Futuryzm i futuryści polscy



TEMAT: Futuryzm i futuryści polscy. Rozwój futuryzmu przypadł na lata przedwojenne we Włoszech i Rosji. We Włoszech przeciwstawiano się temu co tkwiło korzeniami w starożytności. Futuryści byli przeciw muzeom, a za cywilizacją techniczną dołączyli do faszystów. Główny przedstawiciel futuryzmu włoskiego to Tomasz Filip Marinetti. Był prawą ręką Musolliniego. W Rosji futuryzm był reakcją na feudalizm, był związany z przemianami jakie dokonały się pod wpływem rewolucji. Futuryzm rosyjski stworzył poezję dynamiczną przeciwstawną nastrojowi. Czołowym przedstawicielem był Włodzimierz Majakowski, autor poematów: „Obłok w spodniach”, „Flet kręgosłupa”, „150 mln.”, „Dobrze”. Jego słynny wiersz to „Lewo marsz”. Manifest futurystów napisał Marinetti. Głosił, że należy oczyścić kulturę „od śmierdzącej gangreny, profesorów, archeologów, zawodowych przewodników i antykwariuszy”. Dla futurystów nie człowiek a technika powinny być w centrum uwagi. W „Manifeście technicznym” pisali „Ból ludzki tyleż jest dla nas interesujący co ból lampy elektrycznej, która cierpi w spazmatycznych drgawkach i krzyczy najbardziej przejmującym wyrazem koloru”. Futuryści wydawali swoje manifesty i tomiki wierszy na papierze tapetowym, używali fonetycznej ortografii, głosili pogardę wobec tradycji i przeszłości. Chcieli zbudować język całkowicie inny od wzorów tradycyjnych, wielbili cywilizację, tempo życia. Polscy futuryści szokowali mówiąc, że trzeba zburzyć Wawel, a wieszczów wyrzucić na śmietnik. Ich jednodniówka miała tytuł „Nuż w bżuhu”. Futuryzm polski działał w latach 1919-1921. Były dwie grupy futurystów: • Warszawska, na czele Anatol Stern, Aleksander Wat; • Krakowska : Tytus Czyżewski, Bruno Jasieński. Bruno Jasieński „But w butonierce”. Prowokacją jest tytuł jak i cały wiersz. Butonierka to kieszonka do której wkłada się ozdobną chusteczkę lub kwiat. But w butonierce to bunt przeciw tradycji, ale też zwrócenie uwagi na brak logiki w języku. Butonierka kojarzy się autorowi etymologicznie z butem. W tekście wiersza pokazany jest marsz przez życie w siedmiomilowych butach. Idzie „młody, genialny, trzyma ręce w kieszeniach”. Jest pewny siebie, zadowolony, nie ogląda się wstecz, zostawia wszystkich którzy myślą i postępują tradycyjnie, mówi o nich z lekceważeniem i ironią. Zadufany 20-letni poeta powtarza, że gdy nastał Jasieński „bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff”. Fascynacją młodego artysty są zmiany i nieustanny ruch „Pędzi w kłębach benzyny, furkocze na wietrze trzepoczący szal”. Tym co za nim nadążają echo odpowiada „adieu”. Anatol Stern „Słońce w brzuchu”. Olbrzymia radość istnienia, witalizm, pragnienie by do swojej piersi „wepchnąć świat cały”. Są też zamiary krwiożercze, gdyż przypomniany został Dżingis Han. Nade wszystko jest pragnienie by wyjechać na Jawę, mieć przy sobie Jawankę, z wysuszonych tykw ostrą wódkę pić, a żarzące słońce mieć w brzuchu. Jest to młodzieńcza prowokacja przeciwstawiania filozoficznym rozważaniom. Stanisław Młodożeniec „XX wiek”. Fascynacja techniką. Kinematograf to możliwość przeżycia 4 pór roku w kilka chwil. Dopiero rozwiośniało a już lato pędzi przez jesienność białośnieżnie. Gramopatefon to możliwość odtworzenia wszelakich dźwięków natury, to stwarzanie niezwykłych nastrojów. Aeroplan to dla poety „odwarszawiam i dosłoneczniam”, a scenografia to „zjednoliterzona paplanania”.

