Czy bohaterowie utworów Żeromskiego budzą podziw czy ironię?



Czy bohaterowie utworów Żeromskiego budzą w tobie podziw czy ironię? W licznym gronie powieściopisarzy młodopolskich największą indywidualnością był Stefan Żeromski ( 1864-1925 ). Związany miejscem urodzenia z ziemią kielecką. Zeromski, dziecko zubożałej rodziny szlacheckiej przeszedł typową drogę ideologicznej, patryjotycznej i społecznej edukacji. Własne doświadczenia i obserwacje uczyniły go pisarzem szczególnie wrażliwym na krzywdę społeczną. Zeromski debiutował nowelami ( Opowiadania, 1895 i " Rozdziobią nas kruki, wrony..., 1906 ). W tekstach tych pierwszych opublikowanych utworów pojawiły się wszelkie najważniejsze wątki i tematy, które będą charakterystyczne dla całej jego twórczości. W opowiadaniach " Siłaczka" i " Doktor Piotr" stworzył pisarz sugestywne portrety bohaterów, którzy swoją postawą zaangażowania w walkę z rzeczywistością nędzy społecznej, ciemnoty, zacofania i moralnego ubóstwa wyrażają bunt przeciwko złu otaczającego ich świata. Stasia Bozowska symbolicznie określona przez pisarza " siłaczką" jest subtelną kobietą, która jako nauczycielka próbuje walczyć z ciemnotą na przysłowiowej deskami zabitej wsi. Nie osiąga upragnionego celu, umrze w tragicznych warunkach, bowiem pomoc okaże się spóźniona Jakże żenująco wobec dzielnej i bohaterskiej choć samotnej w swym działaniu dziewczyny, wygląda doktor Paweł Oberecki, który początkowo podobnie jak jego koleżanka, chciał bezinteresownie i uczciwie leczyć, nieść pomoc najbiedniejszym najbardziej potrzebującym, ale nękany prowincjonalnymi stosunkami i złośliwościami tych, dla których stanowił konkurencje, stał się podobnie jak oni wyrachowanym i jedynie liczącym na zysk lekarzem, którego dewizą-świadczącą o brutalnie przewartościowanym świecie jego niegdyś wzniosłych ideałów-są jego własne słowa "a teraz dawajcie pieniądze i się wynoście". To o nim pogardliwie mówi narrator opowiadania:" utył i pieniędzy worek uczciwy nazbijał". Tytułowy bohater noweli Doktor Piotr nie będzie się mógł pogodzić z faktem, iż ojciec chcąc finansować jego kształcenie obcinał i tak już głodowe pensje robotnikom. Opuszcza starego ojca ze złożonym sobie spłacić iż " krwawy dług ". Zarówno Bozowskiej jak i Piotra Cedzyny nie rozwiązują problemu społecznego w skali ogólnej, ale są wyrazem buntu bohaterów, a więc i samego pisarza, humanisty czułego na ludzką krzywdę marzącego o wolnym i godnym życiu człowieka, buntu przeciwko stosunkom społecznym i moralnemu upadkowi. W 1924 roku pisze Stefan Zeromski " Przedwiośnie ". Cezary Baryka, główny bohater powieści jest młodym człowiekiem poszukującym swej drogi w życiu, kształtującym własną postawę moralną i próbującym określić swoje stanowisko polityczne i światopogląd. Bohater cały czas szuka sposobu na życie, prawdy, idei, która by go pociągała. Czuje się jednak zbyt obcy, aby integrować się z kimkolwiek lub czymkolwiek. Obcość, samotność prześladują go od wczesnych lat młodości. Ten smutek obcości dotyka go w stosunku do Polski, której tradycji nie rozumie. Cezary walczy ze sobą. Pociąga go pokusa życia reprezentowana przez sielankę Nawłoci i szaleństwo miłosne, a jednocześnie myśli on o mrówczej pracy dla społeczeństwa i o potrzebie znalezienia idei, za którą warto zapłacić każdą cenę. Wchodząc w życie, Baryka skonfrontował swoje wyobrażenia o nim, naiwne spostrzeżenia i sądy z realiami i ta konfrontacja, jak to zwykle bywa przyniosła mu