Analiza "Sarajewo" Czesława Miłosza



Sarajewo (z tomu Na brzegu rzeki 1994) (Niech to nie będzie wiersz, ale przynajmniej mówię, co czu¬ję.) To teraz potrzebna byłaby rewolucja, ale zimni są, którzy kiedyś byli gorący. Kiedy zabijany i gwałcony kraj wzywa pomocy Europy, w którą uwierzył, oni ziewają. Kiedy ich mężowie stanu wybierają łajdactwo, nie odzywa się głos, który by to nazwał po imieniu. Kłamliwa była rewolta młodości porywającej się na odnowę Ziemi i tamto pokolenie samo na siebie teraz wydaje wyrok. Przyjmując obojętnie wołanie ginących, bo są to ciemni barbarzyńcy mordujący się wzajemnie. [...]. Teraz okazuje się, że ich Europa od początku była wmówieniem, bo jej wiarą i fundamentem jest nicość. [...]. Poszczególne wersy utworu – niczym wersety biblijne – zostały oddzielone od siebie – każde zdanie wymaga zastanowienia, jakby było z trudem wypowiadane przez poetę, a przy tym gruntownie przemy¬ślane. Uderza powaga tonu i brak – charakterystycznej dla większości wierszy Miłosza – ironii. Sarajewo to przejmująca w swojej wymowie i powadze tonacji li¬ryka wyznania – liryka bezpośrednia, w której mamy prawo utożsamiać w pełni osobę mówiącą z postacią autora (jeżeli to jest liryka – ¬powtórzmy wątpliwość za autorem). Warto zwrócić uwagę, iż Miłosz niezwykle rzadko rezygnuje ze – stosowanych na różnych poziomach tekstu – zabiegów mających na celu zaznaczenie dystansu wobec wypowiadanych wprost poglądów. Poeta zwykle po mistrzowsku prowa¬dzi w swoich tekstach swoistą grę z czytelnikiem, tutaj jednak wypo¬wiada się niespodziewanie serio i z powagą. Zarówno język, jak i obrazowanie i styl zawierają liczne aluzje bi¬blijne – zabijany i gwałcony kraj jest zapowiedzią apokalipsy spełnia¬jącej się na oczach obojętnej Europy. Miłosz staje w obronie takich elementarnych ludzkich wartości, jak solidarność z ginącymi niewin¬nie ludźmi. I nie potrafi zdobyć się na dystans i chłód. Mówię co czuję – te słowa autokomentarza sygnalizują czytelniko¬wi, iż ma do czynienia z tekstem szczególnym. Sarajewo to nie wiersz w tradycyjnym rozumieniu tego pojęcia. Zadanie poety nie po¬lega na „mówieniu tego, co czuje”, rolą poezji nie jest manifestowa¬nie uczuć czy poglądów, lecz wywoływanie emocji i prowokowanie postaw czytelników. W tym wypadku jednak techniki poetyckie, kun¬szt artystyczny, profesjonalizm tracą rację bytu – nadrzędna okazuje się potrzeba wypowiedzenia swojego zdania, a może jeszcze bardziej –podstawowe ludzkie odruchy, nakazujące solidarność z cierpiącymi. Wiersz podejmuje jeden z podstawowych w twórczości Miłosza motywów – problem odpowiedzialności świata za zbrodnie. W swo¬ich współczesnych poeta rozpoznaje znane od wieków cechy (ziewa¬jący na wieść o zbrodniach w Sarajewie, to przecież ci sami, którzy w takt muzyki kołysali się na rozpędzonej karuzeli i spoglądali na pło¬nące getto, ci sami, którzy odwracali się od stosu Giordana, by dokoń¬czyć handlowej transakcji). Mimo upływu czasu nic się nie zmieniło. Może tylko jedno: poeta ostatecznie stracił wiarę, że bunt wznieci sło¬wo. Jedyne, co mu pozostało, to potrzeba wykrzyczenia, wypowie¬dzenia swojego zawodu, rozczarowania człowiekiem. Zimni są, którzy kiedyś byli gorący. Zwycięzcy, chorzy na oschłość serca, i cy¬nicznie kalkulujący świadkowie zbrodni – sami sobie piszą wyroki: ...co ich obali, dojrzewa w nich samych. Tragiczna wizja świata osta¬tecznie dopełniona zostaje poprzez uświadomienie sobie bankructwa romantycznej, tyrtejskiej koncepcji poezji – na oczach Miłosza umie¬rają ostatnie mity pisane przez Historię: kłamliwa była rewolta mło¬dości.

