Barokowe wyobrażenie czasu i przestrzeni oraz rozmyślania o słabości człowieka



Problem przestrzeni i czasu. Antynomie. Refleksja o słabości i znikomości człowieka. Barokowe wyobrażenia czasu żywiły się tradycją antyczną. Czas związany z postacią rzymskiego boga Saturna, bywał wyobrażany jako skrzydlaty starzec z nakrytą głową, trzymający w prawej dłoni sierp, w lewej – węża kąsającego swój ogon. Z jednej strony dostrzegano w Czasie niszczycielską siłę, symbolizowaną sierpem, z drugiej – jego zdolność do wydobywania prawdy. Nakryta głowa Czasu oznaczała, że dla Prawdy (jego córki) nic nie jest zakryte. Wąż kąsający własny ogon symbolizował Wieczność. Jej pojęcie, tak ważne dla filozofii antycznej zostało schrystianizowane i odniesione do Boga – jedynej Niezmienności i Niewzruszonego Trwania. Dzięki odkryciom astronomicznym i postępom dokonanym w badaniu budowy mikroświata zmianie uległo pojęcie przestrzeni. Wszechświat okazał się nieskończenie wielki, a każda rzecz oglądana z bardzo bliska zmienia swoją naturę. Nieskończoność i małość nie do ogarnięcia umysłem nie dawały ówczesnemu człowiekowi spokoju. Śmiertelność ludzkiego ciała i poczucie nieśmiertelności duszy, przemijalność życia i duchowy głód wieczności, istnienie człowieka w świecie podległym prawom stałego ruchu i potrzeba zachowania w nim swej tożsamości – takie oto dramatyczne bieguny wyznaczały rozmaite postawy objawiane w sztuce. Sęp Szarzyński proponował zdobywanie wartości niewzruszonych i odrzucenia mamiących pozorów. Inni poeci rozumieli życie jako ciągłe umieranie, a śmierć jako początek prawdziwego żywota; przekonani o nikłej wartości jakichkolwiek ludzkich starań, propagowali postawę bierną, pogrążenie się w "wewnętrznej twierdzy" i zawierzenie Bogu. Jeszcze inni, podkreślając nietrwałość, ale i świetność świata, proponowali, aby przed śmiercią nacieszyć się jego urokami, ukazując radością życia wdzięczność za nie.

Barokowe wyobrażenie czasu i przestrzeni oraz rozmyślania o słabości człowieka

Materiały

Streszczenie "Kwiatki św. Franciszka" Rozdział 21. O przeświętym cudzie, którego święty Franciszek dokonał nawróciwszy okrutnie dzikiego wilka z Gubbio. W okolicach miasta Gubbio grasował wielki i okrutny wilk, który atakował nie tylko zwierzęta ale i ludzi. Mieszkańcom miasta nie pomagała żadna broń. W końcu przestali wychodzić poza mury. Kiedy św. Franciszek przebywał w tej ok...

"Powrót posła" jako komedia Niemcewicza dzisiaj Komedia Niemcewicza dziś Teatralny sukces Powrotu posła w dobie Sejmu Czteroletniego był nie do powtórzenia. Zdecydował o tym aktualny wydźwięk dzieła napisanego właśnie na użytek tej chwili. Nie znaczy to jednak, że żywot sceniczny komedii zakończył się wraz z oświeceniem. Patriotyczna wymowa utworu, propagowanie właściwych postaw i za...

Twórczość Kochanowskiego połączona z antykiem Renesansowi twórcy byli olśnieni starożytną kulturą jako całością. Antyk określił renesans, stał się głównym źródłem tej epoki. Najświatlejsze umysły epoki studiowały historię starożytnych, ich dorobek literacki, filozoficzny oraz języki. Jan Kochanowski uchodzi za najwybitniejszego twórcę epoki odrodzenia, gdyż dbał on o artyzm języka, kszta...

Porównanie renesansu z barokiem \" Serce roście patrząc na te czasy ! \" - ta głośna formuła poetycka rozpoczynająca pieśń drugą z \"Ksiąg pierwszych\" Pieśni Jana Kochanowskiego uważana jest za manifestację renesansowego optymizmu. Odnosi się ona do przyrody, radość jaką wywołują zmiany i nadzieje, jakie przynosi wiosna. Nie lekceważmy jednak tego \" przyrodniczego\" punktu ...

Nauczanie w literaturze nowożytnej Dydaktyzm w literaturze nowożytnej Celem literatury jest dydaktyzm. Literatura staropolska posługiwała się parenezą, tzn. pouczała pokazując wzór do naśladowania. W Średniowieczu istniały wzorce osobowe świeckie (rycerza doskonałego i mądrego władcy) oraz religijne (asceci i święci). Dzieła, które konstruowały i propagowały wzory osobowe naz...

"Przedwiośnie" jako powieść która ostrzega, oskarża i pyta o przeszłość ojczyzny „Przedwiośnie” St. Żeromskiego jako powieść: oskarżenie, ostrzeżenie, zapytanie. Autor „Przedwiośnia”, Stefan Żeromski, wyznał sam, że powieść ta pomyślana była jako „ostrzeżenie przed rewolucją”. Analizując dokładnie treść utworu, dochodzimy do wniosku, że „Przedwiośnie” nie ty...

Polityka handlowa - definicja, rodzaje POLITYKA HANDLOWA – jest to ustalenie zadań w pewnym okresie czasu i środków realizacji tych zadań. Rodzaje polityki handlowej: - autonomiczna – zmierza do osiągnięcia celów przy pomocy autonomicznych posunięć państwa bez uzgodnienia środków z innymi państwami - konwencyjna – umowna, dąży do osiągnięcia celów drogą umów m...

Pisarze baroku i oświecenia \"Pisarze baroku i oświecenia w trosce o dobro kraju\". Temat troski o dobro kraju w literaturze ma charakter ponadczasowy. Już w renesansie wytworzył się ideał patrioty. Kochanowski w \"Odprawie posłów greckich\" ukazał Antenora jako obywatela kochającego ojczyznę, spełniającego wszelkie powinności wobec państwa, stawiający jej dobro...