wiele rozczarowań, wywołała w nim bunt i ból. Zmieniła jednak jego osobowość, charakter, ukształtowała w nim stałe normy moralne i idee jakimi będzie kierował się w dalszym życiu. Baryka nie zgadza się na fałsz i oportunizm, dojrzewał i zmieniał się pod wpływem zdarzeń i doświadczeń, gdy na własnej skórze odczuwał całą niesprawiedliwość i okrucieństwo świata. Mimo młodzieńczej naiwności i zagubieniu Cezary Baryka jest symbolem buntu wobec zakłamania, fałszu i niesprawiedliwości świata Jego trudną bolesną życiową drogę można również określić jako metaforę ludzkiego " stawania się ", powolnego dojrzewania wewnętrznego, psychicznego. Baryka mimo, ze nie jest do końca pewny swoich przekonań, w gruncie rzeczy nie deklaruje się po żadnej stronie, jest jednak człowiekiem, który wie, co jest w życiu ważne i ma swoją hierarchię wartości i ukształtowane normy moralne. "Syzyfowe prace" (1897) to powieść zawierająca wiele wątków autobiograficznych. W losach Marcina Borowicza, jego drogi do gimnazjum klerykalnego, w jego procesie dojrzewania psychicznego i światopoglądowego zawarł pisarz portret młodzieńca bliskiego sercu autora, który poddany został - jak i cała młodzież żyjąc i ucząca się w zaborze rosyjskim - procesowi rusyfikacji. Momentem przełomowym w życiu bohatera jest pierwszy kontakt z romantyczną poezją, a słynna lekcja polskiego, na której Bernard Zygier recytuje "Redutę Odrona", okazała się dla bohatera wielkim skokiem emocjonalnym i światopoglądowym. Przeżycie to jak i późniejsze lektury z "III cz. Dziadów" włącznie stały się dla kilkuletniego chłopca - stopniowo ulegającego polityce rusyfikacji - wielkim wstrząsem. Odtąd świadom celu polityki zaborcy poczuje się wynarodowionym Polakiem, odnajdującym w sobie siły i zapał do walki o ocalenie polskiego ducha. Obok Marcina Borowicza pojawia się w "Syzyfowych pracach" postać Jędrzeja Radka, wiejskiego chłopca zdobywającego największym wysiłkiem intelektualny awans. O losie Radka zadecydował nauczyciel "Kawka". On to zainteresował się uzdolnionym chłopcem i wzbudził w nim ambicję kształcenia się. Niemal wszyscy bohaterowie utworów Żeromskiego są samotni. Ich samotność wynika z jednej strony ze społecznych uwarunkowań, ale z drugiej jest przede wszystkim rezultatem świadomego wyboru. Świadomie wybrana samotność w imię wyższych zasad, przynosi ból i rodzi dramat jednostki, buntującej się wobec niesprawiedliwości, krzywdy ludzkiej i zła. Wspólną cechą bohaterów Żeromskiego jest gotowość poświęcenia się dla dobra innych, ale także wspólną ich słabością jest niemożność wyjścia poza indywidualną ofiarność, wiarę w możliwość osiągnięcia celu przez jednostkę, skłonną poświęcić wszystko i imię dobra ogółu i swoim przykładem próbującą porwać do podobnego działania innych. Doceniam postawę bohaterów Żeromskiego wobec świata, ale nie uważam ich postępowania za ideał, który powinniśmy naśladować. Po pierwsze, wspomniana ruina życia prywatnego, bardzo często sprowadzająca tzw. społeczników do jednego wymiaru, pozbawiająca ich umiejętności rozumienia innych ludzi, czyniąca z nich niebezpiecznych fanatyków sprawy (choćby szlachetnej), której oddali wszystko. Po drugie, bohaterowie Żeromskiego są niejednokrotnie oderwani od życia w rozumieniu szerszej bazy społecznej. Każdy z nich w taki czy inny sposób przegrywa, żaden nie realizuje swoich życiowych planów, swej społecznej misji. Dlatego stawiamy pytanie: czego rzeczywiście dokonali? Odpowiedz : NICZEGO !!!

