Charakterystyka Gajusza Petroniusza - "Quo vadis"



Temat: Charakterystyka Gajusza Petroniusza - "Quo vadis" Gajusz Petroniusz był najbardziej zaufanym patrycjuszem cezara. Nazywany arbiter elegantiarum był równie piękny i przystojny, jak elegancki. Miał kształtne, namaszczane olejkami, zdrowe ciało. Zawsze był pachnący, zadbany, dbał o sprawność fizyczną. Jego chód był śmiały, swobodny i niedbały. Twarz miał mądrą i bystrą, ciemne oczy świeciły spod połyskującej czupryny. Należał do bardzo ścisłego otoczenia cezara, był jego przyjacielem. Neron liczył się tylko z opinią Petroniusza. Nie obrażał się , kiedy podwładny nie prawił samych komplementów. Patrycjusz, jako człowiek uczciwy i niezwykle wyrozumiały, potrafił wyrazić swoje zdanie tak, aby Miedzianobrody nie poczuł się urażony, lecz rzadko kiedy mówił szczerą prawdę o utworach cezara. Miał bardzo duży wpływ na Nerona, władca bardzo często czynił to, co zaproponował mu Petroniusz. Miał zaufanie władcy dworu, a przede wszystkim ludu, był jego ulubieńcem. Gajusz nie stronił od rozkoszy i rozpusty, żył w przepychu i zbytku. Uwielbiał bywać na ucztach, nie gardził alkoholem i zabawą z kobietami. Podczas jednego z przyjęć upojony winem zasugerował cezarowi pomysł podpalenia Rzymu. Lubił się bawić, prowadził bardzo rozrywkowy tryb życia, choć był człowiekiem leniwym i opieszałym. Interesował się sztuką i poezją. Był znawcą, potrafił docenić prawdziwe piękno. Sam również tworzył, na co pozwalał mu wybitny umysł. Petroniusz był erudytą, posiadał dużą wiedzę w różnych dziedzinach, był bardzo inteligentny, wyrozumiały. Niegdyś piastował urząd władcy Bitynii, funkcję tę sprawował doskonale. Był człowiekiem bystrym i światowym. Przy swojej leniwej naturze był zadziwiająco pracowity i energiczny, na dworze nazywano go estetą „czyniącym z nocy dzień” także dlatego, iż miłował się w ucztowaniu. Był bardzo wrażliwy i opanowany, nigdy się nie unosił, pozornie chłodny, zdolny był do głębokich uczuć. Bardzo kochał Eunice oraz Winicjusza. Dla nich gotów był poświęcić wiele dóbr. Petroniusz nie wierzył w Chrystusa, ani w bogów rzymskich, ale postępował zawsze etycznie. Był tolerancyjny, nie krytykował chrześcijaństwa, choć często wypowiadał się na temat religii. Nigdy nie składał ofiar, nie chciał się nawrócić, iż twierdził, że jest już za stary. W życiu radził sobie bardzo dobrze, był zaradny i bystry. Cenił życie , miłował piękno, które potrafił odróżnić od brzydoty, jak i dobro różnił od zła. Był lojalny, wstawiał się za Ligią i Winicjuszem, dotrzymywał danego słowa i potrafił zrozumieć nawet inną religię. Bronił chrześcijan, gdy padł na nich wyrok śmierci, narażając swoje życie. Cezar bardzo cenił i lubił Petroniusza, uważał się za jego przyjaciela, wierzył, że tylko on mówi prawdę o jego dziełach, że on jedyny rozumie sztukę. Gajusz natomiast w opiniowaniu poezji Nerona nie był do końca szczery, ale był pewny siebie, nierzadko krytykował. W głębi duszy patrycjusz nienawidził tworów cezara, co wyznał mu w ostatnim liście przed śmiercią. Petroniusza uważam za bohatera pozytywnego i szlachetnego. Imponował mi swą mądrością i odwagą, a także wiernością i oddaniem. Kochał Eunice, wyzwolił ją, pojął za żonę, uwolnił niewolników. Popełnił samobójstwo z rozkazu Nerona, wraz z ukochana podcięli sobie żyły. Wraz z Gajuszem w Rzymie zginęła poezja i piękność.

