Cechy romantyczne i pozytywistyczne Stanisława Wokulskiego



Portret Stanisława Wokulskiego Doktor Schuman powiedział o Stachu: “Skupiło się w nim dwóch ludzi: romantyk sprzed roku 1860 i pozytywista z 1870”. Osobowość Wokulskiego ukształtowała się w epoce romantyzmu, ale żyć i działać przyszło mu w potywiźmie. Cechy jakie się w nim skupiły, ich kontrowersyjność, wywołująca brak ideowej, konsekwentnej postawy, doprowadziło do klęski w życiu osobistym głównego bohatera. Cechy romantyczne: skomplikowana, niepospolita, wyjątkowa indywidualność skłócony ze światem uczestniczył w powstaniu styczniowym, za co został zesłany na Syberię traktował miłość i kobietę z wielką czcią zdolny był do ofiar i poświęceń jego tragiczna i romantyczna miłość do Izabeli zakończyła się prawdopodobnie samobójstwem zagadkowość i tajemniczość jego losów postać bogata wewnętrznie, ponadprzeciętna Cechy pozytywistyczne: kult wiedzy (wychowanek Szkoły Głównej w Warszawie) zainteresowanie wynalazkami przedsiębiorczość, dyscyplina i konsekwencja w pomnażaniu majątku zainteresowanie ekonomicznymi sprawami kraju i nędzą klas najuboższych Miłość do Izabeli przemieniła Wokulskiego z człowieka krytycznego i rozsądnego w zakochanego do szaleństwa romantyka. Stracił pewność siebie, przestał wierzyć w pracę, przeżywał rozterki, nie potrafił znależź dla siebie miejsca na ziemi.

Cechy romantyczne i pozytywistyczne Stanisława Wokulskiego

Materiały

"Mała apokalipsa" wobec sytuacji w Polsce Mała apokalipsa wobec sytuacji w Polsce Mała apokalipsa ukazała się w 1979 roku. Warto przybliżyć czytelni¬kowi fakty poprzedzające czas publikacji utworu – wymienia w swo¬im artykule, poświeconym Małej apokalipsie, Piotr Żbikowski.3 Wśród nich akcentuje protesty studentów i inteligencji w 1968, krwa¬wą rozprawę ze str...

"Mistrz i Małgorzata" jako dzieło uniwersalne Mistrz i Małgorzata – dzieło uniwersalne Podsumowując uwagi o najwybitniejszym dziele Bułhakowa, zastanówmy się jeszcze raz nad jego ponadczasową wymową. Wspominaliśmy już o uniwersalizujących zabiegach łączenia różnych planów, kojarzenia przestrzeni i czasu poprzez sposób ich przedstawienia, o parabolicznej, uogólnionej strukturze d...

Przemiany estetyczne na początku XX wieku 3. Przemiany estetyczne na początku XX wieku. Osiągnięcia J. Joyce\'a i M. Prousta. Ekspresjonizm, dadaizm, futuryzm i nadrealizm w Europie. Dadaiści i futuryści wobec tradycji i kultury. Ekspresjoniści i futuryści wobec wojny. Nowatorstwo artystyczne \"Sklepów cynamonowych\" B. Schulza. Na początku XX wieku dążono w sztuce do zerwania z zas...

Zagadnienia narodowowyzwoleńcze w "Panu Tadeuszu" Zagadnienia narodowowyzwoleńcze Pan Tadeusz wyrósł nie tylko na gruncie tęsknoty autora do ojczyzny, ale zrodził się z poczucia troski o nią. Utwór, napisany po upadku powstania listopadowego, przenosi akcję w czas wcześniejszy – porę nadziei, marzeń, działań z myślą o wolnym kraju. Ukazana przez Mickiewicza aktywność ks. Robaka (boha...

Przykłady środowisk PRZYRODNICZE – ogół czynników biotycznych i abiotycznych stworzonych przez przyrodę (najczęściej mamy do czynienia ze środowiskiem przyrodniczym przekształconym przez człowieka) np. lasy (drzewa jednorodne gatunkowo). NATURALNE – przyrodnicze o pierwotnym charakterze (parki narodowe, puszcza kampinoska, itd.). GEOGRAFICZNE – ...

Motyw pracy literaturze pozytywizmu . Motyw pracy w XIX stuleciu W \"Nad Niemnem\" najważniejszą wartością jest praca. Najlepiej widać to na przykładzie rodziny Bohatyrowiczów. Ich szlachectwo wywodzi się z pracy; starają się stale podtrzymywać tradycje XVI w.; dla nich praca jest w tym najważniejsza, staje się miernikiem wolności, określa człowieka. Są bardzo sumienni, ...

"Lalka" jako powieść o straconych złudzeniach 78. Dlaczego \"Lalkę\" B. Prusa można nazwać powieścią o straconych złudzeniach? Bolesław Prus był głęboko rozczarowany rzeczywistością w latach, w których żył. Społeczeństwo polskie nie posiadało klasy, czy choćby środowiska, które byłoby zdolne pokierować rozwojem narodu. Pisarz uważał, że społeczeństwo jemu współczesne nieuchronnie zmier...

Satyry Ignacego Krasickiego „Satyra prawdę mówi” Drugim ulubionym gatunkiem dydaktycznym I. Krasickiego była satyra. Jako nowy gatunek satyra ukształtowała się w starożytnym Rzymie (Horacy, Juvenalis), odżyła we Francji i w Anglii, a także w Polsce w czasach rozkwitu klasycyzmu. Na rodzimym gruncie głównym jej twórcą był Ignacy Krasicki. Utwory takie wych...