. Każdy wie czego się od niego oczekuje. 2. Kierownicy są zmuszeni do ustalenia celów, co pomaga w planowaniu. 3. Ułatwiona jest komunikacja między podwładnymi i przełożonymi. 4. Pracownicy poznają cele całej organizacji. 5. Sprawiedliwa jest ocena skupiona na konkretnych osiągnięciach w świetle celów organiz...

Młodzież, jej zadania i postawy w literaturze różnych epok Człowiek rodzi się, przeżywa dzieciństwo, dorasta i starzeje się . Ważnym etapem w życiu jednostki ludzkiej jest wiek młodzieńczy. Wtedy to kształtuje swoje poglądy, które są zgodne lub przeciwstawiają się opiniom wcześniejszych pokoleń, obiera drogę postępowania, chce stać się lepszy od swoich przodków lub iść za ich przykładem . Każdy z nas pr...

Motyw przyrody i jego rola w literaturze renesansowej 22. Motywy przyrody i ich rola w literaturze renesansowej. Przyroda jest od wieków nieodłączną towarzyszką życia człowieka, więc nic dziwnego, że istota ludzka czuje się dobrze w otoczeniu przyrody. Na jej piękno zwracali uwagę już starożytni pisarze i poeci, wrażliwość tę wyrażali także polscy humaniści. Mikołaj Rej byłby głęboko nieszczę...

Twórczość Miłosza i Herberta - przykłady utworów Zbigniew Herbert \"Pieśń o Bębnie\" - Poeta uczy uczestnictwa w historii. Świadomy rozumny stosunek do rzeczywistości. Dominacja systemu niszczy indywidualność. Nie ma miejsca na uczucia. Dewaluacja, a nawet zniszczenie tradycyjnych wartości. \"Ze szczytu schodów\" - Poezja kolokwialna. Maksymalna rezygnacja z interpunkcji (swoboda interpr...

Różnice między liryką Kochanowskiego a Morsztyna 30. W oparciu o wybrane przykłady wskaż różnice między liryką Jana Kochanowskiego i Jana Andrzeja Morsztyna. Jan Kochanowski był najwybitniejszym poetą odrodzeniowym. Uzyskał staranne wykształcenie najpierw na Akademii Krakowskiej, potem na uniwersytetach w Królewcu i Padwie. Wiele też podróżował: Niemcy, Włochy, Francja. Po powrocie do kra...

Romantyzm - Twórcy i ich dzieła oraz ocena epoki Ocena epoki Znaczenie romantyzmu w historii literatury polskiej jest wielkie z powodu spuścizny ogromu arcydzieł, jaki po sobie pozostawił. Jako zjawisko europejskie mówi się o nim, iż był epoką postępową. Ów postęp polegał na odkryciu, iż istota ludzka nie składa się jedynie z rozumu i materii, ale również ze sfery uczuciowej, której analizowa...