Dokładna charakterystyka klasycyzmu

Klasycyzm : Główny prąd artystyczny Oświecenia. Wyznacza poezji cele utylitarne, stawia przed nią zadania dydaktyczno-moralizatorskie, które wyrastają z przekonania o wielkiej roli słowa jako narzędzia oddziaływania na społeczeństwo. Literatura była w Polsce silnie powiązana z problematyką polityczną. Boileau - normatywna poetyka klasyczna. Franciszek Ksawery Dmochowski - "Sztuka rymotwórcza" poetyka normatywna. Celem sztuki jest osiągnięcie doskonałości w realizacji piękna i prawdy (piękno występuje w naturze zgodnie z teorią mimesis). W naturze wszystko jest uformowane i unormowane. Należy ją naśladować, bo jest doskonała. Rozum musi trzymać na wodzy fantazję i wyobraźnię. Źródłem konfliktów jest natura ludzka a nie tak jak w Antyku fatum. W klasycyzmie odbija się tendencja apollińska: rozum warunkuje pojęcie, zadania i tematykę literatury. Jeśli chodzi o formę to nadal obowiązuje zasada decorum. Język wymaga czystości i jasności. Ideałem jest język aforyzmów (używanie glossów jak najbardziej wskazane). Dobranie gatunku musi się pokrywać z problemem: epos, tragedia (w Polsce nie występuje), poemat opisowy czy dydaktyczny, komedia polityczna lub obyczajowa, oda, list poetycki, bajka, satyra. Ważne jest zachowanie czystości gatunkowej (nie wolno mieszać). Pisarz ma być wychowawcą społeczeństwa, więc powinien poruszać problemy ogólnoludzkie i społeczne. Główne ośrodki w Polsce to Warszawa i Puławy.