Charakterystyka Gajusza Petroniusza - "Quo vadis"

Materiały

Pojęcie stylizacji językowej Stylizacja językowa i jej odmiany Stylizacja polega na świadomym wprowadzeniu do stylu utworu literackiego środków językowych, właściwych językowi dawnych epok - jest to wprowadzenie do utworu elementów gwarowych, środowiskowych. Rodzaje stylizacji: • archaizacja • stylizacja gwarowa - dialektyzacja • stylizacja na jęz...

Krótkie wprowadzenie do renesansu Odkrycia geograficzne i ich wpływ na życie kulturalne, polityczne i ekonomiczne XIV-wiecznej Europy: - Odkrycie Ameryki przez Kolumba w 1492 r. - Wyprawa Vasco da Gamy do Indii ( wokół Afryki ) - Wyprawa Magellana dookoła świata - Wyprawa Corteza do Ameryki Pd. ( podbicie Azteków ) - Wyprawa Amerigo Vespucci ( dokładniejsze zba...

Opis spotkania Tadeusza z Telimeną W starożytnym zamku ,,okazałym budową i poważnym ogromem”, który był dawną posiadłością Horeszków, Wojski i Protazy przygotowywali wieczerzę. Goście weszli do zamkowej sieni, gdzie stał stół z potrawami. Podkomorzy najważniejsze miejsce zajął, przy nim usiedli Kwestarz, Sędzia tuż przy Bernardynie. Mężczyznom dano wódę i milcząc żwawo jedl...

"Konrad Wallenrod" - okoliczności powstania utworu Okoliczności powstania i publikacji utworu Konrad Wallenrod należy do dzieł znaczących nie tylko w dorobku Adama Mickiewicza, ale i w całej polskiej twórczości romantycznej. Taką pozycję utwór ten zyskał przede wszystkim dlatego, że poprzez los i działalność bohatera przedstawia stosunek autora do sprawy narodowej i postawę wobec niej R...

Co zachcęca a co zniechęca ludzi do podjęcia studiów medycznych Zainteresowania Podjęcie studiów lekarskich częstokroć jest poprzedzone wcześniejszym zainteresowaniem się tematyką medyczną, czy to przez ogólnie dostępne książki, czasopisma, czy też za sprawą dobrego nauczyciela z biologii. Prestiż Tradycyjnie ugruntowane przekonanie o wysokiej randze zawodu lekarza to jeden z podstawowych motywów, któr...

Czy profesor Sonnenbruch jest uczciwym niemcem? Uważam, że profesor Sonnenbruch nie jest uczciwym Niemcem. Niewątpliwie dobrze byłoby, gdyby przed wojną byli tylko tacy ludzie jak pan Walter, w tedy na pewno nie doszło by do wojny. Za postawą profesora przemawiają argumenty i kontrargumenty, których jest niestety więcej. Po pierwsze czuje on odrazę do faszyzmu, ale nie występuje przeciwko n...

Cechy renesansu w utworach Szarzyńskiego Co w tych utworach jest jeszcze renesansowe? - miłość do życia, fakt, iż przemija nie umniejsza jego wartości, wręcz wyczuwamy, że poeta pragnie życia - jest to pogląd renesansowy. - przedstawia walkę z szatanem, lecz nie odmalowuje straszliwych obrazbw sżatana i śmierci, pełnych grozy, stractu - charakterystycznych dla póżniejszej epoki, - ...

"Ferdydurke" jako powieść groteskowa FERDYDURKE” W. GĄBROWICZA Powieść ta zrywa z tradycją powieści realistycznej. Posiada niezwykłą fabułę, której zdarzenia są wprawdzie uporządkowane chronologicznie, ale same w sobie są nielogiczne i nieprawdopodobne. Zdarzenia przypominają bardziej sen niż jawę i Gombrowicz wyraźnie nawiązuje w kompozycji fabuły do techniki onirycznej ...