Futuryzm i futuryści polscy

Materiały

Leasing tenencyjny a zwrotny Nazwa leasingu tenencyjnego pochodzi od łacińskiego słowa „tenere”, czyli trzymać, dzierżyć. W leasingu zwrotnym leasingobiorca jest dostawcą przedmiotu leasingu, natomiast w leasingu tenencyjnym leasingobiorca należy do grupy kapitałowej, w której uczestniczy dostawca, czyli oba podmioty są ze sobą powiązane. leasing ten...

Bohaterowie "Dżumy" Bohaterowie Pierwszoplanową postacią utworu jest lekarz, doktor Bernard Rieux. Na czas dżumy pozostaje w Oranie z matką, która przybywa, by prowadzić mu dom (żona wyjechała do sanatorium). Nie ma obowiązków rodzinnych, więc całkowicie poświęca czas swoim pacjentom. Przyjmuje on zarazem funkcję kronikarza, jest narratorem opowieści o losach...

Publicystyka oświecenia W okresie oświecenia rozwija się publicystyka. Powstają pierwsze czasopisma: „Monitor\" (1765r.), „Zabawy przyjemne i pożyteczne\", „Gazeta Narodowa i Obca\". Na łamach „Monitora\" redagował m.in. I. Krasicki. W esejach, felietonach, report-ażach autorzy kryty-kują sarmackie zachowanie, propagują wzór oświeconego szl...

"Błądzić jest rzeczą ludzką" Seneka Człowiek, istota nieprzeciętna, małość i wielkość jednocześnie, jawi się bardzo często jako coś niezwykłego. To on zdolny do budowania szczytnych celów, formowania ambitnych idei, zdolny jest do całkowitego poświęcenia bez względu na skutki. Bardzo często jego aktywne działanie obwarowane zostaje wieloma przeszkodami. Na zwykłych ścieżkach ży...

Motyw zbrodni w literaturze Zbrodnia/zbrodniarz Zbrodnia/zbrodniarz - Czyn zasługu¬jący pod względem moralnym na naj¬wyższe potępienie; poważne przestępst¬wo naruszające normy społeczno-etycz-ne. W literaturze określenie jakiegoś czynu mianem zbrodni zależy zwykle od kręgu kulturowego, w którym żyje autor i czasu powstania tekstu. Postacie zbrodniarzy ujmo...

Handel zagraniczny w 1941 r ZNOWELIZOWANE AMERYKAŃSKIE DEFINICJE W HANDLU ZAGRANICZNYM 1941. W sferze handlu zagranicznego trudno byłoby dokonywać transakcji exportu i importu bez zaakceptowania reguł o charakterze międzynarodowym, dotyczących podziału obowiązków i praw sprzedającego i kupującego. Decentralizacja handlu międzynarodowego wymusiła ustalenie w skali świa...

Struktura i kompozycja "Zbrodni i kary" Struktura i kompozycja powieści Zbrodnia i kara jest powieścią jednotomową podzieloną na sześć części i Epilog. W pierwszej z nich czytelnik zapoznaje się z obrazem Petersburga, dowiaduje się o planach Rodiona z jego monologu we¬wnętrznego, ma okazję poznać los rodziny Marmieladowów, a zwłaszcza Soni, z relacji pijaka, ojca rodziny. T...

Okoliczności powstania małych form prozatorskich Stefana Żeromskiego Okoliczności powstania małych form prozatorskich S. Żeromskiego Krótkie utwory prozą wypełniają pierwszy etap pisarskiej akty¬wności Stefana Żeromskiego. Tomy zatytułowane Opowiadania (1895) i Rozdziobią nas kruki, wrony... (1895) są skarbnicą motywów i zagadnień, które w późniejszym okresie zostaną szerzej skomentowane w powieś...