Analiza "Sarajewo" Czesława Miłosza

Materiały

Co to jest tragizm? Tragizm - kategoria estetyczna polegająca na wprowadzeniu bohatera w sytuację konfliktu tragicznego, z której nie ma dobrego wyjścia. Bohater zmuszony zostaje do wyboru jednej z dwu równorzędnych racji. Każdy wybór, jakiego dokona, kończy się dla niego tragicznie, ponosi klęskę, niekiedy śmierć.

Koszt pieniądza KOSZT PIENIĄDZA: Kosztem pieniądza jest oprocentowanie, które trzeba zapłacić za wykorzystywanie zasobów pożyczonych lub traci się przy przechowywaniu ich w formie mniej opłacalnej przy możliwości ulokowania ich w formie bardziej opłacalnej np. w gotówce zamiast w Banku. Mierzy się wielkością stopy%. Bądź koszt alternatywny - jeśli mam opro...

Zasady stowarzyszenia z organizacją międzynarodową Mają być określone albo w statucie albo przez decyzję organu plenarnego takiej organizacji międzynarodowej lub przez umowę międzynarodową jaka dana organizacja zawiera z krajem lub grupą krajów Cztery typy stowarzyszenia: 1) Stowarzyszenie krajów i terytoriów zależnych z organizacjami międzynarodowymi następowało w okresie powojennym. J...

Światopogląd "Odprawy posłów greckich" Światopogląd Myśl przewodnia tragedii da się stwierdzić w zdaniu: \"państwo, w którym większość rządzi się nie miłością ojczyzny, tylko prywatą, musi zginąć\"

Metody restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw przez banki Proces transformacji ustrojowej i nowe warunki ekonomiczne: uwolnienie cen, urealnienie ceny kredytu, względne otwarcie rynku wewnętrznego dla eksporterów, a przy tym duża niestabilność otoczenia w jakiej przyszło działać przedsiębiorstwom, spowodowały załamanie sytuacji gospodarczej wielu przedsiębiorstw, które często zamiast racjonalizować...

Twórczość Gałczyńskiego Gałczyński i jego twórczość. W początkowym okresie twórczości Gałczyński znajduje się pod dużym wpływem Skamandrytów. Jednak już od początku ujawnia się jego groteskowy ton, parodyzm, żartobliwy i kpiarski stosunek do rzeczywistości, szyderczość wobec dotychczasowych świętości. Jego wiersze to nowatorstwo obrazowania poetyckiego, ucieczka w ś...

Twórcy pozytywizmu warszawskiego Twórcy pozytywizmu warszawskiego to Henryk Sienkiewicz, Bolesław Prus, Eliza Orzeszkowa. Program ten był lansowany w \"młodej prasie\" tj : \"Niwa\", \"Prawda\", \"Przegląd tygodniowy\". Chciano wypracować nowoczesny model narodu, wierzyli w naukę i pracę, nawiązywali do tradycji wybierając z niej to co najlepsze. Byli bezinteresowni, odważni i ...

Życie bohatera romantycznego - etapy Żywot bohatera romantycznego podzielić można na trzy etapy: I. Młodość. Jest to człowiek wrażliwy, najczęściej poeta, samotny, nie rozumiany przez ludzi, wyobcowany i nieszczęśliwie zakochany. To typ Gustawa z IV cz. \"Dziadów\". Owładnięty uczuciem, nadwrażliwy, przez co jeszcze silniej odczuwa odrzucenie przez ukochaną i skrzywdzony prze...