Czy bohaterowie utworów Żeromskiego budzą podziw czy ironię?

Materiały

"Noc wielkiego sezonu" jako przenośnia TEMAT: „Noc wielkiego sezonu” - wielka metafora. Ostatnie opowiadanie w cyklu składa się z dwóch części, pierwsza ma charakter teoretyczno - filozoficzny, druga jest realizacją tej teorii, czyli dziwnym snem. Na wstępie mówi autor o trzynastym, nadliczbowym, niejako fałszywym miesiącu tego roku. Mówi też o „quasi czasie̶...

Porównanie wierszy "Śmierci, próżno się pysznisz" Donna i "Sonet VII" Grabowieckiego Sebastian Grabowiecki oraz John Donne to twórcy barokowi uprawiający specyficzną lirykę religijno - filozoficzną, której głównym tematem są problemy ludzkiej egzystencji, jej sfera duchowa. Określa się ich mianem poetów metafizycznych. Sugerowało by to, że w ich wierszach powinniśmy znaleźć wiele elementów wspólnych. Jednakże czy jest tak w rzec...

"PocząteK" powieść dotycząca człowieka Trzeba przyznać, że \"Początek\" Andrzeja Szczypiorskiego to powieść bogata treściowo, podejmująca różnorodne tematy istotne w życiu człowieka. W tym tkwi jej wartość, dzięki swojej uniwersalnej i bogatej tematyce, zyskała popularność i uznanie na świecie, nie tylko w Polsce. Powieść podejmuje wiele zagadnień problemowych. Wśród głównych wątków ...

Człowiek wobec opinii publicznej w "Granicy" i "Omyłce" CZŁOWIEK POD PRĘGIERZEM OPINII PUBLICZNEJ W ŚWIETLE “OMYŁKI\" I “GRANICY\" Opinia innych może zniszczyć życie człowieka, ma ona wpływ na stosunek otoczenia do tej osoby. Światem rządzą stereotypy ,wiec za bezmyślność i zapatrzenie w nie innych muszą odpowiadać niewinni ludzie. Tak było w przypadku powstańca z “Omyłki\" , któr...

Prześladowcy i ich ofiary Spoglądając z pewnej perspektywy na dzieje historii, łatwo daje się zauważyć fakt, że odkąd istnieje świat ludzkiej cywilizacji, odtąd trwa w człowieku chęć dominacji nad drugim. Na przestrzeni setek lat wybuchały wojny, trwały walki. Jedni ginęli aby inni mogli realizować swe zamierzenia i marzenia. Takie są prawa historii, a człowiek jest prze...

Sposoby wyrażania myśli o ojczyźnie pisarzy oświeceniowych Pomimo słabnięcia wewnętrznego Polski w XVIII wieku obfitował ten okres w najliczniejsze chyba wystąpienia reformatorów. Jeszcze z renesansowych myśli czerpali pisarze tacy jak Stanisław Leszczyński, Szymon Konarski, czy Stanisław Staszic. Pierwszy z nich w dziele \"Głos wolny wolność ubezpieczający\" postulował wprowadzenie w życie w szla...

Wykładnia Znowelizowanych Amerykańskich Definicji w Handlu Zagranicznym w wersji z 1941r Wykładnia Znowelizowanych Amerykańskich Definicji w Handlu Zagranicznym w wersji z 1941r: 1. EX (point of origin) – wymieniony punkt pochodzenia, sprzedający stawia towar do dyspozycji kupującego w punkcie wydania, a kupujący organizuje transport, ponosi jego koszty oraz ryzyko na całej trasie. Odpowiada on na ogół terminowi EXW z INCOT...

Procedura ustalania cen Procedura ustalania cen 1). Wybór strategii cenowej • Strategia cenowa jest w dużym stopniu uzależniona od decyzji związanych z pozycjonowaniem danego produktu • Jednocześnie firma może też zrealizować dodatkowe cele, które im jaśniej będą określane tym łatwiejsze będzie ustalanie ceny  Przetrwanie -tak określają swój ...