Forma w "Ferdydurke"



"Ferdydurke" Gombrowicza jako rzecz o formie. Gombrowicz w swojej twórczości, wiele razy zajmował się tematem formy, rozumianej jako wszelkie sposoby wyrażania siebie, gesty czyny, mówienie, decyzje, postawa, styl i sposób bycia; czyli jest to ogólna postawa wobec życia i kształt, jaki przyjmuje człowiek wobec reszty świata Forma jest to sposób kontaktowania się z innymi ludźmi; forma jest wymagana, aby zaistnieć w niej w świadomości innych ludzi; tworzy się dopiero w kontakcie z innymi, jest nienaturalnym dla człowieka, bo jest narzucania z zewnątrz i fałszuje prawdziwą naturę danej osoby; jest maską, za którą kryje się prawdziwy człowiek; jest jednak niezbędna w kontaktach między ludzkich, bo trzeba przyjąć jakąś konkretną formę, która będzie dla innej osoby zrozumiała, będzie do niego docierać; ponieważ człowiek żyje w społeczeństwie, jest skazany na formę, nie może od niej uciec, bo ucieknie również od ludzi; To wiąże się z rozważaniem nad dojrzałością, bądź niedojrzałością człowieka; dziecko, niedojrzałe, nie przyjęło jeszcze konkretnej formy, jego przeżycia, uczucia i treść psychiczna nie skrystalizowały się jeszcze w jasno odbieralną formę; dopiero człowiek dojrzały przyjmuje konkretną formę, która umożliwia innym ludziom przekazanie własnego ja tak, że będą oni mogli ją zrozumieć Teraz jak to wygląda w "Ferdydurke"; narrator (i główny bohater) wyraźnie pokazuje nam, że poszukuje formy, aby dostać się do świata dorosłych; wie, że jest ona konieczna, aby tam zaistnieć; natomiast uważa, że forma nie jest najlepszym sposobem pokazywania siebie, bo zakłamuje zawsze jakąś część natury człowieka; Także wyraźnie jest pokazane automatyczne przyjmowanie przez ludzi formy, jaka w danej chwili jest oczekiwana od danej osoby: np. gdy do pokoju Józia wchodzi jego były belfer Pimka, ten automatycznie zaczyna zachowywać się jak uczniak, chociaż ma już 30 lat; czyli forma narzuca ludziom sposób zachowania; Poza tym występuje też sprawa narzucania własnej formy innym (walka na miny Miętus-Syfon), człowiek stara się przejąć nad kimś kontrolę przez narzucanie formy Forma jest również źródłem cierpień, wynikających z ograniczenia przez drugiego człowieka, jego wyobrażeniu o nas, formy w jakiej nas widzi, która na kreuje w jego świadomości i jednocześnie właśnie ogranicza; Oczywiście autor pokazuje, że przed formą nie ma ucieczki, i jej próba przez głównego bohatera oczywiście się nie udaje; Nazwy dla formy są tu dwie: pupa dla formy zdziecinniałej i gęba dla wszystkich innych form: zachowań, stylów bycia, obyczajów; Autor: Nieznany

Forma w "Ferdydurke"

Materiały

Promocja sprzedaży produktu Promocja sprzedaży Promocja sprzedaży jest obecnie jedną z podstawowych i rozwijających się form aktywizacji sprzedaży. Promocja sprzedaży polega na zastosowaniu takich środków, które skłaniają konsumentów do zakupu określonego produktu. Promocja sprzedaży jest działaniem nakłaniającym (zachęcającym) nabywców do zakupu poprzez zachęty o charakt...

Polska wobec wielkiego kryzysu w w oparciu o "Granicę" TEMAT: Polska w dobie wielkiego kryzysu na podstawie „Granicy”. Zofia Nałkowska (1884÷1954) - ur. w Warszawie, córka znanego geografa, debiut w 1902r., autorka powieści, członek grupy prozaików „Przedmieście”. Otrzymała nagrodę państwową w 1936r. za „Granicę”. Wojnę przeżyła w kraju, po wojnie była członk...

"Szewcy" dramatem o rewolucji \"Szewcy\" jako dramat o rewolucji. Są tu trzy kolejne rewolucje pokazane: Wszystko zaczyna się od tradycyjnego ustroju kapitalistycznego umieszczonego w realiach międzywojennej Polski; pokazanie są tu podziały społeczne, antagonizmy między nimi; widzimy narzekających na swoje życie i egzystencję szewców i uzależnienie od takich l...

Motyw Błazna w literaturze Błazen Błazen - 1) komik występujący w cyr¬ku, klown; 2) człowiek niepoważny, ośmieszający się, kompromitujący się, będący pośmiewiskiem; 3) postać wy¬stępująca na dworach królewskich - tre-fniś, wesołek, komik. Bardzo często jednak postać błazna - wielkiego prze¬śmiewcy kojarzono z mędrcem. W każdej niemal mitologii (polinezyjs-...

Streszczenie "Mendla Gdańskiego" Marii Konopnickiej Mendel jest starym introligatorem, doskonałym fachowcem, cenionym przez klientów i sąsiadów. Jest dobry, mądry, uczciwy. W Warszawie, dokąd przybył z Gdańska, mieszka już od dwudziestu siedmiu lat. Czuje się tu jak w domu, ma się za pełnoprawnego warszawianina. Mendel wychowuje dziesięcioletniego wnuka, Kubusia - syna swej zmarłej córki. Chłopie...

Wieś i tematyka ludowa w literaturze Młodej Polski 43. Temat: Wieś, tematyka ludowa w literaturze młodej polski Spojrzenie na wieś w utworach Reymonta i Żeromskiego jest bardzo różne, co wynika z różnych intencji pisarskich obu autorów. Stefan Żeromski, którego nazywano sumieniem Polaków, za cel postawił sobie ukazanie rodakom najbardziej żywotnych problemów społecznych, moralnych, narodowych i...

Rola toposów w mitach greckich Rola toposów w mitach greckich. Narcyz - bohater kontemplacji i poznania a labirynt - mit odkrywania. W mitach zostały utrwalone pierwsze wzory ludzkich postaw i zachowań. Te pierwowzory nauka traktuje jako archetypy czyli pradawne, np. czułość matki - Demeter marzyciel - Ikar buntownik - Prometeusz Z mitów wywodzą...

Świat wodny Europy Stosunki wodne Europa należy do zlewiska Oceanu Atlantyckiego, ale ponad 1/5 pow. zajmują obszary bez odpływu do oceanu (należące do zamkniętego zlewiska kaspijskiego); gł. dział wodny przebiega zgodnie z osią lądu, od Cieśn. Gibraltarskiej w kierunku pn.-wsch.; największymi rzekami pn.-zach. skłonu są: Peczora, Ren, Łaba i Wisła, pd.-wsch. ...